Mentionsy Mentionsy
Polityka Insight Podcast
Polityka Insight Podcast

Atomowe strachy Putina | Z dystansu

09.10.2026 ·37 min 41 s · 11 rozdziałów

Rosja nasila nuklearne groźby wobec NATO, szczególnie w kontekście wzmacniania wschodniej flanki Sojuszu. To skoordynowana kampania, która ma odstraszać Zachód, wpływać na decyzje polityczne i podsycać lęk w europejskich społeczeństwach.Marek Świerczyński rozmawia z Ernestem Wyciszkiewiczem z Ośrodka Studiów Wschodnich o tym, dlaczego broń jądrowa zajmuje szczególne miejsce w rosyjskiej polityce, czy atomowe groźby są przede wszystkim narzędziem psychologicznym i gdzie kończy się blef, a zaczyna realne ryzyko eskalacji.Zapraszamy!Zapisz się do PI Space: politykainsight.pl/pi-space/rejestracjaPI Space to bezpłatny newsletter i podcast Polityki Insight o branży kosmicznej w Polsce i na świecie. Co środę analizujemy najważniejsze inwestycje, technologie, firmy i gospodarcze aspekty eksploracji kosmosu. Premiera już 24 października 2026.Partnerami projektu są ICEYE oraz Sieć Badawcza Łukasiewicz – ITECH Instytut Innowacji i Technologii.

11:05 · Strategia Rosji i jej atomowe zasoby 1

To jest ten paradoks. Państwo definiowane w doktrynie jako główny wróg od czasów sowieckich. Dzisiaj też, pomijając retorykę, prawda, próbę skuszenia Donalda Trumpa i jego administracji do jakichś działań przyjaznych Rosji. Ale to państwo jest głównym punktem odniesienia i jest zapotrzebowanie na to, żeby Rosja została uznana jako realny partner. Stąd przypomnijmy, jak ogromny był ferment, gdy Barack Obama nazwał Rosję regionalnym mocarstwem. I to do dzisiaj rezonuje wręcz. Jak to możliwe? Czyli jest to leczenie kompleksów atomem akurat w tym przypadku. Tak, no kompensowanie sobie pewnych braków w sensie takim psychologicznym. Oczywiście ma to znaczenie też strategiczne, bo to jest realny potencjał i rzeczywiście wojskowi i doktryna, która była zmieniona dwa lata temu, gdzie obniżono ten próg potencjalnego użycia broni i zwiększano zakres jakby tych przyczyn do zastraszania potencjalnego przeciwnika,

25:27 · Negocjacje i kontynuacja konfliktu 3

Ja myślę, że Waszyngton dzisiaj jest jakimś elementem powstrzymującym trochę tą retorykę. To znaczy, dopóki w Moskwie tli się nadzieja, chociaż chyba ona już jest bardzo nikła, że administracja Trumpa może pomóc jej osiągnąć jej cele, może ich skusić jakimś Eldorado gospodarczym na dalekiej północy, że może zaoferować coś, co pozwoli Trumpowi poprawić swoją sytuację polityczną wewnątrz Stanów. Ta nadzieja wciąż jeszcze jest, ale ona już jest bardzo moim zdaniem nikła, ale jeszcze sprawia, że przekroczenie Rubiconu dzisiaj, zbyt agresywna polityka, zbyt agresywne działania mogłyby zmusić Trumpa do rekalibracji tej polityki ostatecznego. Czyli to wciąż wojna jest narzędziem polityki, a nie polityka narzędziem wojny. Tak, oczywiście, że tak. I te wycieczki Dmitrieva, Vitkova, Kushnera, te przecieki o np. potencjalnym przejęciu przez Amerykanów aktywów u Coila zagranicznych,

To wszystko kuszenie, które się toczy i niewątpliwie jest nadzieja po stronie rosyjskiej, że jest gdzieś ta nagroda, którą możemy dać, położyć na stole Amerykanom, że ona ich ostatecznie zmusi do zmiany polityki i choćby, no nie wiem, wstrzymania pomocy wywiadowczej czy materialnego wsparcia Ukrainy. Stąd też te rozmowy i jakby jedno drugiego nie wyklucza. To jest ta komunikacja bardzo osta na poziomie strategicznym. To jest w końcu też sygnał, który ma zdaniem pewnie części elit rosyjskich nas zachęcić do tego, aby taki rodzaj pozytywnego bodźca, który ma zachęcić do rozmowy, bo inaczej koniec może być straszny. Pamiętajmy też, że i Biden, jego administracja, I Trump. W oficjalnych wystąpieniach czasami pojawia się ta kwestia trzeciej wojny światowej, której chcemy za wszelką cenę uniknąć.

To jest pewien topos, który być może jest głęboko gdzieś tam też w amerykańskiej debacie popiszeń zakorzeniony. Warto by zapytać amerykanistów. Natomiast to, że to się pojawia w wypowiedziach, to, że to miało wpływ na politykę Bidena na przykład, to ryzyko. To, że przy pamiętnym spotkaniu Zolański-Trump padło, że no chcesz nas wciągnąć w trzecią wojnę światową. Że gdzieś to wewnątrz jest. No ponoć każdy prezydent Stanów Zjednoczonych jakoś w styczniu po objęciu urzędu, kiedy robi mu się ten briefing dotyczący możliwości i skutków wojny nuklearnej, no wychodzi z oczami jak z potki, zresztą nie ma się co dziwić. Myślę, że to jest też element, przy pomocy którego wojskowi próbują też sobie uformować polityka, co jest w jakimś sensie zrozumiałe, bo gdy polityk nie ma kompetencji i wiedzy na temat tego, jak działa w ogóle cała struktura, armia i arsenał strategiczny, To może być zbyt łatwo na podstawie swoich popkulturowych doświadczeń podejmować decyzje, a tak zostaje pewnie dociśnięty do ziemi potencjalnym scenariuszem, który oczywiście może mieć taki efekt, że ten strach potem może wpływać na pewne kalkulacje polityczne.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.