Zamknięci w marzeniach. Fragment odcinka dla Patronów

W okresie drugiej połowy lat 30. XX wieku widzimy w Wojsku Polskim, czy szerzej w państwie polskim, cały szereg prób dostosowania państwa do nadchodzącego zagrożenia. W wojsku powstaje cała masa komitetów. Cała masa różnego rodzaju ciał doradczych. Zaczyna się szeroka, wielotorowa praca nad modernizacją wojska, nad modernizacją przemysłu. Powstają instytucje centralne, takie jak Komitet Obrony Rzeczypospolitej. Uruchamiane są projekty wewnątrz wojska. I nie można powiedzieć, że marszałek Śmigły-Rydz, czy szerzej kierownictwo państwa nie włożyło wielkiego wysiłku w dążenie do modernizacji.

Wyszliśmy z wojskiem w pole, z wojskiem, które było niezborne, które było wewnętrznie niespójne, które było zacofane w wymiarze łączności i logistyki. A my tą łączność, tą logistykę, jak to się wtedy mówiło, negliżowaliśmy. Uważaliśmy je za mniej istotne niż liczba batalionów piechoty. To znaczy, myśmy na różnych szczeblach. Marszałek Śmigły Rydz, wspomniany w jednym z odcinków generał Kutrzeba, szef sztabu głównego, generał Stachiewicz, czy nawet generał Kazimierz Sosnkowski, który kierował pracami KSUS-u, czyli Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu, minister spraw wojskowych i wielu innych oficerów. Żaden z nich... nie kwestionował doktryny wojska.