„Jak tu robić kampanię…" – felieton Piotra Cywińskiego

Znów można by zacieśniać strategiczne stosunki tak pięknie zapoczątkowane przez kanclerza Gerharda Schrödera i niekoronowanego cara Rosji Władimira Putina. Ach, łza się wokół kręci, jak było pięknie. Wspólne sanny z pochodniami po ulicach Moskwy i chór kozaków wołgadońskich śpiewających po niemiecku, których Walodia przywiózł Gierdowi na urodziny do jego domu w Hanowerze, a nawet adopcja przez parę kanclerską dwojga rosyjskich sierot z Petersburga była z miasta rodzinnego Walodii. Oj, było, było. Z czwartą żoną Giert je adoptował te sieroty. Doris Kopf się nazywa, ale małżonką ex-kanclerza niestety też już nie jest, no bo kanclerz ma piątą koreankę, Kim Se-in.

Wcześniej prócz Doris z żonami Gierta były kolejno bibliotekarka Ewa Schubach, nauczycielka Anna Taschenmacha i politolożka Hiltrud Hensen. To jest ta jedyna różnica między Szrederem a Putinem. Szreder już władzy nie piastuje, a Putin a jakże. W przeciwieństwie do Gierda, Wałodia nie żeni się ze wszystkimi swoimi kochankami. I teraz biedna Dorista, była czwarta żona, sama musi opiekować się adaptowanymi rosyjskimi sierotami. Tak było pięknie. No i komu to przeszkadzało? Urzędujący kanclerz Olaf Scholz wspiera Ukraińców. No więc proszę, nasza opozycja, chciał nie chciał, też musi.