Spacer po Katowicach śladami kopalni „Wujek” | Michał Dzióbek | 037

To takie najbardziej charakterystyczne cechy tego budynku. Kto był patronem tej szkoły? Bo po II wojnie światowej, w czasach Polski Ludowej wiadomo, że patroni nie byli przypadkowi. Czy tu też zadbano o jakiegoś przodownika pracy? Kto był patronem szkoły? Zadbano, natomiast w tym wypadku nie był to żaden przodownik pracy. W roku 1966 szkoła stała się Szkołą Imienia Powstańców Śląskich. Michale, stoimy przed szkołą. Z pieniędzy kopalni budowano szkołę, dom kultury, finansowano klub sportowy. Czy w takim razie, w okresie Polski powojennej, Polski komunistycznej, to zaangażowanie kopalni w organizację życia społecznego różniło się czymś od tego, co robiono przed II wojną światową, kiedy też wiadomo, że właściciele kopalń od samego początku budowali osiedla, szkoły, szpitale, wieże ciśnień, to wszystko, co było potrzebne dla funkcjonowania społeczności wokół kopalni.

I były to osoby funkcjonujące w kulturze niemieckiej. To też musimy podkreślić. Posiadali w dużej mierze wyższe wykształcenie zdobywane w Berlinie bądź we Wrocławiu. Ta sytuacja, tak powiem, narodowościowa diametralnie zmieniła się po roku 1922. Kiedy domy nadal należały do kopalni Wujek, a stopniowo zmieniała się kadra zarządzająca kopalni wraz ze spolszczeniem nazwy właśnie na Wujek z niemieckiej Ochajm, no także zmieniał się profil narodowościowy tej zarządzającej kopalnią kadry. Michale, przyszliśmy ulicą Głowackiego, niemal w centrum Katowic i wprowadziłeś nas przez bramę na takie wielkie podwórze otoczone z czterech stron kamienicami.