[PRRC]: Krystian Kamiński

Poranna Rozmowa Radia Centrum. Dzień dobry, dzień dobry. Przed mikrofonem Joanna Kukier. Dziś porozmawiamy o doktoracie. Temat jednych ekscytuje, drugich przeraża, a ten program chcielibyśmy dedykować osobom, które rozważają taką ścieżkę kariery i może chciałyby skorzystać chociażby z takich programów jak Erasmus+. Jest z nami Krystian Kamiński, przedstawiciel Samorządu Doktoranckiego UMCS, który realizuje rozprawę w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych i Sztuki na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Cześć, dzień dobry. Cześć. I na dobry początek pytanie wyjściowe, ale wcale nie takie oczywiste. Dlaczego w ogóle warto iść na doktorat? Co on nam realnie daje?

Myślę, że tak, że to byłby ten taki minus też. Realizacja rozprawy doktorskiej to również możliwość mobilności zagranicznych. To mi się wydaje superatrakcyjne. Doktoranci mogą skorzystać z takich programów jak Erasmus+, Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego, Eurodesk, Europass, eTwinning, pośrednio Europejski Korpus Solidarności, WorldSkills Poland. Z jakich możliwości Ty skorzystałeś i czy takie podróżowanie badawcze jest popularne wśród obecnych doktorantów? To jest w ogóle jedna z tych najfajniejszych części doktoratu, że rzeczywiście stawia się obecnie na wymianę międzynarodową. Nie jest łatwo się dostać, ale jak się dostanie, to jest to bardzo satysfakcjonujące.

Ja byłem na dwóch wyjazdach. Byłem na wyjazdach z Erasmusa, byłem na wyjazdach z DAD, czyli niemieckiej Agencji Wymiany Akademickiej. Te wyjazdy są zawsze otwierające, zawsze te wyjazdy przynoszą bardzo dużo nowych pomysłów, współprac, kontaktów, emocji, ale też po przyjeździe czasem jest taka refleksja, przynajmniej ja mam taką refleksję, że jednak rzeczy mogą działać inaczej i powinny działać inaczej, więc to też myślę, że daje impuls do tego, żeby zmieniać naszą rzeczywistość akademicką. A gdybyś mógł doopowiedzieć naszym słuchaczom, jakie były twoje zadania w ramach programu Erasmus+. W ramach Erasmusa ja byłem na wyjeździe takim stażu w galerii sztuki w Berlinie i tam właśnie zajmowałem się edukacją, ale i też przy okazji edukacją osób głuchych i tym, jak ta galeria pracuje z osobami głuchymi, z swoją społecznością.