Mentionsy Mentionsy
Pogadane - Podcast oparty na rozmowach
Pogadane - Podcast oparty na rozmowach

Pogadane: Janek Traczyk

30.09.2022 ·41 min 2 s · 10 rozdziałów

Moim gościem był Janek Traczyk, piekielnie zdolny wokalista, kompozytor i aktor musicalowy.     Jako dziecko debiutował w głównej roli w operze dziecięcej „Pan Marimba” w Teatrze Wielkim w Warszawie. W latach 2011–2017 śpiewał w teatrze Studio Buffo, gdzie wcielał się m.in. w rolę Jana, głównego bohatera musicalu „Metro”. Od 2016 do 2019 roku Janek Traczyk występował w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni jako Gringoire – jedna z głównych postaci musicalu „Notre Dame de Paris”. W Warszawskim Teatrze Roma wcielał i wciela się w główne role w musicalach „Piloci” oraz „Aida”.    Z naszej rozmowy dowiecie się m.in. o karierze Janka w szkolnych jasełkach, jakie ma muzyczne marzenia oraz czy lubi się całować.

Pogadane. Podcast oparty na rozmowach. Zaprasza Maciej Januchowski. Janek Traczyk, wokalista, kompozytor, aktor musicalowy jest moim gościem. Dzień dobry, cześć. Dzień dobry, cześć. Zacznijmy od tego, jak idą przygotowania do wznowienia Aidy. Dzisiaj, że tak powiem, rozpoczynamy próby muzyczne. Jesteśmy na etapie prób muzycznych, czyli to jest zawsze pierwszy etap, czyli przypomnienie materiału piosenek, materiału muzycznego. Później są próby reżyserskie i to od jutra przez dwa, trzy dni chyba. Mamy takich upojnych prób od 10, 14, 17, 21, więc cały dzień praktycznie w teatrze. Prób reżyserskich, czyli takich z wszystkim, jak to się mówi.

6:03 · Znajomość z Zosią Nowakowską 1

To znaczy, ja nie wiem, kiedyś na przykład, nie wiem, jak jeszcze w ogóle totalnie nie byłem w teatrze muzycznym, to czasami słyszałem jakieś plotki, że to często jest jakaś taka zawiść na przykład, ktoś tam kogoś chce wygryźć z jakiejś roli, że jakieś takie rzeczy się dzieją, bo mam wrażenie, że ludzie też lubią gadać i olbrzymieć troszeczkę pewne rzeczy. Ja raczej generalnie trafiam na takie osoby, z którymi się rzeczywiście fajnie współpracuję. Wiadomo, że mają miejsce czasem różnego rodzaju jakieś niesnaski, czasem trzeba przegadać pewne tematy, bo coś się nawarstwi, ktoś sobie coś dopowie, czy coś tam się wydarzy jakiegoś niekoniecznie miłego, bo jednak wszyscy tam jesteśmy bardzo emocjonalni. Jest taki casting, że każdy chce dostać tę rolę.

8:24 · Tanecze i partnerki 1

Ja w ogóle zawsze wcześniej bardzo jeszcze śledziłem, pamiętałem, że Zosia była też w Studio Buffo i że grała tu Julię i słyszałem jej wykonania na YouTubie. Zawsze miałem takie, o fajnie by było tak kiedyś coś z Zosią zagrać. No i się trafiło. Pozdrowienie. Widać bardzo mocno w pilotach. To miło nam. A propos całowania, to łatwo ci przychodzi z innymi partnerkami? Jak odpowiedzieć na to pytanie, żeby to jakoś tak nie zabrzmiało dziwnie dwuznacznie? Nie mam z tym problemu. Może tak powiem. U mnie nastąpiło to w takim wieku, że nie był to na przykład mój pierwszy pocałunek w życiu, więc...

10:50 · Teatry i kariera 2

Nie wiem, jakoś tak prawdziwie jest, jak ten pocałunek rzeczywiście ma miejsce. Nie mówię, że tam musi być jakiś po prostu potwornie, nie wiem, namiętny. No dobra, już bez szczegółów. W każdym bądź razie prawdziwie jest, jak jest rzeczywiście prawdziwy pocałunek, a nie tam się weźmie tak, żeby tak się robi, że się nie widać ust i się tam niby całuje. Jakoś to niespecjalnie do mnie przemawia. Także chyba z tej wypowiedzi mojej wynika, że chyba okej. Ja myślę, że bardzo dobrze wybrnąłeś z tego pytania. Natomiast chciałbym też zahaczyć o Teatru Buffo i o twoje początki, bo tam rozpoczęła się twoja kariera aktora musicalowego, a popchnęła cię do tego,

Popchnęła mnie do tego... Była dziewczyna, która ci podpowiedziała, że masz pójść z tego co słyszała. Nie, to jakaś plota. Tak? To jakaś plota, tak. Aj. To akurat, to ciekawe, no tak? Gdzieś dotąd? Tak mi się wydawało, że to właśnie dziewczyna była, która ci podpowiedziała, że jest casting, idź i spróbuj. Nie, nie, nie, nie, to... Kto by było fajniejsze? Rzeczywiście to twoja wersja. Natomiast było tak, że tam wtedy pracował mój znajomy i on mi powiedział, że on w realizacji dźwięku i powiedział mi, że jest rola, do której ja idealnie pasuję. Moja ówczesna dziewczyna chyba troszeczkę nie wiem, czy była pewna, czy ja tam mam iść, bo tam nie chcę wchodzić w za wiele szczegółów, ale w Studio Buffo było dużo ładnych dziewczyn, jest dalej zresztą najprawdopodobniej, także różne zagrożenia, ale dobra, może nie wchodźmy w to, czy akurat moja ówczesna dziewczyna marzyła o tym, żebym tam grał.

