#60. Poznań - miasto doznań!

Tak, myślę, że to pierwsza taka rzecz. Tak, można połączyć kropki. Nie powiem rzeczywiście, czy każdy poznaniak jest z kompy, ale na przykład jak poszłam do Muzeum Rogalika Święto-Marcińskiego, o którym dzisiaj też będzie mowa, tam też była taka powiedzmy rozmowa o poznaniakach, o tym w ogóle Jakimi są ludźmi? I połowa żartów była o tym, że są skąpi właśnie. Aha. No więc być może częściowo prawda. Coś w tym jest, tak. Ale wiesz, słyszałam, że mieszkańcy Warszawy mówią, że mieszkańcy Krakowa tacy są też i nazywają centusie ich, tak? Więc myślę, że to po prostu mieszkańcy Wrocławia chyba dasze, tak? Nie bardzo lubią. Poznaniaków. A teraz, Dasza, przypomnij sobie, bo były kiedyś inne sytuacje, kiedy myślałyśmy Poznaniak czy... Tak.

Ktoś nas poprawił, tak? Że coś tam... Więc Paulino, jak nazywają się mieszkańcy Poznania poprawnie? Poznaniacy i Poznańczycy, czy coś takiego? Ja nigdy chyba nie słyszałam o Poznańczykach, tylko o Poznaniacy, chociaż możemy sprawdzić. Tak, pamiętam, że ktoś nam zwrócił uwagę, tak. No, od razu na wiki widzimy Poznaniacy, gwarowo Poznanioki, dzisiaj o gwarze też powiemy oczywiście, no a mieszkańcy Poznańskiego to Poznaniacy. A jeden mężczyzna to będzie kto? Poznaniak. Poznaniak i tyle, tak? No dobrze, to więc bez wątpień teraz. Tak, no więc tak. To skoro mówimy też już o Poznaniu, to powiemy może sobie trochę o symbolech tego miasta, bo jak Kasia już też powiedziałaś, że też mi się to miasto kojarzy z koziołkami.