Mit bitwy rozstrzygającej
Jeżeli podoba Ci się odcinek możesz nas wesprzeć w serwisie 🔶PATRONITE.PL🔶Albo postawić nam symboliczną kawę w serwisie🔷BUYCOFFEE.TO🔷
Jedność miejsca i czasu zostaje zachowana. Okres przełomowy w udoskonalaniu broni palnej cechuje jeszcze bitwy staczane na wąskich przestrzeniach w stosunku do ilości walczących. Kierownictwo bitwy przechodzi w ręce dowódców jednak armii zgodnie z poglądami strategicznymi Moltkego. Dopiero w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905 występują bitwy o niespotykanych dotąd rozmiarach w czasie i przestrzeni, np. 14 dni na froncie do 100 km. Wojna światowa przekroczyła pod tym względem wszelkie dawniejsze normy. A zatem w tej klasycznej teorii bitwy walnej, bitwy decydującej, aby do niej doszło musi zostać zachowana jedność miejsca i czasu, a najlepiej, aby taką bitwą kierował określony wódz.
Właśnie dzięki uprzedniemu planowaniu, manewrowaniu, zaskoczeniu przeciwnika i szybszemu osiągnięciu koncentracji własnych sił. W jakimś zakresie to nie jest pogląd, nie wiem, Moltkego. Podobnie przecież myślał Napoleon. Jedna bitwa walna może jednak rozbić się na szereg bitew. I one dopiero nie jedna, a szereg bitew prowadzić będzie do zniszczenia przyjaciela. Niemniej w przypadku niemieckiej strategii tych bitew zamiast jednej bitwy nie może być za dużo, bo niemieckie ograniczenia surowcowe wymuszają szybkie rozstrzygnięcie. Niemcy idą w bitwę decydującą, bo oni geograficznie uzależnieni są od ryzyka wojny dwufrontowej. Muszą bić przeciwników po kolei bardzo szybko, przerzucać wojska na kolejne obszary operacyjne. Oni są zafascynowani bitwą walną. Dlatego, o czym ja wielokrotnie mówiłem, dla Niemców punktem odniesienia w ich sztuce wojennej zawsze jest bitwa pod Kannami.
Ale kampania 1939 roku nam na to nie pozwala. My po prostu rozpadliśmy się po drodze i bitwy walnej nie ma. Bitwa nad Bzurą na ten przykład nie jest bitwą walną, nie jest bitwą decydującą. Jest próbą wyrąbania sobie drogi odwrotu przez armię Poznań i Pomorze bez jakiejkolwiek koordynacji z innymi polskimi armiami. Niemcy pobili nas bez bitwy decydującej, ale według teorii Klausewitza, a jeszcze bardziej Moltkego, po prostu osiągnęli przewagę operacyjną. Zajęli pozycje wyjściowe do kampanii na tyle korzystnej, tak szybko ją przeprowadzili, że nie trzeba było nawet bitwy walnej. Inna jest sytuacja we Francji w roku 1940, bo tam Niemcy dokonują koncentracji najważniejszych sił na jednym kierunku operacyjnym. Nie muszą budować dwóch kleszczy, jak pod Kannami zrobił to Hannibal, bo morze wypełnia
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kamil Kawalec i Norbert Bączyk przedstawiają odcinek i podkreślają znaczenie bitwy rozstrzygającej. Przedstawiają cytaty z Napoleona, Klausewicza i Focha.
Analiza definicji bitwy z przedwojennej polskiej encyklopedii wojskowej, podkreślając zmiany w pojęciu bitwy wraz z przejściem czasu.
Przedstawienie bitwy w starożytności i średniowieczu, zaznaczanie braku armii narodowych i wprowadzenie pojęcia bitwy jako klucza do kraju przeciwnika.
Przedstawienie zmian w pojęciu bitwy w XX wieku, zaznaczanie zanegowania bitwy decydującej w II wojnie światowej i wprowadzenie strategii zniszczenia.
Analiza teorii radzieckich teoretyków wojskowości, m.in. Swiercina, na temat bitwy decydującej i strategii zniszczenia w kontekście II wojny światowej.
Rozkłady działań w II wojnie światowej pokazują, że strategia zniszczenia i bitwy decydującej stała się niemożliwa do realizacji, zastępując ją strategia wyczerpania.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Jeżeli podoba Ci się odcinek możesz nas wesprzeć w serwisie
🔶PATRONITE.PL🔶
Albo postawić nam symboliczną kawę w serwisie
🔷BUYCOFFEE.TO🔷