Max Verstappen – Stworzyć mistrza

Łącznie zaliczył 107 weekendów wyścigowych. Nie wygrał wyścigu, ale dwukrotnie stanął na podium w sezonie 1994 na Węgrzech i we Włoszech. Jest pierwszym Holendrem, który stanął na podium w wyścigu F1. Jego kariera była pełna momentów, w których potencjał spotykał się z trudnymi okolicznościami. Już podczas debiutu w Grand Prix Brazylii w 1994 zderzył się z Edym Irwajnem, co doprowadziło do karambolu. Kilka miesięcy później, kiedy zastąpił rozczarowującego JJ Leto na stałe podczas Grand Prix Niemiec, jego Benetton stanął w płomieniach podczas pit stopu z powodu awarii systemu tankowania. Paliwo wyciekło na samochód z węża tankującego, a gorące auto zostało na kilka sekund pochłonięte przez ogień.

Verstappen wyszedł z tego bez poważnych obrażeń. Najlepszy moment pierwszego sezonu przyszedł niedługo później. W Grand Prix Węgier Jos zdobył trzecie miejsce. Powtórzył podium we Włoszech. Ale mistrzostwa świata nigdy nie zdobył. Po F1 również ścigał się z sukcesami. W 2008 roku wygrał klasę LMP2 w 24-godzinnym Le Mans i cały sezon Le Mans Series w tej klasie. Odnosił również sukcesy w serii A1 Grand Prix. W ostatnich latach bierze udział w rajdach samochodowych z prywatnym zespołem, co ostatecznie doprowadziło go nawet do startów w rajdowych mistrzostwach Europy. To ważne, bo obraz Josa nie powinien sprowadzać się do człowieka, który nie dał rady w Formule 1. Był zawodnikiem o realnych osiągnięciach i z bardzo dużym doświadczeniem.

Samą karierę rozpoczynał wcześniej, bo w wieku 8 lat. W 1984 został holenderskim mistrzem juniorów. W 1989 zdobył podwójne mistrzostwa Europy w kartingu. W 1992 roku podczas startu w Formule Opel Lotus zdobył mistrzostwo Beneluxu oraz mistrzostwa Europy. W 1993 roku z ekipą Van Amersfoort w pierwszym sezonie startów zdobył tytuł w Formule 3 oraz zwyciężył w Masters of Formula 3 i mistrzostwach Niemiec F3. Pierwszy kontakt z Bolidem F1 miał 28 września 1993 roku, kiedy uczestniczył w testach ekipy Footwork. Verstappen szybko kiełznał cztery razy mocniejszą maszynę i notował czasy na poziomie etatowych kierowców ekipy, co zwiększyło notowania Holendra.

Później jazda dla ekip z dołu stawki utrata miejsca w footworku na rzecz Damon'a Hill'a. W 1999 został kierowcą testowym nowego programu Hondy z perspektywą na starty w 2000, lecz śmierć Harvey'a Postelwhite'a spowodowała odejście Hondy od planu w ekipy fabrycznej, co pozostawiło Yosa bez posady. W konsekwencji na 2000 rok przeniósł się do Arosa. W 2003 po rocznej przerwie powrócił na jeden sezon do ekipy Minardi. Jos Verstappen jest drugim najlepszym holenderskim kierowcą F1, ustępując jedynie Maxowi. W międzyczasie w 1996 roku poślubił Sophie Kumpen, a w 1997 po raz pierwszy został ojcem Maxa.

Według słów Davida Cultarda oraz Ediego Giordana, Kumpen miała potencjał na awans do F1 w przyszłości. Christian Horner, który ścigał się w tym samym czasie co Kumpen, plasował ją w top 10 młodych kierowców kartingowych na świecie. Małżeństwo z Josem zakończyło się rozwodem w 2008 roku, a Kumpen wróciła do startu w 2013 w formie do Swift Cup. Niestety podczas zawodów na Zandvoort doznała kontuzji, która ostatecznie zakończyła jej wyścigową karierę. Małżeństwo zakończyło się oskarżeniem Holendra o napaść. Sąd uznał go za niewinnego samej napaści, lecz przyznano, iż był winny gruźby względem byłej żony i łamania zakazu zbliżania się. Skończyło się to grzywną i 3-miesięcznym dozorem sądowym. Max urodził się w 1997 roku w belgijskim Hasselt, lecz karierę powiązał z flagą holenderską, gdyż jak sam mówi to tam spędzał w dzieciństwie więcej czasu.

Najmłodszy debiutant w ówczesnej historii Formuły 1. W drugim starcie uplasował się na P7, co zapisało go w kartach historii jako najmłodszego kierowcę z punktami. Po dobrym sezonie 2015 pozostał w Toro Rosso, by po czterech wyścigach sezonu 2016 zostać przeniesionym do Red Bulla. Już w pierwszym wyścigu dla nowego zespołu podczas Grand Prix Hiszpanii 2016 wygrał w wieku 18 lat i 228 dni. Najmłodszy zwycięzca w historii F1. Później przyszły kolejne zwycięstwa. W 2021 roku pierwszy tytuł mistrza świata. Potem trzy kolejne. 2022, 2023 i 2024. Cztery tytuły z rzędu.

Pierwszy zdobyty dosłownie na ostatnim okrążeniu sezonu. Przy drugim odrobił największą stratę punktową w historii F1. Przy trzecim wygrał wszystko co było do wygrania. 19 zwycięstw w jednym sezonie i 21 miejsc na podium. Czwarty tytuł zdobył jako pierwszy kierowca od 41 lat, który jechał bolidem sklasyfikowanym dopiero na trzecim miejscu w Generalce. Kiedy samochód nie dowoził w 2025 i tak powszechnie był uważany za najlepszego kierowcę w stawce, który liczył się w walce o tytuł mistrzowski do samego końca. 245 startów w Grand Prix, 71 zwycięstw, 131 podiów i 48 pole position. Jak na 28 lat to statystyki mówią jedno.

Verstappen ma przy tym nieziemskie czucie samochodu, szczególnie w fatalnych warunkach atmosferycznych. Według Helmuta Marko wpływ na to miały treningi z Josem w trudnych warunkach. Verstappen jak nikt potrafi złapać samochód podczas najbardziej nieprzewidywalnych poślizgów, jak w Brazylii w 2016 roku, kiedy po utracie tyłu swojego samochodu uniknął uderzenia w bariery. Verstappen spadł na szesnaste miejsce, by później rozpocząć Verstappen Show i zakończyć zawody na znakomitym P3. Sam Max odziedziczył dużo z temperamentu ojca. Wielokrotnie nie gryzł się w język i zawsze mówił to co myśli. Z perspektywy kibica to oczywiście ogromna zaleta, lecz jest to przekleństwo dla osób bezpośrednio związanych z F1. Po Grand Prix Singapuru jako pierwszy dostał karę prac społecznych za przekleństwo na konferencji prasowej.