Katastrofa Merza. CDU wyleciała z parlamentu

No i zaraz po tym mamy też i Zielonych, i partię Die Linke. Natomiast największą sensacją jest to, że progu wyborczego nie przekroczyła CDU. 4,9%. To jest szok, prawda? Jak to powiedział Kancler Merz, to jest dezaster, to jest katastrofa. Okazało się, że partia Kanclerza Adenauera, partia Helmuta Kohla, partia Angeli Merkel została wyrzucona z parlamentu jednego z niemieckich krajów związkowych i to jest wydarzenie bez precedensu w historii RFN. Ale mając to wszystko na uwadze trzeba powiedzieć, że pomimo tego przechyłu na prawo w Mecklenburgii i Pomorzu przed nim, no to będzie tam rządzić tylko i wyłącznie lewica.

Po prostu mieszka więcej ludzi, więc to, że udało się obronić tam, W miarę CDU to jest też jakiś prognostyk na przyszłość. To jest jednak znacznie więcej wyborców, a to właśnie się liczy przecież w tych wyborach parlamentarnych na szczeblu federalnym. Czyli studzisz emocje, które w mediach są dzisiaj cały dzień obecne. No oczywiście, to jest sensacja. To nieprzekroczenie progu wyborczego przez fundament niemieckiej demokratii, przez CDU, to jest rzeczywiście moment historyczny. To jest ważne, więc ja się nie dziwię, że media używają sobie na kanclerzu i też po prostu w takim alarmistycznym tonie o tym piszą. Ale taki prawdziwy sprawdzian, oczywiście pozycja Merza osłabła teraz, osłaba przez te wybory, ale prawdziwy sprawdzian dopiero przyjdzie w przyszłym roku.

Będzie pięć wyborów, tym razem w zachodnich krajach związkowych. Jeżeli tam CDU będzie słabować i osiągać gorsze wyniki, to wtedy to będzie najprawdopodobniej polityczny koniec. Czyli żadnego zmierzchu partii głównego nurtu. Nie, nie, nie, ono tak bym nie powiedział, one słabną. I skupiliśmy się tak na CDU, bo kanclerz jest w tej partii, ale przecież w Berlinie SPD bardzo słabo. To jest w ogóle ciekawe, prawda? W Mecklenburgii po morzu przed nim fenomenalny wynik na 30%, no a w Berlinie SPD z 12% nawet nie jest na podium. I zostały te głosy przejęte przez Linkę, przez Zielonych, czy częściowo nawet przez AFD.

Merz komentując na gorąco wynik użył właśnie określenia katastrofy, o którym wspomniałeś, odnosząc się do wyniku partii. Czy szef partii powinien tak się komunikować? No przynajmniej nie pudruje rzeczywistości, tak, no ale też trzeba powiedzieć, że Merz w Niemczech nie jest oceniany jako osoba, która dobrze się komunikuje, która jest medialna, tak, która jest w jakiś sposób charyzmatyczna, tak, no i to jest problem, tak, to jest problem dla CDU. No i co on obiecuje? Obiecuje, że wreszcie przyspieszą wielkie reformy, które były obiecywane w początku jego kadencji, tak, dopiero teraz zaczęły być wprowadzane, teraz będą dyskutowane w Bundestagu, tylko że te reformy, one są potrzebne, Ja bardzo nie zazdroszczę Merzowi i jego pozycji, bo one autentycznie chce wprowadzić systemowo potrzebne reformy, ale one oznaczają dla przeciętnego Niemca to, że będą musieli po prostu pracować dłużej, tak, że będą musieli dłużej pracować i to ma pozwolić na obniżki podatków dla klasy średniej i tych, którzy uzyskają niższe dochody, co ma rzekomo przywrócić głosy tych rozczarowanych właśnie na CDU, czy może częściowo

Pytanie kto uwierzy? Kto uwierzy kanclerzowi? Skoro mówisz, nie jest medialny, obiecywał wiele na różnych przestrzeniach. Jak myślisz, czy ma poparcie w własnej partii? Do powarcie słabnie. On sam nie zrezygnuje. To jest postać, która do tego urzędu kanclerstwa chciała się dochrapać od dawna. Przecież to był konkurent Angeli Merkel ponad 20 lat temu. Jakby mu się to udało. Więc on sam nie zrezygnuje. Będzie do tego zmuszony przez struktury partii CDU. Jeśli już. Trzeba dopowiedzieć jasno. Jeżeli to się nie wydarzy teraz, to Merz ma 7 miesięcy, żeby Niemcy przestały tylko słuchać o reformach, ale zaczęły je odczuwać.

I ja jestem tutaj sceptykiem. Już mówię dlaczego. Przyjrzyjmy się Mecklenburgi po Morzu Przedniemu, od którego zaczęliśmy naszą rozmowę. Tam bardzo silna była Manuela Szwedzik z SPD, socjaldemokratka. I na czym ona się wybijała? Ona się wybijała na Krytyce, częściowo i częściowej krytyce reform merytalnych Merza. Znaczy Merz chciałby... Sukcesem Szwedzik było to, że uderzała w te bolesne reformy Merza, prawda? No to jeśli Mam nadzieję, że z polskiej perspektywy Szwedzik nie stanie na czele SPD po tym sukcesie, bo jej pozycja się wzmocniła.

Jeżeli SPD uzna po sukcesie Szwedzik, że najlepszą receptą wyborczą jest hamowanie reform Merza, to to jest po prostu absolutny spadek spójności koalicji rządzącej w Niemczech i proste recepta na kryzys polityczny. Powiedziałeś o niezadowoleniu w partii, że mogą się pokazać ludzie, którzy chcą zmiany. Myślisz o tym, że tam kryje się jakiś zastępca? Kto dzisiaj posiada silną rolę w partii? No właśnie, to jest problem. Nie ma takiej silnej osobowości. Mógłbym wymienić dwie postacie, ale one nie wywindują CDU z kryzysu.

Także autentycznie oznacza to, że w CDU bez Merza będzie kryzys przywództwa. I to jest jedna rzecz. Drugi aspekt, o którym trzeba wspomnieć, bo to już obserwujemy także u nas w Instytucie Zachodnim od dłuższego czasu, no to jest takie wrzenie w strukturach CDU we wschodnich krajach związkowych, że tam dzieje się niedobrze, tam ERC jest bardzo źle odbierany w tych wschodnich regionach Niemiec. No i oni się też buntują przeciwko jego, niektórym działaniom, jego reformom. No i też proszą, żeby nie przyjeżdżał na przykład. Taki nie robił im całą kampanię wyborczą, bo tylko zaszkodzi. No i może nie mają przełożenia aż tak mocnego na całe CDU, na strukturę federalną w Niemczech, no ale trzeba o tym też wspomnieć, że spójność całej partii spada.