PRZERWANA SERIA SPURS, odrodzenie Kumingi, wściekły Jokić - Profesjonalne Studio NBA #287

Wiesz, coś tam wygrywają, oczywiście mało, ale wiesz, to właśnie to i to też, tak sobie ciśniemy z Lakers, pół zwycięstwa za Denver Nuggets. I mecz to minę za tym. No tak, to prawda. Wiesz, no jeszcze przed sezonem typowaliśmy Lakersów, że raczej nie będą żadną rewelacją tych rozgrywek i okazuje się, że byli taką fałszywą rewelacją, bo zwycięstwa wpadały po tych sytuacjach w końcówkach meczów, ale wszystkie statystyki wskazywały na to, że Lakersi są po prostu dużą bardzo, bardzo mocno średnią. Poza Clutch, w których są najlepsi w NBA. Tak, ale w tym momencie, kiedy już jesteśmy na etapie sezonu, w którym te mecze już zaczynają się dłużyć, nudzić i nawet zawodnicy pokroju DeAndre Aytona nie potrafią odnaleźć sobie werwy do gry, no to ciężko tutaj, wiesz, znaleźć powody, żeby walczyć cały czas w momencie, kiedy twój talent nie dowozi ci nawet do tych sytuacji Clutch.

Dobrze. No i wtedy można zagrać z nami. Denver Nuggets. Pogadajmy o Denver Nuggets, bo oni mieli naprawdę przygody w ciągu ostatniego tygodnia. Kalendarz ułożył im się bardzo hardkorowo, bo zderzyli się i z Celtics, i z OKC Thunder, i z Minnesota Timberwolves i tylko z jednego tutaj meczu wyszli zwycięsko, bo właśnie nad Boston Celtics. Ja może taki szybki recap zrobię, była dosłownie kąpiel w błocie. Mnóstwo cegieł z trójek, masa fauli i w zasadzie dopiero dwie minuty przed końcem trzeciej kwarty Nuggets złapali rytm. Tim Hardaway, Cam Johnson, Spencer Jones, każdy coś tam dorzucił. Jonas Valanciunas na początku czwartej kwarty walnął sześć oczek, w zasadzie był już po meczu Jokić. 30 punktów, 12 zbiorek, 6 ases, ale bardzo niska efektywność jak na niego.

Ale to, o czym chciałem sobie z tobą bardziej pogadać, to jest ten mecz numer dwa, który miejmy nadzieję jest zapowiedzią play-offów, bo nie wiem, czy to był jeden z bardziej emocjonujących pod każdym względem meczów tego sezonu. Denver Nuggets, Oklahoma City Thunder i zwycięstwo dopiero po dogrywce. Powrót Shea po praktycznie miesięcznej absencji, bo ostatni mecz grał 3,5 tygodnia wcześniej. Bardzo wyrównane spotkanie, pojedynek strzelecki Shea Moreya. Wszechstronna linijka Jokicia, chociaż rzutowo zdecydowanie mogłoby tu być lepiej. Naprawdę fenomenalny Chad Holmgren. Nuggets stracili pod koniec czwartej kwarty sześciopunktową przewagę dzięki klacz trójom Alexa Caruso. I to były naprawdę wielkie rzuty, no ale Jokić wyrównał, by dać Denver dogrywkę.

Karuzo nie trafił floatera, a w dogrywce już troszkę łatwo poszło. Casein Wallace najpierw poleciał na kosz, ładna paka, później asysta do Isaiah Joe i z tej pięciopunktowej przewagi zrobili fundament pod zwycięstwo. Shea nawet w chaina w dogrywce nie zagrał, z tego względu na połowę. Shea bez Shea, bez Hartensteina nawet na początku dogrywki, bo wychodził Jelly. I w ogóle trzech rezerwowych wyszło na dogrywkę, dwóch starterów i... Tenber Nuggets w większości zdrowił i Oklahoma pół rezerwami wygrała tę dogrywkę. Naprawdę zdecydowanie, bo tam wynik tak naprawdę trochę na koniec okomuje, ponieważ w pewnym momencie już było dziesięcioma i Jamal Mariusz na to po prostu waletruje i trafił trzy z dupy waletruje, które zawodnicy Oklahoma kontrolowali rzutami wolnymi, ale te pierwsze trzy minuty naprawdę na korzyść Oklahoma. No to był kompletny flex ze strony Marka Degnolta, że stwierdził, że jest w stanie wygrać ten mecz grając z rezerwami.

