Zadziczenie. Rozmowa z Dianą Lelonek

Zadziczenie. Rozmowa z Dianą Lelonek, Diana, Thel, Karolina, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych. Sprzedające te soki. No to też jakby było o tyle też ciekawe, że pojawia się też ten kontekst takiego kapitalizmu, który wszystko też tak trochę może wchłonąć i przetworzyć. Nawet z tego rokitnika, który de facto rośnie na terenach, Nie kij entytoksycznych może być zareklamowany jako właśnie ten super ekoprodukt, super food, ubrany jakby w logo i zapakowany właśnie w taki jakiś fancy produkt, więc jakby tutaj też taka katastrofa ekologiczna, która się tam wydarzyła, może być przetworzona w ekoprodukt.

No ale też jest fascynujące w jaki sposób te śmieci zaczynają właśnie Wchodzić w te funkcje różnych innych elementów ekosystemu. Zaczynają właśnie wyglądać jak kamienie. Na przykład styropian, który został przez lata też w jakiś sposób tak trochę nawet wyszlifowany przez rzekę, wokół której tam na takim terenie podmokłym. W każdym razie zyskały te kawałki styropianu jakiś taki w miarę obły kształt. Po prostu zaczęły wyglądać jak kamienie. No właśnie, a propos tych rewirów akademickich i też tej otwartości, elastyczności, uważności świata Akademii. Ja pamiętam, jak mówiłaś kiedyś, że właśnie te śmieciorośliny są czymś tak obecnym w naszej codzienności, w biosferze, że właściwie są wszędzie, na każdym skraju Ziemi i na każdej głębokości.

Mogłyby być omawiane już na akademii, na wydziałach biologii, chemii i nie tylko, czy na przykład w ogrodach botanicznych, gdzie pamiętam, że raz Ci się udało śmieciorośliny pokazać. No i właśnie, jak to jest z tą współpracą, z tym przecięciem perspektyw nauki i sztuki, bo dla mnie jest jakąś bardzo karmięcą wizą właśnie to, że jakieś prace artystyczne, między innymi Twoje, Mogą być interpretowane w jakiś krytyczny, złożony sposób też przez te strony np. akademickie i vice versa, ale w rzeczywistości, jak obserwujesz zainteresowanie swoją pracą właśnie w tych obszarach i też współpracując z osobami z rewirów nauki, jak inspirują Cię może ich języki, ich inna logika, ich inna perspektywa?

Rozmowa z Dianą Lelonek, Diana, Thel, Karolina, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Wydział Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Wydział Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Wydział Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Wydział Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich, Warszawa Akademia Sztuk Pięknych, Więc to było super ciekawe, czyli to była taka wyrwa w tej planowanej tkance ogrodu botanicznego, gdzie jakby rośliny sobie odzyskały tą przestrzeń na swój sposób. Dla mnie to było perfekcyjne miejsce do tego, żeby też tam sobie być i działać i to było z jednej strony, a z drugiej strony jakby zaproponowałam temu ogrodowi botanicznemu, Słuchajcie, no jak macie tą wydmę nadmorską odtworzoną z tą roślinnością nadmorską, no to może odtworzymy też hałdę poprzemysłową, bo przecież były już badania na temat tego, że chociażby, nie wiem, na Śląsku na tych powęglowych hałdach pojawiają się różne interesujące gatunki roślin i były na ten temat robione badania, albo no właśnie chociażby ta hałda rokitnikowa,