[PRRC]: Izabela Pastuszko

Takich spotkań, tak jak wspomniałam, nie ma, ponieważ my jako kultura studencka jesteśmy pomiędzy Z jednej strony jest to wspaniałe, bo mamy większą przestrzeń, kreatywność i twórczość, ale z drugiej strony tak naprawdę jesteśmy nie do określenia formalnie i tu jest cała trudność. Polska kultura to jest kultura, którą tworzymy dla małych dzieci, to jest kultura, którą instytucje kultury Budują dla młodzieży, dla osób dorosłych, dla seniorów. Natomiast ten obszar działalności uniwersytetów polskich, szkół wyższych, politechnik, czyli tworzenie tej kultury przez studentów i studentki w okresie ich studiów jest przypisane do resortu nauki. I w tym resorcie nauki istniejemy od zawsze, bo nasze DNA, to są nasze szkoły wyższe, to są nasze uczelnie, nasze uniwersytety, nasze politechniki. I tam mieści się ten cały proces twórczy, kreacyjny, ale on jest wyłączony w naszym kraju, czyli w państwie resortów, jest wyłączony z resortu kultury.

Chatka Żaka to jest instytucja kultury studenckiej z 60-letnim stażem, wspaniałą przestrzenią, którą ten uniwersytet zdecydował dać się w roku 1965 swoim studentom i studentkom. Jak widać z wielkim efektem wieloletnich działań i procesów twórczych i takich kreacyjnych, artystycznych, które tutaj miały miejsce, które budowały dzisiejsze kariery artystyczne wiele zespołów, teatrów, stąd się po prostu wywodzi z tego miejsca. Nie wspominać już o mediach akademickich, które są częścią tego szerokiego pojmowania kultury studentów i studentek. Ale to, o czym wspominam, czyli z jednej strony wspaniała infrastruktura, świetna historia, duży zespół, a z drugiej taka nasza formalność, nieformalność, czyli jesteśmy po prostu administracją uczelni, to jest super.

I myślę, że to, że jesteśmy de facto najszerzej i największą działalnością, największą jednostką w Polsce, która ma najszersze spektrum działań, mówię tutaj o różnych obszarach sztuki, czy też ilości wydarzeń, które u nas się odbywają, bo my tak jak to próbujemy teraz już powoli liczyć, to faktycznie rocznie około 700 wydarzeń ma miejsce artystycznych w Hatce Żaka. W związku z tym takie podkreślenie tej roli naszego liderstwa w tym całym wielkim procesie budowania kultury, rozwijania, bo ona sama się buduje, kultury studenckiej w Polsce jest kluczowe nie tylko z punktu widzenia marki uczelni, marki samej chatki Żaka czy marki Lublina, która jest Europejską Stolicą Kultury 2029 i dużym impaktem w tej kulturze jest właśnie kultura akademicka zawężana do tego obszaru kultury studenckiej.

Najbardziej podziwiam zawsze tych, którzy nie mają tych przestrzeni i są w stanie zaktywizować społeczność akademicką, studentów i studentów do tego, aby w tych przestrzeniach mniej dedykowanych uprawianiu kultury jednak te teatry czy inne zespoły się tworzyły. I później, kiedy jesteśmy na wiośnie teatralnej, bo to jest już taki festiwal, który uruchomiliśmy 4 lata temu, Dedykowany teatrum stricte studenckim. To przyjemne jest, kiedy przyjeżdżają teatry w ogóle z takich instytucji czy z takich uczelni, na których w ogóle na przykład nie ma instytucji kultury studenckiej. Niesamowita sytuacja, obserwować ich rozwój. Oczywiście one przyjeżdżają i zachwycają się tą salą widowiskową, która jest w Hacerzach i zawsze wyjeżdżają z takim pokrzem. Spektakularną. No u nas takich nie ma, to prawda. W Polsce ciężko jest znaleźć przestrzeń tak wysokiej klasy profesjonalnej jak nasza sala widowiskowa dedykowaną tak naprawdę teatrum i zespołom studenckim.

Wrócę na chwilę do nowo powstałego gremium. Co teraz będzie należało do Twoich obowiązków? Jakie są ambicje, może marzenia związane z nową funkcją? My tak naprawdę od tych 4-5 lat nieśmiało cały czas pukamy do naszego Ministerstwa, czyli Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z taką propozycją podejścia do nas trochę tak, jak podchodzimy do sportu akademickiego, który ma swoje finansowanie, ma swoje systemy wspierania rozwoju zarówno tych młodych ludzi, którzy pięknie realizują się właśnie w działaniach sportowych, ale także wspierania tych ośrodków, w których mają prawo i możliwość ćwiczyć z najlepszymi specjalistami w najlepszych przestrzeniach. W związku z tym naszym celem od lat jest takie uświadomienie, że jest ten obszar działalności Uczelni Wyższych w Polsce i on także wymaga jakiegoś sformalizowanego systemu, przynajmniej w jakiś sposób finansowania tych potrzeb, tych działań, tych przeglądów, no bo to jakoś musi się odbyć, a nic się nie odbywa bez pieniędzy.

My jako te jednostki nie mamy po prostu na to środków, więc bez takich pieniędzy nie możemy wspierać rozwoju tych młodych, wyjątkowych osób. Na koniec naszej rozmowy jeszcze chciałabym sprowokować dyskusję, bo tak w przestrzeni publicznej mówi się, kultura studencka, co to jest? Czy ona w ogóle istnieje? W ubiegłym tygodniu wspomniałaś, że nas nie stać na to, żeby nie uwzględniać tak dużej grupy społecznej, jaką są studenci. Czy jest tak, że jak student już rozchodzi się z uniwersytetem, czy kończy studia, To nie widzi tej kultury studenckiej, czy może w jakiś sposób też się jej nie docenia? Kiedy studentka lub student opuszczają mury uczelni, wchodzą już w zupełnie inny świat i w tym świecie mają wspaniałą ofertę kulturalną miejskich, samorządowych czy państwowych instytucji kultury wszelkiego rodzaju.