Mentionsy Mentionsy
Pogadane - Podcast oparty na rozmowach
Pogadane - Podcast oparty na rozmowach

Pogadane: Janek Traczyk

30.09.2022 ·41 min 2 s · 10 rozdziałów

Moim gościem był Janek Traczyk, piekielnie zdolny wokalista, kompozytor i aktor musicalowy.     Jako dziecko debiutował w głównej roli w operze dziecięcej „Pan Marimba” w Teatrze Wielkim w Warszawie. W latach 2011–2017 śpiewał w teatrze Studio Buffo, gdzie wcielał się m.in. w rolę Jana, głównego bohatera musicalu „Metro”. Od 2016 do 2019 roku Janek Traczyk występował w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni jako Gringoire – jedna z głównych postaci musicalu „Notre Dame de Paris”. W Warszawskim Teatrze Roma wcielał i wciela się w główne role w musicalach „Piloci” oraz „Aida”.    Z naszej rozmowy dowiecie się m.in. o karierze Janka w szkolnych jasełkach, jakie ma muzyczne marzenia oraz czy lubi się całować.

1:28 · Casting w Romie 3

Nazwałbym ją bardzo przyjemną, bo też to jest tak, że dosłownie 2 godziny 15 minut chyba i spektakl jest skończony, więc jest to na pewno mniej wysiłkowe. ... niż ta wersja pierwotna. Natomiast w Aidzie jest większa możliwość, że tak powiem, emocjonalnego, aktorskiego takiego wyszalenia się. I postać też mam taką, która ma więcej do powiedzenia po prostu, więcej tych emocji przeżywa, więcej scen aktorskich. Także może nie będę mówił co bardziej, po prostu każdy ma jakieś tam swoje zalety. W jaki sposób wygląda casting w Romie? Przychodzisz i... Człowiek przychodzi, szuka spokojnego kąta, żeby się rozśpiewać.

No to jest więcej songów do zaśpiewania zwykle, zwykle jakiś duet, bo przeważnie, no przynajmniej jeżeli to jest do jakiejś tam głównej roli, no to zwykle jest jakiś duet, bo jest jakaś miłość, jak to w musicalu, więc pewnie jest też jakiś duet, więc pewnie trzeba, jak rozumiem, sprawdzić, czy potencjalny partner i partnerka na przykład do siebie pasują i mają chemię razem, więc przeważnie jest jakiś duet i przeważnie jest jakaś scena aktorska na tym drugim czy trzecim etapie, bo czasem też trzecie były. No i co? Na szczęście w tej chwili się odbywa na dużej scenie. Ja zdecydowanie najbardziej lubię taki casting, taki rodzaj castingu, kiedy to już jest na scenie z mikroportem, bo czasami zdarzały mi się takie castingi, chyba nawet w Romie kiedyś tak było do pilotów, że było na nowej scenie, na małej scenie albo nawet czasem w jakichś mniejszych salach.

Miałem kiedyś też taką sytuację typu, że ja przychodzę, coś chcę śpiewać, a komisja siedzi tak jak ty do mnie w tej chwili prawie, że To jest troszeczkę krępujące jednak mimo wszystko, bo tak człowiek nie wie, gdzie się podziać z tym wzrokiem. Nie chce śpiewać, nie wiem, powiedzmy, że śpiewa uczuciowy numer i nagle się spojrzy na komisję, no tak może to wybić. Zdecydowanie wolę jednak w takich naturalnych warunkach, w jakich potem na scenie się gra, czyli na scenie właśnie dużej. Także akurat teraz casting był na dużej scenie i tak. Zdradzisz do jakiej roli? W roli Galileo startuje. Tak, to jest taka jedna z główniejszych, główna rola męska. A w Romie czujesz się jak w domu?

6:03 · Znajomość z Zosią Nowakowską 1

Więc tutaj nie było żadnych sytuacji, ale przy poprzednich produkcjach, chociażby w Romie, to tak mogą się tam popisać faktycznie, że wszyscy robią na przykład pewien układ taneczny, a ja też robię, ale sekundę później na przykład, bo dopiero zdążę podpatrzeć, kto coś tam robi obok mnie. To takie sytuacje miały miejsce rzeczywiście. W Romie w musicalach występowałeś między innymi z Natalią Piotrowską i z Zosią Nowakowską. Czy z Zosią Nowakowską spotkałeś się pomiędzy twoim występem w Szansie na sukces, a Romą? Bo ona wtedy była w jury. To były piosenki Piotra Rubika. To znaczy właśnie odpowiedź brzmi tak, aczkolwiek było to spotkanie takie, nie jestem w stanie teraz sięgnąć pamięcią, to był jakiś charytatywny koncert, pamiętam, do którego ja napisałem taki song, który wieńczył ten koncert i pamiętam, że tam śpiewałem jedną piosenkę też na tym koncercie i wspólnie ten song żeśmy wykonywali i stałem razem z Zosią chyba do jednego mikrofonu żeśmy śpiewali czy coś takiego

