Felieton Piotra Cywińskiego

Pole minowe. Felieton Piotra Cywińskiego. A to ci sensacja! Uchodźcy robią sobie urlopy w krajach, gdzie byli rzekomo prześladowani! Zagrzmiał zbulwersowany Weltam Sontag. Ów dziennik jako pierwszy w Niemczech dotknął tematu tabu. Co się okazało? Federalna Agencja Pracy potwierdziła, cytuję, są takie przypadki. No a skoro są, niesubordynowani dziennikarze podążyli tym tropem. Dlaczego niesubordynowani? A no dlatego, że po pierwsze oficjalnie nie prowadzi się żadnej statystyki dotyczącej urlopów Ist das klar?

Znów poszła w świat informacja, że imigranci, którym przyznano azyl z wszelkimi przynależnymi prawami, w tym do zasiłku dla bezrobotnych i, jakkolwiek kuriozalnie to zabrzmi, do płatnego urlopu, jeżdżą sobie w rodzinne strony, a to do Syrii, to do Libanu, to do Afganistanu, po czym wracają do Niemiec. To nie do wyobrażenia, wręcz odbiera mowę. Żachnął się chadecki polityk Armin Szusta, poseł do Bundestagu, doniedawna szef Federalnego Urzędu Ochrony Ludności i Pomocy w Katastrofach, tak nazywa się ta instytucja, a od niedawna minister spraw wewnętrznych w rządzie Saksonii. Owo publiczne żachnięcie okazało się furtką dla kolejnych publikacji.

Da się? Znacie, żeby tylko to, kanał telewizji Sat.1, czyli Sat.1, zaprosił do programu śniadaniowego Katię Sznajd, jak ją przedstawiono na pasku, zaangażowaną od 20 lat w pomoc dla uchodźców. Pani stwierdziła krótko. Te problemy znane są nam od dawna. No, zadajemy sobie pytanie, skąd azylanci w ogóle mają na to pieniądze? Znaczy, na te podróże, na te nietanie bilety lotnicze. No, z samych zasiłków nie mogliby sobie na to, jak zwał, tak zwał, na takie urlopy pozwolić. Pani Schneidt dorzuciła jeszcze, że nawet jeśli Federalna Agencja Pracy zna ten proceder, obowiązuje ją tajemnica milczenia, po niemiecku Schweigepflicht, i nie może przekazywać żadnych danych tudzież informacji.