#505 Czy Da Się Zatrzymać Zagładę Ludzkości? Jak Świadomość Definiuje Nasze Życie? - Rafał Sonik

to musimy tym dzieciom poświęcić rzeczywiście mnóstwo uwagi. Jeżeli związki są zgodne i jeszcze jest rodzeństwo bliscy wokół, no to jest szansa rozłożyć to na więcej osób. Ale jeżeli któreś z tych parametrów przestają grać, czy współgrać, czy współtworzyć rzeczywistość dziecka, to tym więcej uwagi trzeba mu poświęcić. I od tamtej pory, myślę, że dobre pięć, może sześć lat już do dzisiaj, są takie dni, że spędzam więcej na nauce o dziecku. Czytaniu, słuchaniu, chodzeniu pewnie po specjalistach. No i pracy. I nie tyle chodzeniu po specjalistach, ile konsultacjach. Mam ten przywilej, że mogę pracować stale z kimś, selekcjonować z kim pracuję.

Ile z tego tysiąca osób wskaże na siebie jako sprawca? Pięć. Mam nadzieję, że tysiąc. Nie, nie. Pięć. Pięć. Dokładnie pięć. Pięć osób na tysiąc mówi, to moja wina. A 995 osób mówi, to wina partnera. I na pewno jest kilka przypadków, gdzie to rzeczywiście jest wina partnera, bo takie sytuacje się zdarzają. Mniej więcej odwrotnie to znaczy, mniej więcej te pięć. Ale doskonale wiemy jak jest, że to jest plus minus pół na pół. I można wymieniać znowu dwa tygodnie różne przyczyny i się przekomarzać, czy to wahadło, wychyla się parę procent w prawo, czy parę procent w lewo i z jakich powodów. Ale na koniec to jest parę procent być może różnicy, a nie 95,5%.

Ja bym chciał tylko zaznaczyć tutaj, bo to jest coś, z czym się ostatnio spotykam częściej, że ja nie mam dzieci. I jak rozmawiam o dzieciach, to jakby staję, próbuję stanąć na wysokości zadania, ale ja nie wiem, jak to jest czuć tą pasję wobec dziecka. Więc próbuję z tobą rozmawiać, próbuję rozumieć, w jakiej jesteś sytuacji, ale to jest oczywiście tylko taka, z mojej strony, taka intelektualna gra. Fantastyczne. Nie ma niczego piękniejszego i bardziej wartościowego w życiu. Ale inaczej byś rozmawiał z kimś, kto jest ojcem. Tak, tak. Rozumiem. Ja ci chciałem tylko przez to powiedzieć, żebyś się tego nie bał. Wręcz przeciwnie. To jest tak. Popatrz. Czy gdybyśmy się umówili, że pobiegniemy stąd do Radomia. Pobiegniemy. To byś powiedział, kurczę, ile on biega, czy jest wytrenowany, jak ja jestem wytrenowany, czy dotrzymam tempa, czy w ogóle dobiegnę.

Oj tak. No i ktoś z sali pyta, panie Sobiesławie, od dawna chodzę z tym pytaniem, cieszę się, że wreszcie mogę go panu zadać i że właśnie w takich okolicznościach. co było tajemnicą pana siedemdziesięcioparoletniego udanego związku z panią Ewą. Wszyscy wiemy, że zmarła dwa bodajże lata wcześniej, kiedy Sobiesław miał 91 lat, o ile pamiętam. A Sobiesław czekał na to pytanie, bo on wciąż żyje w tym związku, mimo że pani Ewy już nie ma kilka lat. I powiedział tak. Przyjaźń. Powiedział... Nie łudźmy się. Miłość trwa trzy, dwa, czasem cztery, góra pięć lat.

Oczywiście, ale to nie jest tragedia. Jeżeli relacja zaczyna się miękko, a nie szaleńczo i nie kończy się zbudowanym uczucia, to nic złego. Trzeba po prostu to przyjąć i godnie wejść w kolejną fazę. Uczciwie, otwarcie, z szacunkiem dla drugiej osoby, bo przecież to, co bardzo rzadko sobie uświadamiamy, każda minuta naszego życia jest dokładnie tyle samo warta dla każdego z nas. No tak, czy nie? Siedzisz ze mną dwie godziny. Czy twoje dwie godziny są istotnie cenniejsze niż moje dwie godziny? Są tak samo cenne. Ja mam mniej do końca, ale ty nie wiesz, ile masz do końca, ani ja też nie wiem, ile mam do końca, więc przyjmiemy, że twój czas i mój czas jest wart tyle samo.

I to się da zrobić. Oczywiście. Chyba nie rozumiem, co masz na myśli. Tak? I to się da zrobić. Mówię, że chyba nie rozumiem. Nie, a nie rozumiesz. Myślałem, że rozumiesz. Da się zrobić to, żeby nawet jeśli jest dzieckiem bardzo źle, ale poświęcasz temu dowolną część uważności i wiedzy i doświadczenia. Bardzo źle mówisz o relacji z tym dzieckiem. nie tyle relacji, ile sytuacji dziecka. Bo to nie jest tylko, tego się nie da oderwać od świata. Sytuacji dziecka, nawet jeżeli sytuacja dziecka jest bardzo zła, to jeśli jesteś cierpliwy, uważny i douczony, a przede wszystkim, jeśli jesteś w prawdzie.

