Poradnik językowy - ciąg dalszy. Prawie wszystko o jajku

Albo jajakiem nazywano, niezbyt elegancko, woł. W to był jajak. Tutaj pewnie to znaczenie wulgarne, o którym wspominałyśmy, weszło w grę. Był także jajarz. Jajarz chodził po śmigusie i zbierał za to jaja. Chodził, wiemy, prawda, no, zbierał podarunki i to były jaja. Była nie tylko jajecznica, ale także jajaśnica. To była prawdopodobnie forma gwarowa. Był jajcarz albo jajczarz i jajczarka, czyli to były osoby sprzedające jajka, ale także miłośnicy, amatorzy jajek bądź jajecznicy i także Ci, którzy kupowali jajka, czyli jajczarz, jajczarka, mogli jajka sprzedawać, kupować albo uwielbiali jajecznicę.

Jajczaty, czyli obfitujący w jaja, na przykład mógł być rok jajczaty, w którym kury dużo jaj naniosą. Tak. Dzisiaj nie mamy dostępu do takiego oglądu świata, czyli do oglądu świata przez pryzmat tego, co się dzieje w gospodarstwie, w przyrodzie. Dlatego tego typu słowa wychodzą z użycia i bywają dla nas niezrozumiałe, ale na szczęście mamy słowniki. No wreszcie jajecznica, którą chyba wszyscy albo prawie wszyscy jadamy na śniadanie od czasu do czasu, miała wiele, wiele nazw. To była nie tylko jajaśnica, Ale także to mogła być jajeśnica, jajęcznica, jajecznia, jajówka, jajowka i wajeczyna.