[PRRC]: Püdelsi

Poranna Rozmowa Radia Centrum. Tomek Kowalewicz, witam serdecznie, a w studiu razem ze mną dwa Piotry. Piotr Foryś i Piotr Lewicki, zespół Pudelsi. Cześć. Cześć, cześć. Witamy wszystkich bardzo serdecznie. Można powiedzieć dwie czwarte, jedna druga, połówka różnych terminów. Połówka to jest bardzo ciekawy termin. Szczególnie w Krakowie. Zatrzymajmy się tego. Połówka. Przyszła do Radia połówka. Też są wszyscy, tylko jedni są za szybą. Tak, oczywiście jesteśmy w komplecie, ale jesteśmy też ściśnięci u siebie tutaj w studiu, więc część zespołu, ta druga połówka nam kibicuje za szyby. Spotykamy się między innymi przy okazji koncertu, który już niedługo w Lublinie, ale spotykamy się też przy okazji wydawnictwa, które jest najświeższym waszym, Psychotope Live.

A może się zdarzyć? Z Pudelsami? Wiesz co, nie wiem, dlatego że też w Pudelsach grało tak dużo ludzi na przestrzeni artystów, na przestrzeni tych lat, że mogłoby to z przyczyn formalnych być trudne do zrobienia, tak? Zwłaszcza, że nie zawsze da się już zapytać o zgodę. No bo nie wszyscy są w tym wymiarze. Rozumiem. Zresztą Pudelsi to tak w zasadzie zjawisko, prawda? Tak, bardziej. Podobno to hasło zawsze pada na wywiadach. My uczestniczymy w zjawisku Pudelsi, no bo przecież nie gramy od samego początku w Pudelsach, dochodziliśmy na... W przestrzeni lat, ale jedną kluczową postacią, która nas łączyła był Pudel, który zawsze nas do tego zespołu zachęcił. Tomek Perkusista, który obecnie jest z drugiej strony szyby, też jest dzisiaj z nami.

My jesteśmy z Pudelsami, z Tomkiem od czasów tej płyty złotej Wolność Słowa. Piotruś trochę później, ale z kolei jest najdłużej wokalistą Pudelsów w historii. Jednym ciągiem. I tak już niech zostanie zawsze. No cieszę się bardzo z tego powodu. Skoro wspomnieliście Andrzeja, to ja zapytam, jak to było trudne, by dźwignąć Pudelsów po jego śmierci? No wiesz co, to jest takie... Już ci powiem, jak to wyglądało. Wyglądało to w ten sposób, że my bardzo kibicowaliśmy Andrzejowi, żeby sobie poradził z tą okropną chorobą. Mówimy o Pudlu, założycielu zespołu, który był kluczową postacią. Andrzej to ojciec chrzestny, jak to kiedyś Lala powiedział, architekt tego zespołu i tak to chyba jest najtrafniejsze określenie.

Każdego z nas z Pudlem łączyła różna zażyłość, ale ten moment jego odejścia był dla nas takim szczególnym momentem, bo tak naprawdę w momencie kiedy już odszedł Pudel myśleliśmy, że po prostu Że tak powiem brzydko to się już zatopi, że to już odchodzi to wszystko. Tymczasem się okazało, jak przyjechaliśmy do Beaty, żony Pudla, która powiedziała nam, że wielkim i ogromnym życzeniem Andrzeja było to, żeby Pudelsi trwali dalej i żeby to jego dziedzictwo, tych wszystkich utworów, jego praca, bo tak naprawdę Andrzej poświęcił Pudelsom całe życie, tu jesteśmy jednogłośni, Żeby dalej kontynuować te piosenki, żeby dalej świat je jednak odkrywał.

Nie wszyscy do końca muszą wszystko wiedzieć. A co jest w takiej waszej prywatnej ocenie najważniejsze z tych 41 lat w zespole? Co było takim kamieniem milowym? A może też odwrotnie, co było, czego nie chcielibyście wspominać? Znaczy, nie powiem o tym, czego nie chcemy wspominać, bo po co to wspominać. Bo nie chcecie wspominać. Dokładnie, ale myślę, że taki... można Pudelsów podzielić na takie na pewno dwa najważniejsze etapy. Przed Wolnością Słowa, poprzez Psycho Pop, która była absolutnym kamieniem milowym. Ja uwielbiam tę płytę po prostu. Nie grałem na tej płycie jeszcze, bo ja doszedłem dopiero do zespołu na płytę Wolność Słowa. która jakby otworzyła tutaj szersze wrota i można było wyskoczyć na chwilę z undergroundu, zaczerpnąć powietrza, no i na bezdechu posiedzieć trochę później dłużej.

Pięknie dziękuję, że dotarliście do mnie. Gośćmi byli dwaj Piotrowie. Piotr Woryś i Piotr Lewicki, zespół Pudelsi. Jeszcze raz bardzo dziękuję, dobrego wszystkiego życzę. Ja nazywam się Tomek Kowalewicz i mówimy wspólnie do usłyszenia. Do usłyszenia. Do usłyszenia. Zapraszamy.