10:50 · Teatry i kariera 1

Chociaż na pewno chciała mojego szczęścia, ale dobra, wróćmy z tej drogi. Więc znajomy, tak. To był znajomy, który realizował dźwięki. On mi powiedział, że jest taka rola Jana i z tą rolą, nie tylko z jej imieniem masz wiele wspólnego, ale też z charakterem tej roli i tak byś pasował. I tam mnie zaprosił, żebym nawet u niego poćwiczył, bo on tam mówił, że mi pomoże, że coś. Także tak to się zaczęło, a potem poszedłem na casting. Nie usłyszałem na swój temat za miłych rzeczy na tym castingu. Raczej słyszałem, że muszę popracować. Ale tak to nieraz bywa, że może nie za wiele chwalą, ale wzięli mnie do tego, także rozumiem, że to było tym chwaleniem. To było dobre miejsce na początek? Na rozpoczęcie przygody z aktorstwem?

14:02 · Płyta debiutancka 3

Jeszcze przez chwilę porozmawiamy o teatrze, bo Warszawa to nie jest miejsce, w którym tylko grałeś, czy też grywasz. Jest też Gdynia i Łódź. Masz tak dużo czasu, że robisz jeszcze te wszystkie inne rzeczy? Czy to w tej chwili już wszystko się pokończyło? Bo Notre Dame graliśmy 3 lata i 2-3 lata temu się skończyło. Więc tak później mniej więcej się zaczęła Łódź, więc ja sobie zawsze, znaczy rozkładałem, no tak wychodziło, że zwykle miałem właśnie tytuł tutaj w Romie do grania, a oprócz tego jakiś jeden gdzieś z innego miasta i to się fajnie układało, bo jakby no monotonii też nie może być tutaj, prawda, że w Romie się czasami zdarza taka sytuacja, że niektórzy są na kontraktach takich, że grają 100% tak zwane, czyli grają codziennie ten sam tytuł praktycznie, znaczy ten sam tytuł codziennie, czasami może mają, nie wiem, dwie role na przykład albo coś,

Ale jednak ten sam tytuł i to jest ciężkie psychicznie, wydaje mi się tak. Człowiek troszeczkę codziennie dzieje się to samo praktycznie, więc wiesz, chodzisz do pracy tej normalnej, tak zwanej, od ósmej do szesnastej na przykład, no to niby chodzisz, ale jednak coś tam się innego dzieje, taki spektakl. Jeszcze grasz, powiedzmy, nie wiem, tam trzecie drzewo od końca, no to rzeczywiście może być takie dość ciężkie psychicznie, bo jest rzeczywiście totalnie praktycznie to samo każdego dnia. Także akurat tak nie miałem w Romie, w Bufo jeszcze miałem dużo takich ról drzew tak zwanych. No się grało drzewo, świecznik, kamień, piątego tancerza w piątym rzędzie od lewej strony. W Romie już tak nie miałem.

który był zdecydowanie mi potrzebny i wiele różnych rzeczy musiałem przemyśleć sobie też przez te wakacje i ruszyć z nową energią dalej i myślę, że fajnie to wyszło, ale aż tak mi dziwnie było, że przez te wakacje praktycznie zero. Okej, bo myślałem, miałem dwie opcje, że albo jesteś bardzo ambitny i masz dużo czasu pomiędzy Romą, albo tak mało w Romie płacą i szukamy źródeł. Nie, wyszłbym generalnie. Ale jestem ambitny, tak, przyznaję się do tego, niczym do winy, bo to czasami jest wręcz uciążliwe w życiu i trudne, bo człowiek sobie presje różne stawia i chce bardzo dużo rzeczy i czasem właśnie potem jest nagle taka potrzeba wyjechania na całe wakacje, bo byłeś tak ambitny, że już miałeś dosyć tego bycia ambitnym na jakiś czas.

Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.