Poradnik językowy - ciąg dalszy. Prawie wszystko o jajku
Rozmowy Małgorzaty Tułowieckiej i dr Agaty Hąci o języku polskim. Rozwiązujemy zagadki językowe, rozwiewamy wątpliwości słuchaczy, objaśniamy, jak się mówi i pisze poprawnie i dlaczego właśnie tak. Zastanawiamy się nad tym, skąd się biorą słowa, jak się zmienia polszczyzna i czy należy się tym niepokoić, czy wręcz przeciwnie. Tym razem, językowo o jajku.
Czyli mamy tutaj element językowego obrazu świata mężczyzny. To sięgnijmy do pochodzenia słowa. Dziś mówimy jajo, ale dawniej było to jaje. Także jajce, jejce, no i wreszcie jajko. Prasłowiańska forma, od której to nasze dawne jaje się wywodzi, to była aje. Ajje. Dziwny wyraz. Gdybyśmy dzisiaj powiedzieli, że na początku było ajje, to ktoś mógłby się zdziwić, a tak rzeczywiście było ajje. I to ajje prasłowiańskie było zdrobnieniem takich słów ajce i ajko, czyli bez j na początku. Pokrewnych, z mającymi to samo znaczenie staro-wysoko-niemieckim wyrazem aj,
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż po definicjach i etymologii słowa jajo, od biologicznej komórki rozrodczej do produktu spożywczego.
Przypomnienie o znaczeniach wulgarnych i frazeologizmach, takich jak „bez jaj” i „jajeczne marudzenie”.
Wyjaśnienie zdrobnień i historii słów związane z jajem, takich jak jajeczko i jajecznik.
Przypomnienie o powiedzeniach i frazeologizmach z jajem, takich jak „z jajka by ulał” i „jajko chce być mądrzejsze od kury”.
Zakończenie rozmowy o kołaczkach wielkanocnych i ich znaczeniu symbolicznym.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.