„Chichot historii na pogrzebie Goebbelsa Stanu Wojennego" – felieton Michała Rachonia

Jerzego Popiełuszki, ale przede wszystkim do historii przeszły jego konferencje prasowe. George Orwell pisząc o seansach nienawiści Oczyma wyobraźni musiał widzieć konferencje prasowe Jerzego Urbana. Orgia nienawiści względem Kościoła, Solidarności, milionów zniewolonych przez Urbana i jego kolegów Polaków. Zresztą sam Urban chętnie odwoływał się do tego pojęcia, zarzucając właśnie błogosławionemu księdzu Jerzemu Popiełuszce, Że to on organizuje w kościołach, w których tysiące ludzi przychodziły się modlić o ojczyznę, seanse nienawiści opisane w książce 1984 rok.

W 1984 roku w tej rzeczywistości nieliterackiej błogosławiony ksiądz Jerzy został zamordowany. Zamordowany został przez kolegów z rządu Jerzego Urbana. Czterech morderców, ci czterej, którzy odpowiedzieli za te zbrodnie, to funkcjonariusze IV Departamentu Służby Bezpieczeństwa. Podwładni generałów, z którymi przed konferencjami prasowymi, jakie odbywały się w Polsce właśnie w czasie stanu wojennego, spotykał się Jerzy Urban. Wiemy o tym dziś z dokumentów, które zostały po latach ujawnione, z kartek z kalendarza Jerzego Urbana. Robią po latach wrażenie.

Wychodząc na konferencje prasowe, po spotkaniach z szefami służb, informował miliony Polaków. Że Służba Bezpieczeństwa poszukuje błogosławionego księdza Jerzego, że szuka tego człowieka, że apeluje do Polaków o pomoc milicji, jak wówczas mówili o bezpiece de facto ci ludzie w odnalezieniu księdza Jerzego. Dziękował Służbie Bezpieczeństwa. Za zajęcie się tą sprawą, a także informował, że fakt, że rzeczą osobiście zajmuje się Czesław Kiszczak, sprawa zostanie wyjaśniona do gruntu. Została wyjaśniona tylko do poziomu funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa.