„Jak tu robić kampanię…" – felieton Piotra Cywińskiego

Znów można by zacieśniać strategiczne stosunki tak pięknie zapoczątkowane przez kanclerza Gerharda Schrödera i niekoronowanego cara Rosji Władimira Putina. Ach, łza się wokół kręci, jak było pięknie. Wspólne sanny z pochodniami po ulicach Moskwy i chór kozaków wołgadońskich śpiewających po niemiecku, których Walodia przywiózł Gierdowi na urodziny do jego domu w Hanowerze, a nawet adopcja przez parę kanclerską dwojga rosyjskich sierot z Petersburga była z miasta rodzinnego Walodii. Oj, było, było. Z czwartą żoną Giert je adoptował te sieroty. Doris Kopf się nazywa, ale małżonką ex-kanclerza niestety też już nie jest, no bo kanclerz ma piątą koreankę, Kim Se-in.

Oj, niedobrze, niedobrze. Toż to przecież bracia Słowianie ci Rosjanie. Dzielić się z nami Ukrainą chcieli. Paliwo mieliśmy zagwarantowane na trzydzieści kilka lat. A i naszą tragedię narodową pod Smoleńskiem premier Tusk i prezydent Putin wspólnie przeżywali. No tyle nas łączy. A teraz co? Teraz ropę u terrorystów Arabów musimy kupować. Niewyobrażalne! No jasne, nie każdy Arab to terrorysta, ale każdy terrorysta to Arab, czyż nie? I od Ameryki się uzależniamy, jak to ujął były minister spraw zagranicznych, dziś europoseł i kandydat opozycji na przyszłego szefa dyplomacji, niejaki Sikorski Radek. Skonfliktujemy się z Niemcami, z Rosją i będziemy uważali, że wszystko jest super, bo zrobiliśmy laskę Amerykanom.