Prawdziwe historie. Michalina

Jak jakieś prace na terapii piszę, to naprawdę wymaga to dużo takiego zaangażowania mojego, żeby zejść tak głęboko i poszukać tego tak daleko. Ale się udaje i nie poznaję siebie z tamtych czasów. To jest dla mnie w ogóle taki paradoks, że Aż taka różnica? Tak, no, że patrzę i mówię, Boże dziewczyno, co ty ze sobą robiłaś, nie? Zmarnowałaś sobie naprawdę zajebiste lata, w których mogłaś zrobić wszystko. I teraz ja się cieszę, że mam 23 lata. Całe życie przed tobą, Michalina. A nie później, bo naprawdę mam jeszcze możliwości ogromne, nie? I mogę wrócić sobie do sportu, co zawsze było moją pasją i muzyka, a tak naprawdę wszystkie moje pasje poszły w odstawkę na rzecz... Co też jest typowe.