14:02 · Płyta debiutancka 4

Jest to ogólnie dobre miejsce dla młodych ludzi, którzy zaczynają, bo tam takich ludzi często biorą na przykład... Musical Metro jest czymś takim, co... Chodzi o taką zbieranina, to jest może brzydkie słowo, ale chodzi o to, żeby były osobowości, żeby były takie... Ktoś, kto niekoniecznie musi mieć warsztat, ale ma w sobie coś fajnego. Czasem tam się przewijali ludzie, byli przez jakiś czas, ale stwierdzali, że to nie jest ich domena, na przykład teatr muzyczny albo teatr stwierdzał, że akurat ci ludzie niekoniecznie. Natomiast tam zawsze było dużo interesujących postaci i zawsze było jakieś takie miejsce, gdzie młodzi ludzie mogą spróbować oczywiście, jeśli zostaną przyjęci. I później często bywa to właśnie trampolina do jakichś tam dalszych rzeczy.

Jeszcze przez chwilę porozmawiamy o teatrze, bo Warszawa to nie jest miejsce, w którym tylko grałeś, czy też grywasz. Jest też Gdynia i Łódź. Masz tak dużo czasu, że robisz jeszcze te wszystkie inne rzeczy? Czy to w tej chwili już wszystko się pokończyło? Bo Notre Dame graliśmy 3 lata i 2-3 lata temu się skończyło. Więc tak później mniej więcej się zaczęła Łódź, więc ja sobie zawsze, znaczy rozkładałem, no tak wychodziło, że zwykle miałem właśnie tytuł tutaj w Romie do grania, a oprócz tego jakiś jeden gdzieś z innego miasta i to się fajnie układało, bo jakby no monotonii też nie może być tutaj, prawda, że w Romie się czasami zdarza taka sytuacja, że niektórzy są na kontraktach takich, że grają 100% tak zwane, czyli grają codziennie ten sam tytuł praktycznie, znaczy ten sam tytuł codziennie, czasami może mają, nie wiem, dwie role na przykład albo coś,

Ale jednak ten sam tytuł i to jest ciężkie psychicznie, wydaje mi się tak. Człowiek troszeczkę codziennie dzieje się to samo praktycznie, więc wiesz, chodzisz do pracy tej normalnej, tak zwanej, od ósmej do szesnastej na przykład, no to niby chodzisz, ale jednak coś tam się innego dzieje, taki spektakl. Jeszcze grasz, powiedzmy, nie wiem, tam trzecie drzewo od końca, no to rzeczywiście może być takie dość ciężkie psychicznie, bo jest rzeczywiście totalnie praktycznie to samo każdego dnia. Także akurat tak nie miałem w Romie, w Bufo jeszcze miałem dużo takich ról drzew tak zwanych. No się grało drzewo, świecznik, kamień, piątego tancerza w piątym rzędzie od lewej strony. W Romie już tak nie miałem.

No ale jakby tak czy inaczej zawsze szukałem po prostu rozwoju. Także były też inne teatry. Bardzo miło wspominam zarówno Gdynię jak i Łódź. Aczkolwiek Gdynia chyba pozostanie takim moim, no bardzo takim moim miejscem. I to Notre Dame, które tam graliśmy i w ogóle miasto bardzo skradło moje serce. Jest nad morze, jest tam ta świętojańska taka Restauracje różne fajne, nie wiem, jakiś tam klimat jest po prostu, jest tam super. No, także nie to, że miałem dużo czasu. Ja zawsze jakoś tak żyłem, że raczej miałem mało czasu, jakoś tak wynikało. Jak się robiło więcej czasu, to ja natychmiast sobie coś znajdowałem do roboty. W tym roku miałem pierwszy raz, nie wiem czy nie w życiu, takie wakacje, że miałem praktycznie całe wakacje odpoczynku,

36:34 · Perfecjonizm w karierze 1

Takie pomieszczenie. Polarni tam nauczyciele i ona tam siedziała. O, ty musisz śpiewać. Weź tam, pójdziesz do tego chóru, co tam Michał właśnie był w takim chórze à la Polaka przy Teatrze Wielkim. Musisz śpiewać. No i poszedłem właśnie razem z tym Michałem potem do tego chóru i tam się w zasadzie zaczęło. I tak się zaczęła kariera artystyczna Janka Traczyka. W dużej mierze tak. Można powiedzieć. Czego mogę ci życzyć? Moje takie marzenie to jest, żebym ja miał druga płyta, żebym sobie jechał i po prostu, żeby ludzie śpiewali tłumnie moje piosenki, przychodzili na koncerty, żebym po prostu czuł, że zarażam mnóstwo ludzi swoimi emocjami, swoją muzyką, bo to są naprawdę takie chwile, gdzie jak publiczność się zdarzało, że śpiewali właśnie moje numery, to było dla mnie takie

Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.