„Chichot historii na pogrzebie Goebbelsa Stanu Wojennego" – felieton Michała Rachonia

Pole minowe. Felieton Michała Rachonia. Goebbels Stanu Wojennego spoczął na Powązkach. Jerzy Urban w ten właśnie sposób mówił sam o sobie. Mówił o sobie, że jest Goebbelsem Stanu Wojennego. Człowiek, który pojawił się w wyobraźni masowej Polaków w tym samym czasie, kiedy czerwona moskiewska hunta Jaruzelskiego przejęła w Polsce władzę. Stał się rzecznikiem prasowym tej właśnie grupy ludzi. Do historii przeszły nie tylko jego teksty pisane pod pseudonimem na podstawie materiałów przygotowywanych przez IV Departament Służby Bezpieczeństwa, czyli tę wyspecjalizowaną w mordowaniu księży i inwigilowaniu kościoła jednostkę Służby Bezpieczeństwa na temat między innymi błogosławionego dzisiaj księdza

W 1984 roku w tej rzeczywistości nieliterackiej błogosławiony ksiądz Jerzy został zamordowany. Zamordowany został przez kolegów z rządu Jerzego Urbana. Czterech morderców, ci czterej, którzy odpowiedzieli za te zbrodnie, to funkcjonariusze IV Departamentu Służby Bezpieczeństwa. Podwładni generałów, z którymi przed konferencjami prasowymi, jakie odbywały się w Polsce właśnie w czasie stanu wojennego, spotykał się Jerzy Urban. Wiemy o tym dziś z dokumentów, które zostały po latach ujawnione, z kartek z kalendarza Jerzego Urbana. Robią po latach wrażenie.

9.00. Spotkanie z generałem Pudyszem, szefem biura śledczego MSW. Godzina 14. Konferencja prasowa w Interpresie. Godzina 9. Spotkanie z Czesławem Kiszczakiem. Godzina 14. Konferencja w Interpresie. 9.00. Spotkanie ze sztabem toruńskim. 14. Konferencja prasowa. Dziś może wydawać się zaskakujące i nieczytelne. Cóż może oznaczać sztab toruński? To w Toruniu odbywał się proces. Proces czterech morderców, podwładnych szefa Służby Bezpieczeństwa Czesława Kiszczaka. Podwładnych, którzy byli jedynymi, którzy odpowiedzieli za tę straszną zbrodnię.

Zbrodnię, którą popełniła głęboko zakonspirowana wewnątrz struktur Służby Bezpieczeństwa jednostka, grupa ludzi. Grupa ludzi, o których działalności musieli wiedzieć szefowie służb i najważniejsze osoby w państwie. Co więcej, sama natura funkcjonowania tego rodzaju organizacji, instytucji i tego rodzaju grup jest taka, że bardzo wąska grupa osób w państwie posiada jakiekolwiek informacje na ten temat. Ale ta wąska grupa to jednocześnie najważniejsi ludzie w państwie. Oni nigdy nie odpowiedzieli za swoje zbrodnie. Tak samo jak Jerzy Urban nigdy nie odpowiedział za to co mówił i co robił.

Wychodząc na konferencje prasowe, po spotkaniach z szefami służb, informował miliony Polaków. Że Służba Bezpieczeństwa poszukuje błogosławionego księdza Jerzego, że szuka tego człowieka, że apeluje do Polaków o pomoc milicji, jak wówczas mówili o bezpiece de facto ci ludzie w odnalezieniu księdza Jerzego. Dziękował Służbie Bezpieczeństwa. Za zajęcie się tą sprawą, a także informował, że fakt, że rzeczą osobiście zajmuje się Czesław Kiszczak, sprawa zostanie wyjaśniona do gruntu. Została wyjaśniona tylko do poziomu funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa.

W III RP nie tylko Czesław Kiszczak, Wojciech Jaruzelski, ale Jerzy Urban nie odpowiedzieli nigdy za swoje zbrodnie. A poza tym, że nie odpowiedzieli za swoje zbrodnie, to w zasadzie w komplecie dożyli swoich dni w żaden sposób nie mękani. Czesław Kiszczak pod koniec życia powiedział, że 20 lat zabrało III RP odebranie im emerytur, a i tak to nie okazało się skuteczne. Po latach Jerzy Urban, człowiek, który z zasłony kłamstwa zbudował swoim szefom gwarancję bezpieczeństwa, umarł jako milioner, żegnany przez byłego prezydenta wolnej już Polski, Wolnej Rzeczpospolitej, Aleksandra Kwaśniewskiego.