Jak to się stało? | Nasłuch

To koalicja rządząca poniosłaby druzgoczącą porażkę, ponieważ Koalicja Obywatelska, choć wygrałaby i ze sporą przewagą, to nie miałaby koalicjanta, byłaby tylko lewica, z którą mogłaby jakoś szukać porozumienia. No, ewentualnie Konfederacja, ale to jest inna historia. I Razem, i PSL, i Polska 2050 są pod progiem. Natomiast do PiSu, któremu wiedzie się słabo i który notuje praktycznie we wszystkich sondażach No, ostatecznie.

Z mojej perspektywy pewne to jest, że zmieniła się atmosfera i zmieniła się narracja. I zastanawiam się, z czego to wynika. To znaczy, co tak naprawdę się wydarzyło, że w ciągu dwóch miesięcy nagle zmienił się nastrój w kraju i wśród wyborców i komentariatu. Muszę się trochę cofnąć w czasie. Najpierw tak o chwilę, bo w sierpniu, gdy prezydentem zostawał Karol Nawrocki, gdy było zaprzysiężenie, ten nastrój był zupełnie inny po stronie koalicyjnej. Panowało takie przekonanie, wzmacniane też przez triumfujący PiS, że teraz rząd już jest na równi pochyłej, że czekają go tylko konflikty. Że ta koalicja być może nie przetrwa do końca kadencji, że niewykluczone będą przyspieszone wybory, a może na przykład PSL zmieni prezesa i zmieni też stronę, po której jest.

Z Jarosławem Kaczyńskim gdzieś tam wieczorem u Adama Bielana. Włodzimierz Czarzasty tego nie zrobi, mówi zupełnie innym językiem. Wróciła polaryzacja i rząd ma się, i koalicja ma się znacznie lepiej, mimo tych wszystkich problemów, które nadal będą ją nękały, mimo tego, że Polska 2050 i PSL są pod progiem wyborczym, a Lewica jest podzielona. Czyli poszelka druga, kampania prezydentka ciągnęła koalicję rządową w dół. Po przegranych wyborach wróciła wyrazistość. Jedyna tylko moja uwaga do tego, no jeszcze Włodzimierz Czarzasty nie umościł się na stanowisku marszałka, a my zaczęliśmy widzieć tą zmianę pod koniec września, moim zdaniem, od słynnego sondażu Łukasza Pawłowskiego, który chyba zapoczątkował tą falę, czyli pracowni OGB.