[PRRC]: Krystian Kamiński

Poranna Rozmowa Radia Centrum. Dzień dobry, dzień dobry. Przed mikrofonem Joanna Kukier. Dziś porozmawiamy o doktoracie. Temat jednych ekscytuje, drugich przeraża, a ten program chcielibyśmy dedykować osobom, które rozważają taką ścieżkę kariery i może chciałyby skorzystać chociażby z takich programów jak Erasmus+. Jest z nami Krystian Kamiński, przedstawiciel Samorządu Doktoranckiego UMCS, który realizuje rozprawę w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych i Sztuki na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Cześć, dzień dobry. Cześć. I na dobry początek pytanie wyjściowe, ale wcale nie takie oczywiste. Dlaczego w ogóle warto iść na doktorat? Co on nam realnie daje?

Jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Dokładnie. No i też myślę, że osoba, która chce mieć poczucie, że coś jest zrobione, dokończone, bo jak się zaczyna coś zgłębiać, jakąś dziedzinę nauki, to coraz więcej wiemy, że nie wiemy. To jest banał, który gdzieś tam się powtarza, ale rzeczywiście tak jest, że tego się nie da wszystkiego ogarnąć. A jakie są największe plusy robienia doktoratu? Zarówno te oczywiste, jak i te, o których nie mówimy głośno. Tym oczywistym jest rozwój, taki wewnętrzny, ale i też myślę, że taki emocjonalno-osobowościowy.

Myślę, że tak, że to byłby ten taki minus też. Realizacja rozprawy doktorskiej to również możliwość mobilności zagranicznych. To mi się wydaje superatrakcyjne. Doktoranci mogą skorzystać z takich programów jak Erasmus+, Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego, Eurodesk, Europass, eTwinning, pośrednio Europejski Korpus Solidarności, WorldSkills Poland. Z jakich możliwości Ty skorzystałeś i czy takie podróżowanie badawcze jest popularne wśród obecnych doktorantów? To jest w ogóle jedna z tych najfajniejszych części doktoratu, że rzeczywiście stawia się obecnie na wymianę międzynarodową. Nie jest łatwo się dostać, ale jak się dostanie, to jest to bardzo satysfakcjonujące.

No brzmi to jak piękna możliwość. I dzisiaj występuję trochę w roli podwójnego agenta, bo reprezentuję starą szkołę, czyli studia doktoranckie chciałoby się powiedzieć. Old school reprezent. Ty jesteś w systemie szkół doktorskich. Pamiętam, że taką największą bolączką doktorantów ze studiów doktoranckich był brak stałego dofinansowania. I teraz bardzo przyziemne pytanie, które pewnie interesuje wielu. Ile tak naprawdę zarabia doktorant? Bo mówi się o pasji, ale no trzeba też za coś żyć. Jak to wygląda w praktyce? Bo wydaje mi się, że te zarobki wcale nie są takie niskie i że to, że doktoranci są biedni, to jest trochę mit. Jak to wygląda? Jakbyś mógł rozwiać te wątpliwości?

Drodzy słuchacze, na stronie www.umcs.pl ukośnik szkoły myślnik doktorskie znajdziecie szczegółowe zasady rekrutacji i to tak wręcz krok po kroku. Znajdziecie informacje jakie dokumenty przygotować, oprócz oczywiście naukowego CV, podania o przyjęcie do szkoły doktorskiej jest groźnie brzmiący indywidualny plan badawczy. Co to jest i jak go przygotować? Wydaje mi się, że na etapie rekrutacji indywidualnego planu jeszcze nie trzeba, ale trzeba mieć plan i pomysł na rozprawę. Więc może o tym planie badawczym. Plan badawczy to już jest coś, co dostajemy, jakie jesteśmy przyjęci, co musimy zrobić, jak jesteśmy już przyjęci, przyjęte na studia. I to jest taki dokument, który ma być naszą mapą, ma być

Taką siecią drogowskazów, które pokazują nam jak dojść do tego doktoratu. To jest dokument, który się pisze na pierwszym roku, a później się okazuje, że nienawidzi samego siebie za to, że się to napisało, co się napisało, bo było to zbyt ambite, zbyt szybkie, chciało się za dużo, życie dużo to zweryfikowało. Ale znowu to uczy, uczy tego, że trzeba ten plan poprawić i że Te założenia w nauce, one nie są nigdy stałe i że trzeba zachować tę pewnego rodzaju otwartość na tę zmianę. To jest dokument taki wielo-wielostronicowy, który ciągle jest z nami podczas doktoratu.

Na UMCS możemy zgłosić się do trzech szkół doktorskich. Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych i Sztuki, Szkoła Doktorska Nauk Społecznych, Szkoła Doktorska Nauk Ścisłych i Przyrodniczych. Najbliższa rekrutacja rusza już od 4 maja w zależności od szkoły doktorskiej. Jak wygląda codzienność doktoranta? Bo z zewnątrz to wygląda trochę jak tu poczytamy, tam popiszemy, tu pojedziemy na konferencję. Ale podejrzewam, że rzeczywistość jest tak naprawdę bardziej wymagająca. Jak to wygląda od środka? To wszystko jest bardzo zmienne. Rzeczywiście zewnątrz to może wyglądać czasem jak wakacje, bo się tam gdzie jeździ, tu pojedzie, tam się coś ciekawego zrobi.

To jest takie up and down. Dokładnie, do góry i na dół. Ale z drugiej strony też jest jakiś powód, dlaczego ludzie to wybierają i myślę, że to jest pewna satysfakcja znowu. Już powoli kończąc, jak wypracować w sobie automotywację do działania, realizowania tej rozprawy, tego dzieła? To jest bardzo ważne pytanie, na które chciałbym znać odpowiedź. Drodzy słuchacze, jeśli zastanawiacie się nad doktoratem, pamiętajcie, że to nie tylko tytuł, ale też kilka lat bardzo intensywnej pracy, ale i rozwoju, i dużej samodyscypliny. Krystian Kamiński, doktorant Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych i Sztuki, był dziś moim i Państwa gościem. Bardzo dziękujemy za rozmowę.