Ale to, co chciałem z tym pogadać, czy te drużyny się nienawidzą? Nie mówię o sytuacji o Ludorcie, bo to było dopiero w czwartej kwarcie, ale od pierwszych sekund tego spotkania czuć było taką niechęć, jakieś takie psztyczki, niepotrzebne ruchy, tutaj przepychanki, Jokić do szeja, szej do Jokicia, on tutaj rzuca mu piłkę w plecy, dostaje za to technika, gdzie tłumaczy później, nie no ja po prostu się potknąłem, dlatego tak mi po prostu piłka dziwnie poleciała. Ja wiem co ty o tym myślisz Bartek. Czuć było napięcie. Nie wiem, czy się nie znoszą, ale na pewno czuć rywalizację. Wiedzą, że w play-offach byli, było bardzo blisko. Trener Nuggets zawsze ciśnie po szaju i też myślę, że nawet taki komentariat wokół nagrody MVP, która w ostatnich dwóch latach się właśnie oscyluje wobec tych dwóch głównych kandydatów.

Dla fana Nuggets, dla zawodnika Nuggets MVP Shaya to jest MVP ukradzione, bo dla nich MVP zawsze powinien być Jokić. Dla zawodników Oklahoma, fanów Oklahoma MVP dla Jokića jest ukradzione, bo zawsze powinien być też Shaya, drużyna, która wygrywa 140 meczów w każdym sezonie. Więc myślę, że taki wiesz, napięcie, rywalizacja jest i też... Chyba jest takie poczucie, chociaż na razie Denver Nuggets do tej połowy zakładu swojej nie dojeżdżają, jest poczucie, że to powinno być chwilę konferencji. I wiesz, tych spotkań nie było jeszcze tak dużo bezpośrednich, więc one są, wiesz, ekstra smaczkiem, takie zwycięstwo naprawdę, naprawdę dużo daje mentalnie, szczególnie, że na przykład, wiesz, no właściwie teraz obie drużyny bardzo mocno ich potrzebują, bo Oklahoma cały czas lekko nadgania San Antonio Spurs, już tylko trzy mecze przewagi. A Denver Nuggets zaraz naprawdę spada na szóste miejsce.

I jasne, że szóstka to jest niby okej, bo nie jesteś w play-in, ale tak naprawdę to miejsce w play-in masz tylko dlatego, że Phoenix Suns się osunęli i będą się osuwać dalej przez kontuzję. No ale to nie jest dobrze. Jeśli czekający Lakers, wiesz, mając na wyciągnięcie ręki, jeśli inny cota, który gra strasznie nierówno, wiesz, oddaje odprowadzenia w końcówce, jest na wyciągnięcie ręki, jeśli Houston Nuggets, którzy są szeroko komentowani jako drużyna, która wylatuje z grona kontenderów, jesteś nad tobą już o półtora meczu, to to nie jest dobrze, zresztą są bardzo potrzebne. A ta drużyna, którą widzimy teraz, to jest ta drużyna, w sensie Pejton Mocno, Aaron Gordon mają wrócić, ale kiedy, to nie wiadomo. To jest drużyna, którą powinno grać i to jest drużyna, która naprawdę mocno czeka teraz. Na początku czwartej kwarty Ludort zrobił pewien ruch biodrami i po chwili rozpętało się piekło na parkiecie.

Potem one oczywiście narastały, ponieważ Dodor to jest człowiek, który ma kartotekę. Więc jego, myślę, zawodnicy Nuggets uczciwie naprawdę bardzo nie lubią. Myślę, zachowanie sędziów tutaj adekwatne. Cała ta później przypachanka kompletnie z dupy i niepotrzebna, bo sytuacja była dość jasna, wszyscy ją widzieli, zagwizdana była od razu, jakby coś już nie... Nie za bardzo było o co się kontrowersjować, w sensie. Sędziowie to zauważyli, zagwizdali, wiesz, chcieli po prostu rozdzielić, idziemy się... Od razu idziemy się temu przyjrzeć, więc nie było się tak denerwować, ale no, Nikolaj Jokić spojrzenie miał dość... Niezdrowe, dość martwiące. W sensie tam naprawdę myślę, że się kotłowało trochę w głowie. Ale myślę, że na miejscu sędziów... To było spojrzenie bardziej na poziomie jego starszych braci. No dokładnie.

Sytuacja zresztą w sumie zakończyła się lepiej, jak się mogła, bo sędziowie podjęli dobrą decyzję i nikomu nic się nie stało. Podoba mi się też wypowiedź Nikolai Jokicia. Bardzo taki ładny dobór słów, bo dostał zapytanie, co myśli o tym ruchu Ludorta i powiedział, niepotrzebny ruch i potrzebna reakcja z mojej strony. No ja nie wiem, czy aż taka potrzebna, bo sędziowie rzeczywiście zdali się mieć to w miarę pod kontrolą, ale rozumiem go. Rozumiem go. No i trzeci mecz, Denver Nuggets, tutaj z Minnesota Timberwolves, też potencjalna walka w playoffach. Mecz troszkę taki bez historii, bo Wolves trzymali kontrolę nad tym spotkaniem praktycznie przez większość czasu, ale to, co mi się z tego spotkania chyba najbardziej podobało, to revenge game. Bones Highland, jego trójki i jego strzały z palców w stronę publiczności w Denver.