NAJLEPSI W NBA. Zapowiedź sezonu 2026/27 - Profesjonalne Studio NBA #313

Jakby to jest taki wysiłek, że po 8 godzinach ja się budzę niewyspany z poniedziałku na wtorek, więc bardzo fajnie będzie się kłaść przed północą. Tak, to prawda, jestem siwy, ale Stephen Curry też jest siwy i tak, i takie rzeczy właśnie robi z nami Golden State Warriors. Od nich też oczywiście dzisiaj trochę pogadamy, ale słuchajcie, na początku... Widziałeś? W sensie? Jeszcze nie zdążyłem... Porzingis? Tak, oczywiście! To jest właśnie najzabawniejsze, że robimy program chwilę, no ledwie godzinę po tym, kiedy NBA Media Day dopiero się rozpoczęły w lidze, więc już mamy konkretny zestaw newsów, mniej lub bardziej atrakcyjnych. No ten news o tym, że Christoph Sporzingis miał grać, ale jednak z powodów zdrowotnych nie będzie grać i nie wiadomo dlaczego, nie wiadomo o co chodzi. I to nie mogę typować, że znowu chodzi o tą jego chorobę autoimmunologiczną, ale tak, no przeszytałem to i zareagowałem zupełnie tak jak Stephen Curry dwa miesiące temu, czyli jest jak jest.

No ja strasznie żałuję, że kariera Kristapsa Porzingisa potoczyła się w taki, a nie inny sposób, ale ręce opadają, jak jesteś Golden State Warriors. Ręce opadają, jak jesteś fanem Golden State Warriors. Po prostu... Jest do dupy, będzie do dupy i tyle. I będziemy musieli po prostu poczekać na to, czy Stephen Carey da nam jakieś pojedyncze, bardzo fajne występy w ciągu najbliższego sezonu. Liczę, że da. Na pewno da. A co się potoczy dalej, nie wiem i powiem wam, Mike Danlevy też nie wie. Wszystko pod kontrolą. Wszystko na spokojnie. It is what it is. Słuchajcie, moi drodzy. Mamy dla was najpierw bardzo ważne informacje, tak na sam początek podcastu, żeby troszkę się rozgrzać przed tą poważną dyskusją o koszykówce.

Wydaje mi się, że, no nie wiem, może tego francuskość po prostu, że to nie był taki przyjemniaczek. Myślę, że fani Charlotte mogą niekoniecznie go tak bardzo lubić, ale piekielnie przydatny zawodnik na boisku. Musa Diabate bardzo lubią. Kiedy już się nauczył grać. Stephen Curry, przedłużenie dwuletnie, dogadał się, więc cały mój film odnośnie tego, że trzeba się pożegnać, bo tam już z tej bąki chleba nie będzie, można dać do piachu, chociaż cały czas myślę, że to jest zła decyzja. Dwuletnia umowa za 116 milionów, drugi rok jest opcją gracza. Nie jest to maksymalna kwota, jaką Stephen Curry mógł wycisnąć z Golden State i teoretycznie, jeśli chciałby, jeśli widziałby jakąś przyszłość w tym klubie, jeśli Mike Dunleavy chciałby porozmawiać ze Stephenem, jeśli Mike Dunleavy miałby jakikolwiek plan na to, co zrobić w Golden State, to może za rok powiedzieć Stephenowi, słuchaj, zrezygnuj z tych 60 baniek i damy ci teraz nową trzyletnią umowę i będziesz zarabiać np. 40 rocznie.

No ale dzięki temu będziemy mieć 20 milionów więcej w salary na na przykład kontrakt dla Brandina Podziemskiego czy kogokolwiek. Właśnie, no właśnie o tym mówię. To jest tak, że to jest takie bardzo szlachetne, kiedy gracz rezygnuje z pewnej kwoty i nie bierze maksa, na którego zdecydowanie zasłużył. No a Stephen Curry jest gościem, który Zdecydowanie zasłużył na dwa maksy, bo to jest zawodnik, przez którego w ogóle Golden State Warriors stali się jacyś od tego 2014-2015 roku, kiedy zaczęli być dobrzy, bo przez ostatnie, przez poprzednie 20 lat byli po prostu chłopcami do bicia i żenadą totalną, więc... Pamiętam jak Kevin Durant przychodził do mojego klubiku, który nic nie znaczył. Tak, dokładnie. I tak, wiesz, biorąc pod uwagę, że Golden State Warriors, dzięki Stefanowi, to teraz są grube miliardy dolarów, to niech on dostaje nawet 150 maniek rocznie.

Nie mam z tym kompletnie żadnego problemu, tylko że zasady salary cap są, jakie są. I możesz zgodzić się na obniżkę swojej kwoty, obniżkę swojego wynagrodzenia, ale fajnie by było, gdybyś wiedział, że te pieniądze nie pójdą na byle co. To jest troszkę jak z podatkami w krajach, że Ktoś chce podwyższyć Ci podatki? Spoko, spoko. Może być. Tylko dajcie nam pewność, że te podatki pójdą na jakieś konkretne rzeczy, które poprawią jakość życia w kraju, a nie na przykład na jakieś wybory kopertowe, prawda? No właśnie. Stephen Curry nie ma tego. Tego aspektu kariery supergwiazdy nie ma. Nie jest Luke'em DeCiciem, nie jest LeBronem Jamesem, nie jest to nawet właśnie KD czy Hardenek, którzy wymuszają to, czego chcą.

Stephen Curry nie naciska Warriors, nie gra nimi, nie gra na nich i jednocześnie nie wykorzystuje właśnie tej przewagi, żeby zmusić ich do bardziej agresywnych ruchów. Ułatwia im to, biorąc mniej pieniędzy, ale też na nich nie naciska, żeby cokolwiek zrobili i tak naprawdę to ani nie zarobi więcej, ani nie ma gwarancji, że coś więcej się wydarzy. Więc tego aspektu, który generalnie, ja nie mówię, że ma to mieć, bo wiem, że jest masa kibiców, którzy tego nie lubią, nie lubią tego ledgima, nie lubią naciskania właśnie na kluby, wymuszania wymian, wiesz, tu wpływu jakiegoś pod stołem, no ale ci zawodnicy zazwyczaj dopinają swego, ci, którzy rzeczywiście starają się mieć wpływ też na management. A przynajmniej potem możemy obwiniać tylko ich, bo teraz Steven Carey sobie, wiesz, umyje ręce. Ja wziąłem mnie, ja jestem grzeczny, ja tu nic nie ten, to management spieprzył. No i ta kariera oczywiście już schokowa i ten klub zmierzałem, tak jak mówił, absolutnie donikąd.