#60. Poznań - miasto doznań!

Bieg 1. Symbole Poznania. Bieg 2. Bimba, drynda, tytka. Bieg 3. Smaczna Wielkopolska. Bieg 4. Poza granicą Poznania. To co, Dasza, dobry wieczór. Dobry wieczór, Kasiu. Dzisiaj jest taki niezwykły wieczór, co? Tak, to dzisiaj po raz pierwszy w życiu mamy jeszcze trzecią osobę z nami. Tak. To taka mała niespodzianka dla wszystkich. To z nami dzisiaj jest Paulina. Tak, dzień dobry. Bardzo miła dziewczyna, która już od dawna mieszka w Polsce, też interesuje się językiem polskim, uczy języka polskiego. I mamy dużo, dużo wspólnego i dużo do omówienia, tak? Więc chyba Paulina sama się przedstawi, troszeczkę nam o sobie opowie.

Tak, powiedz coś o sobie. Tak, witam wszystkich jeszcze raz. Mam na imię Paulina, czyli tak naprawdę Paulina, bo ja pochodzę z Białorusi, mieszkam w Poznaniu. Od razu przyjechałam do Poznania, bardzo mi się podoba Poznań, więc dzisiaj przedstawiam ekipę poznańską i będę wszystkich zapraszać do Poznania i powiem czemu warto tutaj przyjechać. Paulina już zdradziła trochę temat, ale to jak najbardziej, tak? Tak, ale po prostu przypominamy, że my już dużo podróżowałyśmy z Daszą po Polsce, nawet po świecie, po Europie, ale nie byłyśmy w takim mieście jako Poznań. Dasza, tak naprawdę rzeczywiście byłaś w Poznaniu kiedyś? Dwa razy i ostatnio niedawno byłam i akurat tam wszystko było takie rozkopane. Nie wiem, czy teraz tak jest, Paulina?

Nadal jest. Rozumiem, że trwa jakaś rozbudowa i ulepszenie po prostu. Nawet trwają prace archeologiczne w centrum miasta. Takie miasto historyczne. Myślę, że Paulina jeszcze o tym powie nam. Co do mnie, to w ogóle dla mnie jest obce miasto, ponieważ byłam tam tylko przejazdem, jak jechałam do Wrocławia w kierunku Daszy. Pamiętam, że tam jest bardzo, bardzo piękny dworzec, takie w nocy widziałam ognie, takie ładne, piękne. I wiem, że symbolem Poznania są koziołki, myślę, że o tym też dzisiaj będzie mowa. I Paulina, nie wiem, czy się nie mylę, chyba Poznań jest takim miejscem, gdzie rozgrywa się akcja książek Małgorzaty Musierowicz.

Tak, myślę, że to pierwsza taka rzecz. Tak, można połączyć kropki. Nie powiem rzeczywiście, czy każdy poznaniak jest z kompy, ale na przykład jak poszłam do Muzeum Rogalika Święto-Marcińskiego, o którym dzisiaj też będzie mowa, tam też była taka powiedzmy rozmowa o poznaniakach, o tym w ogóle Jakimi są ludźmi? I połowa żartów była o tym, że są skąpi właśnie. Aha. No więc być może częściowo prawda. Coś w tym jest, tak. Ale wiesz, słyszałam, że mieszkańcy Warszawy mówią, że mieszkańcy Krakowa tacy są też i nazywają centusie ich, tak? Więc myślę, że to po prostu mieszkańcy Wrocławia chyba dasze, tak? Nie bardzo lubią. Poznaniaków. A teraz, Dasza, przypomnij sobie, bo były kiedyś inne sytuacje, kiedy myślałyśmy Poznaniak czy... Tak.

Właśnie na takie przedstawienie przychodzi chyba cały Poznań, się zbiera, wszyscy ludzie gapią się, czekają, czekają, to nie wiem, Bardzo szybko, no i koniec. Ale to takie bardzo popularne, popularne atrakcje w Poznaniu. Warto zobaczenia chyba. Tak, więc pierwsze koziołki, to już znacie. Okej, pyry. Dobrze powiedziałyście, że to są ziemniaki. Okej, to jest kolejny symbol Poznania, ale trochę o jedzeniu, o kuchni poznańskiej też jeszcze omówimy, prawda? No a dalej, czy słyszeliście o, nie, czy słyszałyście o rogalu św. Marcinskim? Jedna moja uczennica mówiła, że próbowała to w Gdańsku, ale wydaje mi się, że to nie jest symbolem Gdańska, prawda Dasza? Ja w ogóle słyszałam, że żeby w ogóle móc robić te rogale, no to trzeba mieć jakiś, nie patent, ale pozwolenie, że to można

Myślę, że to jest też fajna zabawa, taka właśnie ciekawa. Można czegoś nowego się dowiedzieć. Bo targi często możemy właśnie przetłumaczyć na język rosyjski jako wystawka. No i to jest międzynarodowe. Te sali właśnie, gdzie się to odbywa, są bardzo duże i No i chyba przyjeżdżają tam takie duże biznesy, bardzo ważne. Jak Dasza mówi, duże misie. Rykiny biznesu i tak dalej. Dobra, i ostatnie. Być może coś słyszałyście o Lech Poznań. Czekaj, to jest kolor, kurde, żebym nie pomyliła się, zielony? Niebiesko-biały. Niebiesko-biały, dobra, to chyba Śląsk jest zielony, dobra. Tak, no właśnie, co to jest? No to jest coś związane z tym, z piłką.

No i W końcu końców nie mamy takiej jednej dokładnej odpowiedzi. Ja też myślę, że raczej w Gnieźnie. Ale rozumiem, że są teorie takie, tak? Teorie, tak. Niestety nie mamy faktów, bo to było tysiąc lat temu, nawet ponad tysiąc lat temu. Więc mi się wydaje, że raczej w Gnieźnie, ale też ważna rzecz, nawet jeśli nie było chrztu Polski w Poznaniu, i tak tutaj mamy katedrę, Katedra, która znajduje się na Ostrowie Tumskim i to będzie ciekawe, bo na pewno wiecie, że we Wrocławiu też jest Ostrów Tumski. No właśnie, tak. Pamiętam, że Dasza mi o tym mówiła. Tak, i w Poznaniu też mamy Ostrów Tumski i tam też stoi katedra, ale ta katedra jest ważna np. pod względem turystycznym, bo tam są pochowani pierwsi władcy Polski.

Czyli każdy mieszkaniec z Poznania zrozumie to słówko, rozumiem, tak? No, jeśli pochodzi z Poznania, to tak. Okej, dobra, no i bejmy. Czyli to jest liczba mnoga, nie? Bejmy, tak. Czy pieniądze? Tak, to są pieniądze, bejmy. No dobra, super, więc jak przyjrzecie, bardzo ważne w Poznaniu mamy bimba, bejmy, pyra, tytka i kejter. Być może jeszcze ktoś, na przykład Dasze, potrzebuje bryle. Okulare. To akord jest bardzo łatwy. Okulare, oczywiście. No i dałyście sobie radę. Super. No dobra, jeśli chcecie jeszcze kilka, to na przykład redyski. Rzodkiewka? No rzeczywiście to jest rzodkiewka, nie wszystko musi być takie trudne, nie? No dobra, też teraz niemiecki nam pomaga, buter sznyty.