Pogadane: Majka Jeżowska

No tak, no właśnie, ale to jest chyba bardzo ciekawe połączenie. Tak i mi się to podoba właśnie, że wywołuje tak skrajne emocje i dyskusje przede wszystkim. Jest to kontrowersyjne, ale widzisz... Nie jest obojętne. Nie jest obojętne. Ja wiem, że ta piosenka zaraża. Wpada w ucho naprawdę po jednym przesłuchaniu, bo to widać na koncertach. Zobacz, robię, robię ten tiktokowy dance challenge. Natychmiast wszyscy to śpiewają. Naprawdę, moja wnuczka, ja jej nie kazałam tego słuchać. Ona po prostu kiedyś przychodzi do mnie, taka malizna, I jeszcze wiesz, w usteczkach takiej małej kruszynki, jak póki kochamy życie, to są słowa Jacka Cygana.

Jeśli ktoś mówi, że to jest jakiś banalny tekst, to obraża troszkę mistrzostwo Jacka Cygana, gdyż ten tekst napisał dla mnie. Ludzie nie słuchają, nie wsłuchują się, ale zobacz, Bawimy się, bo to było na mój jubileusz, czyli tak, nie chcę kończyć życia, bo kocham życie, póki kocham życie, póki kocham śpiewać, chcę być w grze. I zobacz, początek piosenki. Bawimy się w życie, z losem mając sztamę, choć rzadziej już mamy włosy jak atrament. To są wszystko wiesz, metafory z moich piosenek albo bawimy się w życie, jeszcze fason ma się. Czasem ktoś zanuci najpiękniejsza w klasie.

Ja z mojego dzieciństwa bardzo dobrze wspominam Laleczkę z Saskiej Porcelanem i nie wiedziałem, że jako pierwsza śpiewała ją dwunastolatka i sobie pomyślałem, jak można było dziecku napisać piosenkę o stracie? Wiesz co, widzisz, to musiałbyś się zapytać Jacka Cygana, bo myśmy pisali dla niej piosenki, płytę zdolnej dziewczynki, dwunastoletniej Magdy Fronczewskiej, córki Piotra Fronczewskiego. Ona miała takie fajne już rytmiczne piosenki nagrane i brakowało jakiejś takiej ballady i tak siedzieliśmy z Jackiem i u niego w mieszkaniu na kominku była taka porcelanowa laleczka, figurka takiej baletnicy. Ja tak patrzę, no oczywiście wypiliśmy trochę wina, muszę przyznać i patrzę na tą figurkę i mówię, wiesz co, Jacek,