Modowa strefa komfortu

Hello, witam w kolejnym odcinku Przystanku Mindset. Nagrywam ten odcinek już drugi raz, bo problemy techniczne mnie do tego zmusiły i w ogóle mam nadzieję, że ten odcinek będzie brzmiał w miarę okej, bo nagrywam go tylko telefonem, a nie moim mikrofonem, także mam nadzieję, że będzie git. A pogadamy sobie dzisiaj na temat modowej strefy komfortu, bo Film Barbie skłonił mnie do kilku przemyśleń i wyciągnęłam kilka wniosków. W sumie myślę, że to nie będzie jedyny odcinek z moimi Barbie przemyśleniami, ale ten jest taki główny i kompletnie niezwiązany z filmem, także nie ma tu spoilerów.

Ale na Barbie byłam ubrana w fuksjowe spodnie, miałam białą bluzkę, białą torebkę, białe buty, włosy miałam związane wysokiego kucyka i ulizane i miałam rzucający się w oczy różowy makijaż. I tak jak np. ja nie mam jakichś tam oporów większych przed właśnie pomalowaniem się, tak wiecie, bardziej właśnie Witam. Witam. Witam. Skłoniło mnie do tego, żeby może, kurczę, małymi krokami zacząć wychodzić z tej mojej czarnej strefy komfortu, jeśli chodzi właśnie o outfity, bo ja też ogólnie kiedyś byłam, wiecie, w sensie jakby im starsza jestem, to tym bardziej zaczęłam się ubierać na czarno, no nie?

I zrobiłam sobie taką fryzurę, kilka osób mi powiedziało, że fajnie wyglądam i mi to bardzo pasuje, więc Miałam takie, o, to był dobry pomysł, może jednak trzeba trochę zacząć poeksperymentować, no nie? I ja też w sumie nawet jak jechałam na to Barbie, w ogóle wtedy była strasznie brzydka pogoda, więc no ja też, przez co się tak wiecie, bardziej wyróżniałam, no nie? Ale mam wrażenie, że ludzie nie patrzyli się na mnie dziwnie tak ogólnie, no nie, tylko że oni patrzyli się na mnie dziwnie w mojej głowie i że wiecie, i że ja tylko sobie wymyśliłam, że oni się patrzą i to by było nie wiadomo co, a tak naprawdę ja po prostu byłam ubrana W coś kolorowego, no nie? I to wiecie, nic takiego wow tak naprawdę. A ja też uważam ogólnie, że moda jest po to, żeby się nią bawić, no nie?

Ja jestem chodzącą po prostu ubraną na czarno osobą i full total look po prostu czarny to jest po prostu wiecie no taka moja rzecz. A też właśnie nie sądziłam, że film Barbie mnie skłoni w ogóle do takich przemyśleń, no nie? Znaczy no wiecie, no tam niby wszystko jest takie plastikowe, różowe i w ogóle, takie bardzo nie w moim stylu, ale jednak, jednak jakoś dało mi to do myślenia, że Eksperymenty takie modowe i w ogóle wyglądowe są fajne i to jest tak naprawdę zabawa. I też wydaje mi się, że bardzo dużo robi to, że jesteśmy świadomi tego, w jakich kolorach jest nam dobrze albo w jakich kolorach właśnie dobrze się czujemy, jakie do nas pasują.

Ale chcę spróbować i jestem w szoku, że film Barbie mnie do tego skłonił. Także... No, a jeśli jesteście osobami, które mają tak jak ja, to mam nadzieję... To w sumie, nie wiem, w sensie jeśli chcecie coś zmienić, to... Życzę powodzenia, trzymam kciuki, no nie, a jeżeli dobrze się czujecie, to nic na siłę, jakby ja też tego zdania jestem, no nie, że gdybym nie czuła się na siłach, gdybym nie była jakoś tam gotowa, to dalej bym sobie żyła w tych moich czarnych ubraniach, w sensie dalej będę, no nie, tylko może powoli zacznę coś zmieniać, bo mówię, nic na siłę i takiego jestem zdania, także... No, mam nadzieję, że coś z tego odcinka żeście wynieśli, bo ja też, tak wiecie, tak nagrywam w sumie sobie ten podcast z myślą, że może coś wyniesiecie i że po prostu się wam tego spoko słucha.