Polska wraca do kosmosu | PI Space
15 listopada z poligonu w Ustce wystartowała polska rakieta suborbitalna BURSZTYN 2K. Dwa lata po przekroczeniu umownej granicy kosmosu rakieta przeszła kolejne testy, podczas których osiągnęła dwukrotność prędkości dźwięku.W dzisiejszym odcinku dr inż. Adam Okniński, dyrektor Centrum Technologii Kosmicznych w Łukasiewicz – Instytucie Lotnictwa, opowiada o rozwoju polskich technologii rakietowych i satelitarnych oraz planach Polski na powrót na orbitę. Rozmawiamy też o rosnącej konkurencji na europejskim rynku rakietowym i technologicznym wyścigu Europy z resztą świata.Rozmowę prowadzi Jan Jęcz.Zapraszamy!
Dzień dobry, słuchacie Państwo PI Space, podcastu Polityki Insight o sektorze kosmicznym w Polsce, Europie i na świecie. Z naszymi gośćmi rozmawiamy o kosmicznych ambicjach i przyziemnych problemach. Orbitujemy wokół tematów gospodarki, nauki i bezpieczeństwa. Partnerami PI Space są ISAI oraz sieć badawcza Łukasiewicz i Tech Instytut Innowacji i Technologii. Ja nazywam się Jan Jęcz, jestem głównym autorem w projekcie i zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka. 3 lipca 2024 r. rakieta ILR-33 Bursztyn-2K osiągnęła pułap 101 km, przekraczając umowną granicę kosmosu. Za jej projekt odpowiadał Zespół Sieci Badawczej Łukasiewicz Instytutu Lotnictwa.
To osiągnięcie, ważne jako symbol i dowód krajowych kompetencji technologicznych, nie zaspokoiło rakietowych ambicji Polski. Trwają prace nad tym, byśmy nie tylko wrócili w kosmos, ale mieli do niego regularny dostęp. Między innymi o tym rozmawiam dziś z doktorem inżynierem Adamem Oknińskim, dyrektorem Centrum Technologii Kosmicznych w Łukasiewicz, Instytucie Lotnictwa. Zapraszam na dzisiejszą audycję. Zacznijmy może od przybliżenia słuchaczkom i słuchaczom naszego podcastu, zaangażowania sieci badawczej Łukasiewicz w kosmos. W ubiegłym roku ogłosiliście program badań kosmicznych. Do 2035 roku planujecie realizację kilkudziesięciu projektów badawczych o łącznym budżecie około 2,4 miliardów złotych.
Program skupia się na rozwijaniu platform satelitarnych, technologiach wynoszenia ich na orbitę, W pracach nad tak zwanymi ładunkami użytecznymi. Co to oznacza w praktyce? Jakie po mniej więcej pół roku macie już postępy? Jakie plany na najbliższe miesiące i lata? Dzień dobry Państwu. Program Badania Kosmicznych Sieci Badawczej Łukasiewicz to szerszy program pozwalający na budowę polskich kompetencji w obszarze technologii kosmicznych. Ma kilka ważnych komponentów. My nazywamy trzema głównymi filarami, gdzie mówimy oczywiście o tych ładunkach użytecznych, czyli tym wszystkim, co generuje te wartości dodane dla również tych innych sektorów, też tak zwanego sektora downstream. Dżany stateitarne, czyli tutaj klasycznie nawigacyjne, komunikacyjne, optyczne, ale różnego typu.
My chcemy móc działać responsywnie i stąd też właśnie program badań kosmicznych suwerenność również w zakresie środków wynoszenia chce zagwarantować. Porozmawiajmy trochę o tych celach tego filaru Programu Badań Kosmicznych Łukasiewicza. Chciałbym spytać o to, jak widzicie za 7-8 lat w tym 2035 roku zdolności Polski do wynoszenia ładunków w kosmos, o jakiej częstotliwości startów mówimy, o jakim ciężarze ładunków i jakie technologie w związku z tym rozwijacie, żeby te cele móc osiągnąć? Bardzo słuszne pytanie. Oczywiście te prace w tej chwili trwają i właśnie te pierwsze fazy dedykowane są pewnym kluczowym decyzjom w zakresie i architektury systemu, ale przede wszystkim też wymaganiom.
Natomiast faktycznie jest jedną z kluczowych decyzji determinującą dalszy rozwój systemu. I co bardzo ważne, tak jak tutaj pan redaktor powiedział, system to nie tylko jest rakieta. Często myślimy o rakiecie, natomiast znaczna część zasobów niezbędnych na rozwój systemu wynoszenia To są właśnie też systemy naziemne, komunikacja, stacje naziemne w wielu miejscach na Ziemi, komunikacja satelitarna, cały segment też związany z testowaniem kwalifikacji ładunków, integracją systemów. Jest to, powiedziałbym, system systemów i też w tej chwili prace nad tym jak najbardziej trwają. Te inne segmenty poza samą rakietą na pewno nie będą zaniedbane. Może jeszcze wspomnijmy nazwy rakiet, które rozwijacie w Łukasiewiczu, tak żeby osoby nas słuchające wiedziały, kiedy w mediach usłyszą np. o jakimś udanym starcie albo planach, że to jest właśnie to, o czym tutaj rozmawiamy.
