Pogadana: Danuta Awolusi

Zresztą jak poczytałam sobie materiały na temat w ogóle historii kobiecej seksualności, no to już od czasów średniowiecza jesteśmy potwornie stygmatyzowane i przez Kościół, i przez polityków, ogólnie, głównie przez mężczyzn, choć nie tylko. Do tego stopnia, że to z nami dzisiaj zostało. Nie bez powodu wzięła się nazwa SROM. Na przykład, tak? Dokładnie. Naprawdę tych przykładów można mnożyć. I co ciekawe, ja też bardzo, bardzo chętnie i z namiętnością dużą obserwuję edukatorki seksualne, które się w sieci udzielają. Jestem im w ogóle szalenie wdzięczna. Bo to, jaki kawał roboty robią, dzieląc się swoim doświadczeniem, to jest niesamowita rzecz. I ja sama, czego nie ukrywam, ja też napisałam tę książkę, bo i w mojej głowie zaczęła się trochę dziać rewolucja seksualna.

Więc jest ciekawość w narodzie, ale ja myślę sobie, że też trochę żyję w bańce. I zawsze sobie to powtarzam, że to, że mnie otaczają osoby świadome, to, że ja obserwuję te osoby świadome, to nie znaczy, że ta świadomość jest. Bo wystarczy wytknąć nos poza swoją bańkę właśnie, żeby zobaczyć tych rodziców, którzy No, jednak dalej są bardzo silnie związane z Kościołem katolickim, a tutaj jednak przykazania są jednoznaczne i nie ma zmiłuj, i nie ma żadnej taryfy ulgowej. Z drugiej strony mamy rząd, mamy czarny czas. Który ma wszystkie taryfy ulgowe. Mamy Czarnka, który wychodzi oficjalnie nie raz na wokandę, jest nagrywany przez kamery, transmitowany, a on mówi wyraźnie, kobiety są od rodzenia, nie od edukacji, nie po to, żeby kończyć studia, tylko panie, proszę rodzić, bo to jest wasza powinność.

Może nie jakieś tam ogromne, bo znam bardziej hardkorowe przykłady, gdzie ksiądz w ogóle wyznacza wszystko. Chodziliśmy do kościoła. I ja jakoś tak sobie gdzieś tam w głowę wbiłam, że jednak jestem po tej stronie Kościoła jako dziecko, nie? Bo jakoś tak też miałam taką potrzebę. I pamiętam taką historię, nigdy o niej nie opowiadałam nikomu, więc słuchaj premierowo u ciebie. To jestem ciekawy. Tak, to było gimnazjum i mieliśmy czyjeś urodziny jakiejś koleżanki i ja nie pamiętam do końca jak to było, ale ta koleżanka miała taki jakby domek, w którym zrobiła te urodziny i tam był telewizor i pamiętam, że ktoś puścił film pornograficzny i wszyscy siedzieli i to oglądali z takim zaciekawieniem, a ja odwracałam wzrok.

Mówi, no ale trzeba. Trzeba i to, co ze mną coś jest nie tak. To może ja coś źle robię. Albo liczy się tutaj też partner, trzeba o nim pomyśleć. Więc zamiast eksperymentować i szukać pomysłu, to jest takie wycofanie i raczej poddanie się temu. Więc z tą seksualnością kobiety jest tak, że ona cały czas jest bardzo mocno stygmatyzowana w bardzo różny sposób. Przez rząd, przez kościół katolicki. To jest, myślę, ogromna taka... Kościół katolicki robi coś takiego, że on cały czas kopie doły, takie pod powierzchnią, nie? No i one są, więc wszystko się zapada, więc to, co edukatorzy seksualni zbudują na powierzchni, może się w pewnym momencie zapaść, bo ksiądz namównicy powie, to wchodzi w bardzo podatną, żyzną glebę i wydaje owoce.

No tak, interesujesz się seksem za bardzo, jesteś ladecznicą. Dokładnie. Co więcej, stygmatyzuje się, nie wiem, jeżeli jest na przykład serial, w którym jest kobieta wyzwolona seksualnie, no to o niej się mówi, że może za bardzo, że może tutaj właśnie jej padają określenia dziwka, prostytutka. No, ladacznica to już takie bardziej ze średniowiecza, ale... No, kościół. Dokładnie, tak. Natomiast, jeżeli jest mężczyzna, który zachowuje się w ten sam sposób, no to on jest macho. Jest bohaterem. On przede wszystkim eksperymentuje, on się musi wyszaleć, on musi poznać siebie, żeby trafić potem na tą, przy której ewentualnie zostanie, że wcześniej się musi wyszumieć. I te podziały cały czas są bardzo silne i bardzo silnie widoczne w społeczeństwie.

No różne są formy tej przemocy i bardzo niska jest świadomość społeczna, czym jest przemoc, a czym nie. Przemocą jak najbardziej i to jest szokujące, że kobiety tak często o to pytają. Jest to, czy jak mnie mój mąż zmusza do seksu, to czy to jest przemoc? To jest bardzo częste pytanie. Pewnie też dlatego, że pewnie i Kościół mówi o tym, że to jest powinność małżeńska, ale też podejrzewam, że kiedy w rodzinach tych szczególnie takich, gdzie są różne pokolenia, jest babcia, mama i gdzieś tam się porusza te tematy, to może być wstyd tej młodej kobiecie, która mówi, że ona nie potrzebuje tego na przykład. Nie potrzebuje czego? Seksu.

No i już naprawdę też kolejna bardzo, bardzo długa historia. No i tutaj też mocno Kościół w tym macza palce, nie? No i niestety ta władza, władza Kościoła. Zresztą miałam ostatnio też taką rozmowę z kobietą, która mi opowiadała, że przyjęła księdza na kolędę. Miała tego nie robić, no ale trochę została zmuszona. No i on nagle niespodziewanie zaczął w ogóle tam wypytywać o te sprawy i pytać się, gdzie są dzieci i dlaczego nie ma tych dzieci. No i ona mówi tak, ona jest z mężem akurat taką, są dwie światłe osoby, które jakby nie mają z tym problemu, które go tam w ogóle wyrzuciły tego księdza z mieszkania. Natomiast wyobraźmy sobie sytuację, gdzie jest rodzina, dla których ksiądz to jest autorytet, czyli nie chcę mówić procentowo, ale podejrzewam, że miażdżąca część naszego społeczeństwa.

Natomiast ta stygmatyzacja i tak długo, myślę, jak Kościół popierany przez polityków będzie ten głos taki karzący, tę karę, kara, że kara cię spotka, to my z tego nie wyjdziemy. Być może dla tamtego pokolenia, które żyło w latach siedemdziesiątych, to był jakiś rodzaj rewolucji seksualnej, ale my wtedy nie żyliśmy. My jesteśmy dzisiaj, a mamy podobne problemy. A od tamtego czasu nadal tej edukacji seksualnej nie ma. Jedna książka, która została wydana w siedemdziesiątych latach, Które już pewnie nie ma. No może już w formie e-booka. Dzisiaj mamy, tak jak powiedziałeś, nieoficjalną. Tak? Bo jest mnóstwo książek się wydaje na rynku. Mnóstwo. Absolutnie takich bez tabu.