Nagasaki – miasto cel

I w tej zagładzie Nagasaki jest też o tyle coś złowieszczego, że był to cel zastępczy. Że przecież B-29 poleciał nad Kokurę, tam miał zrzucić bombę atomową, podchodził parę razy do celu, ale ze względu na wcześniejsze zniszczenia wywołane klasycznymi nalotami, ze względu na pożary, ze względu na Chmury ze względu na celowe zadymienie, które to zadymienie wytwarzała japońska obrona przeciwlotnicza w rejonie Kokury. Amerykanie nie są w stanie zbombardować tego miasta, lecą na cel zapasowy, lecą nad Nagasaki. I oczywiście Nagasaki nie jest zbombardowane przez przypadek, jest to miasto wpisane na listę miast przeznaczonych do uderzeń nuklearnych, ale jest celem zapasowym tego 9 sierpnia 1945 roku.

Japończycy rośli w siłę, zaczęły powstawać holdingi, specjalne konglomeraty w ramach koncernu, gdzie mieliśmy i przemysł, mieliśmy i banki, mieliśmy spółki handlowe. Powstawały tzw. zaibatsu, dzięki którym nawet kolejne kryzysy finansowe, które np. spadły na świat po I wojnie światowej, pozwalały wielkim japońskim koncernom przetrwać. I już w okresie międzywojennym, między I a II wojną światową, Japonia stała się państwem o liczącym się w perspektywie światowej przemyśle ciężkim. Przede wszystkim przemyśle stoczniowym. Najsilniejszy przemysł stoczniowy tamtych czasów posiadała Wielka Brytania. Ale Japończycy mieli ambicje. Budowali coraz więcej statków, coraz nowocześniejszych. Adaptowali najnowocześniejsze rozwiązania techniczne co do napędu, co do konstrukcji kadłuba.

Oczywiście jest to amerykański pogląd, który można kwestionować, ale Amerykanie stwierdzili, że wywierali nalotami bombowymi, w tym nalotami atomowymi, presję na Japończyków, aby się poddali przed spodziewaną inwazją. Jakby się nie poddali, to dostaliby jeszcze inwazję lądową. Japonia się poddała. Zrzut bomb atomowych po dzień dzisiejszy budzi wielkie kontrowersje. Norbert, ale jak ty uważasz? Zrzucanie tych bomb było konieczne? Ja należę do tej grupy, która twierdzi, że to było niezwykle straszne, bardzo bolesne, ale jednak w dłuższej perspektywie ta demonstracja potęgi Stanów Zjednoczonych była na swój sposób może nie tyle co konieczna, co była naturalnym i oczywistym zwieńczeniem procesu II wojny światowej. Stocznia w Nagasaki pracowała już bardzo słabo. Huty, zakłady przemysłu zbrojeniowego pracowały słabo, aczkolwiek Amerykanie jak już rzucili bombę atomową na Nagasaki napisali w jednym z raportów, fabryka, w której powstały torpedy, które uderzyły w nasze okręty w Pearl Harbor już nie istnieje.

I gdyby, czego już Truman nie musiał dopowiadać, kiedy trzeba byłoby rzucić ich więcej, rzucilibyśmy ich jeszcze więcej. Pozostawiając na boku dyskusję o uzasadnionej bądź mniej uzasadnionej decyzji o użyciu broni atomowej, tak czy inaczej Nagasaki 9 sierpnia 1945 roku bombą plutonową dostało. 40 tysięcy ofiar natychmiast, do końca roku w wyniku ran i choroby popromiennej 75 tysięcy ofiar. Prawie co trzeci mieszkaniec miasta. Ale to nie jest koniec tej historii. Właśnie dzisiejszy odcinek opowiada, że to nie jest koniec tej historii. To jest clue. Otóż we wrześniu 1945 roku amerykańskie okręty stały już w Zatoce Tokijskiej. Kończyła się II wojna światowa. Generał MacArthur nie tylko wrócił na Filipiny, on przybył do Japonii.

Pan tu reprezentujesz armię, a ja tu reprezentuję biznes i rząd. Mam za sobą doświadczenia restrukturyzacji Niemiec, Austrii zaraz po II wojnie światowej. Przy okazji oczywiście jestem prezesem Detroit Bank. Jestem doradcą ekonomicznym do spraw powojennej stabilizacji obszarów pokonanych. My, Amerykanie, stabilizujemy obszary pokonane. Implementujemy nasze rozwiązania. Nasz rynek. Włączamy podbitych do amerykańskiej strefy dobrobytu. Japończycy chcieli mieć swoją, to dostali bombą atomową, a teraz będą w naszej. I panie generale MacArthur, ja panu nie podlegam. I to jest początek procesu, gdzie do tej Japonii zaczyna przyjeżdżać coraz więcej takich ludzi jak Joseph Morel Dodge. Dlatego, że Ameryka robi coś dziwnego po II wojnie światowej.

W Japonii. Jedźmy do Japonii. Jedźmy do Japonii, bo tam są dobre stocznie. Nagasaki dostało bombą atomową, ale wiesz, tam zbudowano Musashi, mówi taki Ludwik. Tam są takie suwnice, tam są takie doki, jedźmy tam. I na przykład ludzie tacy jak Elmer Han dokonali wizytacji japońskich zdewastowanych stoczni. Powiedzieli, one są zdewastowane, ale one mają potencjał. No i Amerykanie pojechali do Kure, pojechali do Nagasaki, oglądać stocznie, gdzie powstały Yamato i Musashi. Bo my dzisiaj mówimy Yamato, Musashi, największe pancerniki, bla bla bla. Te japońskie pancerniki były powiedzmy do bani, jeżeli porównamy ich tak naprawdę systemy kierowania ognia i radarowe z pancernikami amerykańskimi. Ale chodzi o to, że Musashi i Yamato były złe. Znaczy, ich budowa była ślepą uliczką, w ten sposób to nazwijmy. Ja nie odbieram japońskim inżynierom kunsztu zbudowania tych gigantów, żebym nie został źle zrozumiany.