A później chciałbym przejść na ten poziom europejski, także o jakich nazwach warto pamiętać, co z Łukasiewiczem kojarzyć, jeżeli chodzi o programy rakietowe? Chyba najbardziej w mediach wybrzmiała do tej pory rakieta Burstyn. Jej najnowsza wersja rakieta ILR-33 Burstyn 2K uzyskała umowny pułap kosmosu, czyli poleciała powyżej 100 kilometrów w locie suborbitalnym dwa lata temu właśnie z norweskiej bazy spaceportu w Andoia. Jesteśmy z tego bardzo dumni, ponieważ Polska wróciła do kosmosu. Jest to bez wątpienia jedna z pierwszych polskich, a być może pierwsza w XXI wieku polska rakieta, która uzyskała taki pułap, a jednocześnie jest gotowa, żeby te kolejne misje realizować również dla partnerów przemysłowych i to bez wątpienia będzie miało miejsce.
Natomiast te kompetencje z programu BURSZTYN wykorzystujemy w szeregu innych programów, projektach. Czy to też takich dotyczących obronności, gdzie pewne demonstratory również lotne są rozwijane, bądź były rozwijane, lub też w postaci naszej zaangażowania w rozwój całych systemów rakiet wynoszących satelitę na orbitę, bo poza planami programu badań kosmicznych już dzisiaj Łukasiewicz, Instytut Lotnictwa rozwija silnik do francuskiej rakiety Maya Space. Czyli jednego z najpoważniejszych kandydatur europejskich pod kątem budowy takiego modelu jak SpaceX, czyli rakieta, gdzie ten pierwszy stopień jest ponownie wykorzystywany. MySpace wykorzystuje w pierwszym stopniu silniki niemiecko-francuskie, w drugim tak samo, a w trzecim wyłoniono właśnie nasz polski silnik rozwinięty w sieci badawczej Łukasiewicz w Instytucie Lotnictwa.
No to taka możliwość ucieczki przez goniącym satelitą, zmiany orbity, bądź też inspekcja na naszego satelity mogły być kluczowe, no nie mówiąc już o przedłużeniu życia w postaci do tankowania, bądź też potencjalnego serwisowania, tak? Czy do orbitacji. Więc tych potrzeb jest na pewno dużo. I myślę, że to In Space Transportation będzie wybrzmiewało coraz mocniej i odpowiadamy na to również my w Polsce i odpowiada na to cały sektor europejski, ponieważ takich systemów transportu kosmicznego rozwijanych jest w Europie już kilka. Jednym z nich jest system Raven, Pod wodzą PIAP Space'u z Polski Łukasiewicz, Instytut Lotnictwa, Krautich Instruments, Wojskowa Akademia Tychiczna i kilka innych partnerów rozwija to, co też tutaj było nazywane ostatnio pierwszym polskim statkiem kosmicznym, czyli faktycznie satelitą, ale tak mocno, że tak powiem, rozwiniętym pod kątem tej mobilności, że może odpowiadać na takie zagrożenia, o których mówimy, realizować misje, naprawdę złożone, elastyczne misje na orbicie.
Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Jan Jęcz przedstawia goście i temat dzisiejszej audycji, skupiając się na programie badań kosmicznych Sieci Badawczej Łukasiewicz.
Partnerami PI Space są ISAI oraz sieć badawcza Łukasiewicz i Tech Instytut Innowacji i Technologii.
Adam Okniński wyjaśnia program badań kosmicznych, skupiając się na ładunkach użytecznych i platformach satelitarnych.
Rozmowa o rozwijanych technologiach wynoszenia ładunków na orbitę, z podkreśleniem potrzeby suwerenności Polski.
Adam Okniński omawia cele programu i plany na przyszłość, w tym rozwijanie rakiety ILR-33 Bursztyn-2K.
Rozmowa o obawach Europy co do suwerenności dostępu do kosmosu i rozwijanych programach w Europie.
Analiza rynków rakietowych azjatyckich, z podkreśleniem indyjskiego programu rakietowego i rozbudowanych kompetencji chińskich.
Przedstawienie europejskich programów, takich jak European Launcher Challenge, oraz trendów technologicznych w sektorze.
Rozmowa skupia się na trendach technologicznych i innowacjach w dziedzinie rakiet i kosmonautyki, w tym odzyskiwanie członków rakiet i wertykalna integracja.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Partnerami PI Space są ISAI oraz sieć badawcza Łukasiewicz i Tech Instytut Innowacji i Technologii."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
15 listopada z poligonu w Ustce wystartowała polska rakieta suborbitalna BURSZTYN 2K. Dwa lata po przekroczeniu umownej granicy kosmosu rakieta przeszła kolejne testy, podczas których osiągnęła dwukrotność prędkości dźwięku.
W dzisiejszym odcinku dr inż. Adam Okniński, dyrektor Centrum Technologii Kosmicznych w Łukasiewicz – Instytucie Lotnictwa, opowiada o rozwoju polskich technologii rakietowych i satelitarnych oraz planach Polski na powrót na orbitę. Rozmawiamy też o rosnącej konkurencji na europejskim rynku rakietowym i technologicznym wyścigu Europy z resztą świata.
Rozmowę prowadzi Jan Jęcz.
Zapraszamy!