#129 „Przeformułowałam lęk na ekscytację” | Marta Urbaniak-Piotrowska

Czyli to twórcze życie, myślę sobie, że nie da rady jego tak wpisać zupełnie w ramy, w takie sztywne, jak my się uczymy, czy na drodze edukacji, czy na jakiejkolwiek potem innej drodze szkoleniowej, że jednak potrzebujemy odpocząć, odlecieć czasem, wyjść na plażę, nad morze i to jest fajne życie, nie? To jest super, żeby potworzyć muszę odpocząć znowu. To jest cudowne, czy na przykład muszę potańczyć przed pracą przy kompie, czy ja w ogóle bardzo wierzę, ja akurat taka jestem, że ja jestem bardzo intuicyjna w tworzeniu i też w tworzeniu treści internetowych, tak że na przykład pamiętam, że jak pracowałam w portalu i zajmowałam się Facebookiem, miałam świetne wyniki, tak że jak były moje dyżury facebookowe, miałam świetne wyniki, ale jakby ktoś mnie zapytał, jak ja to zrobiłam, Jak jest sposób na to, że są tak dobrze ten Facebook idzie?

To bym w życiu nie powiedziała, bo ja po prostu miałam tak, że ja siadałam, wybierałam te artykuły, pisałam to kopii na Facebooka i miałam tak, to chyba o tej porze zaciekawi kobiety, a to jest w ogóle fajne na ten moment. I tak wiesz, tak sobie dobierałam, ale w ogóle bez żadnego przepisu, bez żadnej tabelki, tylko na podstawie tego, co czuję. I tak samo na przykład teraz mam z Instagramem, który... No duże miałam opory, żeby go prowadzić i żeby go prowadzić profesjonalnie i też w końcu zaklikało tak, że po prostu zaczęłam mieć z tego przyjemność i to dopiero jakby mi pomogło, że ja naprawdę się po prostu dobrze bawię robiąc zdjęcia czy wymyślając te rolki, ale też ich nie wymyślam za bardzo, ja je tak kręcę bardziej spontanicznie i to też jest dla mnie fajne, bo ja jakoś tak mi... Niedobrze w takich schematach funkcjonuje.

Ja mówię, nie, ja jestem sprawcza, ja właśnie nieprawda, ja nie będę za tym podążać, za tym leżeniem na ziemi i błaganiem o litość. No i w sumie to się u mnie na terapii zaczęło, jakaś inna osoba pracowała, ale jakby ja zrozumiałam, że siedzenie w kąciku i czekanie na to, aż ktoś mnie odkryje, aż ktoś powie, Marta, masz prawo pokazywać się światu, masz prawo pokazywać swoją twórczość, Marta, ja Cię odkrywam, Marta, daję Ci przyzwolenie na to, żebyś się pokazała, to właśnie jest pozycja ofiary. I ja sobie wtedy powiedziałam, o nie, o nie, ja się bardzo boję, ja nie wiem jaka będzie reakcja, ale ja nie będę tutaj siedzieć w tym kąciku cichutko jak myszka i czekać aż mnie ktoś wymawi, ja to sama zrobię. I pamiętam, że to był, nie wiem, który rok, 2015 może, pamiętam, że opublikowałam na Facebooku fragment opowiadania swojego.

Nie zapomnijcie zasubskrybować oraz zafollowować mnie na Facebooku! Swoją strategią, nie mam jeszcze jakichś super zasięgów, ale jakby ja wierzę, że to urośnie. Nie mam wątpliwości, na pewno tak będzie. I w ogóle sam proces tego, że to rośnie też jest fajny. Obserwowanie, no jestem na początku pewnie dopiero, a gdzie będę za rok?