No masz świetny przykład, całkiem świeży polscy siatkarze, prawda? No kurczę, może być lepszy przykład? Masz też doskonały przykład, Ili Świątek. Wczoraj i wiele, wiele innych. Aleksandrza Mirosław. Oczywiście, masz ostatni dwa i pół medalu naszej wioślarki, czy kajakarki, przepraszam. Nie chciałbym tu być... nieprecyzyjny, w każdym razie dwa złote, jeden chyba srebrny czy brązowy medal zdobyła, prawda? Parę dni temu. Fenomenalny sukces, ale czy gdyby zdobyła trzy srebrne albo jeden srebrny, dwa brązowe, to byłoby gorzej? No nie byłoby, po prostu są takie momenty, w których ci wszystko zagra, nie? Masz tego pokera z ręki.

Co to znaczy z dwoma wykrzyknikami? Bez wykrzyknika, czyli nie zdejmujesz z gazu, jedziesz tyle, ile czujesz, obserwujesz, że można jechać. Jeden wykrzyknik, czyli musisz zwolnić troszeczkę, bo coś może być, co zmieni tempo jazdy, czyli może się okazać, że jedziesz w tym miejscu za szybko. I to, co widzisz, troszkę cię okłamuje, to jest jeden wykrzyknik. Na przykład są rowy melioracyjne, takie w Brazylii są w poprzek dróg, tak w skos dróg, takie muldy, żeby woda, która tam płynie, sobie spłynęła na drugą stronę. Ale możesz prawie na pełnym gazie przejść, tylko chodzi o to, żebyś był przygotowany, że cię trochę podbije, prawda? Ale jak jesteś dobry technicznie, to prawie nie zwalniasz. Są dwa wykrzykniki, no to wtedy na przykład jak brakuje desek w mostku, na który najedziesz i jeśli źle trafisz kołami, to ci te koła wpadną, prawda?

Ale to musiałoby się być zweryfikowane poprzez to, jak sobie radzą zawodnicy młodsi i starsi na kładek, bo tego nie wiem. Nie, ci od 25 w górę to już są doświadczeni zawodnicy. Czyli circa 40, 30 paru z nich to byli ci doświadczeni, a prawie połowę młodsi ode mnie. No więc to już teraz ci pozwala na jakąś konkluzję, ale dodam więcej. Na chyba dziewiątym etapie albo ósmym jadę na drugim, trzecim miejscu w generalce, czyli najlepiej jak może być, bo jestem w pozycji atakującego, a nie broniącego. To jest najlepiej jak może być. Tak, to jest książkowo. I nagle... 280 kilometrów, o ile pamiętam, przed metą OS-u. Chrup! I tracę skrzynię biegów.

Dużo pieniądza? strasznie tego tematu nie lubię. Bo wiesz dlaczego? Bo zadając takie pytanie możesz mieć wrażenie, że ty pytasz o coś, czego ktoś nie wie i chętnie się dowie. A tak w istocie to ty przewartościowujesz. To jest zupełnie inna sytuacja. Czemu przewartościowujesz? No bardzo prosto, bo ktoś nabiera wrażenia, że jak masz dużo kasy, to możesz pojechać i wygrać Dakar. A to jest nieprawda. Przede wszystkim pieniądze jakiekolwiek na starcie przestają mieć znaczenie. Tak, ale wciąż trzeba mieć pieniądze, żeby w ogóle pojawić się. Oczywiście, tylko że popatrz, zadaje ktoś pytanie Robertowi Kubicy, ile kosztował start w Le Mans? No nie. Dlaczego?

Bo to jest po prostu duża kwota i ona trochę może przyćmić czyjeś spotkanie. Oczywiście, że tak. Ja raczej chciałbym powiedzieć, że... jestem jednym ze znaczących klientów PKO BP jako prywatny przedsiębiorca od 2007 czy 2006 roku. Czyli długo już. I był taki moment chyba w 2012, o ile pamiętam, że... Trochę na żarty, trochę tak prześmiewczo, tak lekko przekornie. Ówczesny zarząd sobie zażartował, że pewnie jadę na Dakar z zamiarem, żeby go wygrać. Ja oczywiście przytaknąłem.

To już jest służby i jednostki specjalne, to jest infiltracja do szpiku kości. Tam ci przebudowuje to umysł do dna. Zresztą filmów, ile o tym oglądaliśmy jeszcze lata temu, one tylko dotykają niektórych elementów. Ta prawda jest jeszcze dużo głębsza. I nie mogą o tym mówić. I nie mogą o tym mówić. Dobra. Zapytałem Cię dzisiaj o wszystko, o co chciałem. Kończy nam się czas, więc bardzo Ci dziękuję. Powiedz jeszcze ludziom, gdzie mogą Cię szukać w internetach, gdzie najłatwiej Cię znaleźć. Myślę, że każda wyszukiwarka i nawet chyba AI już coraz lepiej pokazuje to, co jest aktualnym przekazem i jakąś też historię.