KompendiumHR - HR Navigator - Tolerancja to za mało
Inga trafiła do naszej firmy w 2016 roku za pośrednictwem krakowskiego stowarzyszenia „Ognisko”, wspierającego osoby niepełnosprawne, ich rodziny i przyjaciół. Inga to wspaniała polonistka, która przez lata realizowała się zawodowo jako nauczycielka języka polskiego. Miała pracę, rodzinę, dzieci, przyjaciół. Używam tu czasu przeszłego, bo wszystko to straciła, gdy w jej życiu pojawiła się choroba psychiczna, z którą zmaga się już od wielu lat. Autor: Beata Siadek
Kompendium HR. 196 stron aktualnej wiedzy dla branży Human Resources. Od Pracuj.pl. Tolerancja to za mało. Sprawmy, żeby wszyscy czuli się mile widziani. Beata Siadek. Czyta Wiktor Piechowski. Inga trafiła do naszej firmy w 2016 roku za pośrednictwem Krakowskiego Stowarzyszenia Ognisko, wspierającego osoby niepełnosprawne, ich rodziny i przyjaciół. Inga to wspaniała polonistka, która przez lata realizowała się zawodowo jako nauczycielka języka polskiego. Miała pracę, rodzinę, dzieci, przyjaciół. Używam tu czasu przeszłego, bo wszystko to straciła, gdy w jej życiu pojawiła się choroba psychiczna, z którą zmaga się już od wielu lat.
Wiele firm nawet nie zastanawia się nad tym, czy ich polityka i praktyki utrudniają takim osobom pełne uczestnictwo w życiu zawodowym. W efekcie organizacje tracą źródło talentów, a ogół społeczeństwa potencjał ludzi, których umiejętności w jakiś sposób wykraczają poza standardowe. Nie mam zamiaru mówić, że moja organizacja była gotowa na pojawienie się Ingi w zespole. Nie miałam pewności, czy pracownicy staną na wysokości zadania i mimowolnie nie będą jej stygmatyzować. Pomimo prowadzonych kampanii społecznych oraz edukacyjnych przeciwdziałających wykluczeniu osób z chorobami psychicznymi, wciąż nie ma jednoznacznych danych na to, że realizują ten cel. Może mieć to związek z trwałymi i występującymi we wszystkich grupach społecznych uprzedzeniami wobec osób zmagających się z zaburzeniami zdrowia psychicznego.
Według specjalistów jedną z najskuteczniejszych metod przeciwdziałania stygmatyzacji tych osób jest poznanie historii ich życia. I tak też zaczęła się edukacja pracowników w mojej firmie. Poznali Ingę i jej historię. Historię kobiety, której choroba odebrała dotychczasowe życie. Inga, jak każdy z nas, ma pasje i talenty. Najlepiej z zespołu zna się na literaturze i sztuce. Całymi godzinami potrafi opowiadać o przeczytanej książce lub obejrzanej sztuce teatralnej. Jej elokwencja i oczytanie zawstydziły już niejednego z nas. Jak w firmie z branży HR można wykorzystać potencjał takiej jednostki z uwzględnieniem jej szczególnych potrzeb wynikających z choroby? Świetną metodą, którą zaproponowało nam Stowarzyszenie Ognisko okazała się aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnością według modelu zatrudnienia wspomaganego.
Praca na miarę to nic innego jak odnalezienie w organizacji obszarów, które wykorzystują talenty osób niepełnosprawnych. Przy wdrożeniu takiej osoby pomaga trener ze stowarzyszenia. Wspólnie z nim poszukuje się obowiązków dla takiej osoby. Sprawdza i testuje jak odnajduje się w takich zadaniach. W przypadku Ingi takim obszarem okazała się praca w dziale kadr przy prowadzeniu teczek personalnych i archiwizacji elektronicznej dokumentów. Jest w tym świetna. I tak oto Inga zapoczątkowała w naszej firmie otwarcie na różnorodność i integrację. Po Indze pojawiła się Marta, również ze schorzeniem psychicznym, a także Kornelia, Ewa i Magda z niepełnosprawnością intelektualną.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.