Pogadane: Piotr Buśko vel Twoja Stara

Też daje bardzo fajny materiał do tego, żeby się odbijać. Ona ma taki wizerunek, który bardzo łatwo jest wyśmiać i zrobić z niej właśnie jakąś postać, którą myślimy, że się kreuje, a ja zawsze lubię jednak dodać ten taki twist, który ona też w sobie ma, właśnie jakiegoś takiego, kto rzeczywiście widzi i obserwuje, co się dzieje dookoła i czasem lubi podpuszczać. To była druga postać. No i ostatnio też w moim repertuarze impersonacji pojawił się Lech Wałęsa. Nasz prezydent Lech Wałęsa i noblista, więc jest to naprawdę nobilitowana postać. I bardzo mi się to podobało, że tego Lecha Wałęsa po prostu można zdragować, skwirować.

Tym bardziej, że ten Lech Wałęsa też w kontekście naszej społeczności, społeczności osób LGBT, to też występuje jako taka kontrowersyjna postać. Ma mało popularne opinie i takie, które są też krzywdzące. Więc jakby trochę branie go pod włos i pokazanie, że może być takim trochę Może być trochę jak Makłowicz, że można być po prostu kuldziadkiem. Jakoś tak myślę, że tym bardziej mam takie wrażenie, że jednak można po prostu puszczać oko i ebuquirować te postacie z historii, nawet jeżeli to jest historia współczesna i pokazywać, że to absolutnie jest alternatywa na to, że możesz być prezydentem tego kraju i nie reprezentować tylko wąskiej grupy, tylko że absolutnie nie odbiera ci to, że mówisz po prostu w imieniu osób, które żyją obok ciebie, a te osoby są bardzo różnorodne.

Może jest to z jakiegoś marzenia o tym, ale to też jest bardzo takie ciekawe, że i też kiedy portretuję Wałęsę, to korzystam z piosenki, która jest oparta na jego przemowie w Kongresie Amerykańskim. No i on tam mówi o tym, co on zrobił, a zrobił bardzo dużo. I on mówi o tym, że teraz, że on przeskoczył ten mur i że teraz inni przeskakują mury. I myślę, że to jest trochę też opowieść o polskiej społeczności osób LGBT, że my jakby przeskakujemy mur, że my przeskakujemy mur i że po prostu to robimy. I może się to komuś podobać, może się komuś tego nie podobać, ale jak już się ma takie doświadczenie przeskakiwania murów, jak pan Lech Wałęsa, to myślę, że można zobaczyć, że teraz inni idą po swoje życie, po swoją godność.

I tak, dlatego jakby korzystam z takiej postaci jak Lech Wałęsa. Może też dlatego, że nie chce mi się gorzyć wąsa, ale przecież ja w ogóle nie gorę wąsa, to drago. Wracając do Małgorzaty Godlewskiej, to ona byłaby dobrą drag queen, patrząc na charakter, na pewność siebie, na sposób, w jaki funkcjonowała w mediach. Piotr Buśko, Twoja Stara. Piotr Buśko, Twoja Stara. Jak w ogóle budujemy, nie tylko my jako twórcy, tylko w ogóle, jak społecznie konstruujemy płeć.

I ta konstrukcja to nie jest tylko to, że ja teraz tutaj jestem chłopakiem, jestem dziewczyną, kobietą, mężczyzną albo nie identyfikuję się, jestem osobą niebinarną. To nie chodzi tylko o moją ekspresję płciową i o to moje przeżywanie, ale też to, co my projektujemy na innych. I patrzymy sobie, że o, tu jest po prostu taka po prostu pani, po prostu z wielkimi piersiami, nadmuchanymi ustami i tak dalej. I na nią po prostu też już projektujemy pewne rzeczy, jakieś genderowe klisze. I to myślę, że jest takie ciekawe, że po prostu potem na nią patrzymy i mówimy, o, to po prostu tak, no to to jest po prostu Draxa. A co do Lecha Wałęsy, to przyszła mi taka refleksja, ale być może nie jest najlepsza.