Pogadane: Anna Świątczak (ANKA)

Kroczek w tył i patrzy, i zbiera owoce, i się cieszy, i jest dumna. Więc mam nadzieję, że jesteśmy na dobrej drodze. Eti miesiąc temu skończyła 18 lat, czyli to w ogóle taki już przełom. Ale ja bardzo się cieszę, bo myślę sobie, że to wszystko, co przez lata zbudowałyśmy, dzisiaj po prostu wydaje owoce. To nie wymaga jakichś tam dodatkowych rozmów i jakiegoś takiego zabiegania o uwagę. To jest ta nasza bezpieczna podłoga, gdzie jest to zawsze niezmienne i tyle. Jestem bardzo dumna i z Eti, i z Vivi, na jakie kobiety i na jakich ludzi wyrosły. Obserwuję sobie czasem Wasze życie, to jednak głównie zawodowe, dzięki temu, że na kanale Michała na YouTube pojawia się ten cykl Jestem Jaki Jestem 3.

Tak. I te relacje matki i córki, które poza oczywiście życiem razem pod jednym dachem pracują też ze sobą, są inne niż w przypadku, kiedy tej pracy nie ma? Jesteście tam bardziej kumpelami? Jesteście na równym poziomie? Jak to wygląda? To jest bardzo ciekawe pytanie, bo powiem Ci, że myśmy gdzieś z Eti doszły w takim pewnym momencie do takiej rozmowy i do takiego próby wyjaśnienia właśnie tego. Myślę, że Wiesz, ja piosenkę z Anką, jaką zagrałam z moimi córkami, to ja chciałam mieć po prostu też, cieszę się, że to tak wyszło, chciałam mieć pamiątkę tego, że stoimy tam we trzy, że przepiękne teksty wyśpiewują dziewczyny, tekst oczywiście Robert Kurpisz, więc naprawdę to takie bardzo wyjątkowe dla nas było wydarzenie.

Natomiast takie rozwiązanie na przyszłość stałych koncertów chyba bym nie chciała, bo ja im cały czas powtarzam, jak chcecie robić tak na poważnie coś muzycznego swojego, to jak najdalej od matki i od ojca. To musi być trochę wasze. Oczywiście ja wiem, że tata nagrał tam z Eti ładne trzy piosenki, które mówią o relacji. Natomiast ja jednak uważam, że to są takie jednorazowe strzały, to jest bardzo chwytające zasecy i ja wiem, że ludzie są bardzo poruszeni też tymi tekstami. Dla mnie jednak to jest jako praca, To jest trochę za wcześnie, wiesz, a to się potem staje pracą, wiesz, jak grasz dwa czy trzy razy w tygodniu, to może w tej młodej duszyczce takiej, dla której jednak ten świat, wiesz, muzyczny, emocjonalny jest taki, się dopiero kształtuje,