Prawdziwe Historie. Siergiej

Spokojniejszy, spokojniejszy. Dużo pomyślałem o tym wszystkim. Ogólnie stwierdziłem, że wybrałem niewłaściwą kobietę na związek i tyle, że też z początku naszej znajomości może nie piliśmy razem, ale czasami jaraliśmy razem zioło, więc ja się przy tym jeszcze się upijałem, więc myślę, Nie tak nacisto przyjąłem tą dziewczynę, żeby z nią być. Po tylu latach, teraz jak szczególnie jestem trzeźwy i czasami rozmawiamy, czuję dyskomfort w rozmowie. Pierwsze co mi przychodzi na myśl, żeby się napić. Czyli potem stwierdziłem tak, że na tyle był dyskomfort, Tak miało być. Tato nie pije.

Ale później to przeszło, następne dni, nic się nie zmieniło, dalej zaczęliśmy chodzić. Dużo rozmawia ze mną też o tym, Ona nie ma potrzeby sięgania po alkohol. Nie, nie. Ona nie ma potrzeby sięgania po alkohol, nie pije, przynajmniej ze mną. Z perspektywy kobiety to mężczyzna, który nie pije to skarb. No tak, tylko że ja siebie postrzegam tak, że mam też taką świadomość, że mogę zapić w każde chwile. Ona się tego może bać, tak? I właśnie nie wiem, jak ona to odbiera, bo de facto... Związek z alkoholikiem nawet niepijącym to jest jak taka bomba obok. Znaczy, niekoniecznie musi wybuchnąć, ale może. Jakieś potencjalne zagrożenie istnieje i zawsze trzeba też pamiętać właśnie o tych nawrotach, że ludzie po 18 latach zapijają, po 20.