Wielki głód. Barbarzyńska polityka Stalina

23.11.2022 ·39 min 16 s

W środku Europy w latach 1932-1933 zagłodzono kilka milionów obywateli Związku Sowieckiego. Za decyzją stał Józef Stalin. Dlaczego Wielki Głód na Ukrainie spotkał się z obojętnością całego świata, a Walter Duranty - dziennikarz, który kłamał na jego temat został uhonorowany prestiżową nagrodą Pulitzera? I co wspólnego z tragedią na Ukrainie miał paranoiczny strach Józefa Stalina przed Polakami? Porozmawiajmy o zbrodni, jej sprawcach i ich obłąkanych motywacjach, a także o pamięci, która ma współcześnie bardzo ważne znaczenie polityczne. W tym odcinku podcastu z detalami i bez cenzury pomówimy o Wielki Głodzie na Ukrainie. Gościem Michała Przeperskiego był profesor Tomasz Stryjek z Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, autora kilku książek poświęconych Ukrainie, m.in. "Historia Ukrainy i stosunków ukraińsko-polskich XIX i XX w." Zapraszamy do podcastu Muzeum Historii Polski. To opowieści o wybitnych postaciach sprzed wieków i kulisach kluczowych wydarzeń dla dziejów naszego kraju, przeplatane mniej znanymi, choć pasjonującymi wątkami z historii Polski. Podcastu Muzeum Historii Polski wysłuchasz na YouTube, Spotify, Google Podcasts, Audiotece, a także na innych platformach podcastowych. Zapraszamy do subskrypcji naszych profili. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl

60-70% takiej zdecydowanej większości, ona właśnie rośnie z każdym kolejnym kryzysem ukraińsko-rusyjskim. Jak teraz zrobiono po 24 lutego, to ona przekroczyła 80 kilka procent. Ludobójstwo w narodzie ukraińskim, co jest zrozumiałe, wynika z tych okoliczności wojennych. Mówiliśmy o tym już nieco wcześniej. Teraz pan wspomniał o tej kwalifikacji głodu na Ukrainie jako ludobójstwa. To dodajmy, że co prawda ono nie wypełnia ściśle norm konwencyjnych z konwencji z 1948 roku, ale może warto dodać, że... Sam twórca, czy może współtwórca tej konwencyjnej definicji, czyli Rafał Lemkin uważał głód na Ukrainie za jeden z takich sztandarowych przykładów ludobójstwa.

To jest istotne, bo to jest jedna sprawa, to jest spojrzenie prawnika, ale to też można powiedzieć jakiegoś rodzaju połączenie polsko-ukraińskie. Myślę, że Lemkin jako Polak żydowskiego... pochodzenia miał może wrażliwość pewną, było mu po prostu na Ukrainę niejako bliżej, wiedział o niej więcej niż zachodni bracze. Oczywiście uważał również, że te deportacje z państw bałtyckich przepadane przez Sowietów też by tutaj odpadały, tą kwalifikację. Czyli rozszerzał tę definicję, szeroko rozumiał tę definicję, podczas gdy państwa, które ją przygotowały, tę konwencję w 1948 roku, przede wszystkim członkowie Stali, Rady Bezpieczeństwa, to było jeszcze, trzeba pamiętać, państwa kolonialne, Francja, Wielka Brytania, one kompletnie nie były zainteresowane tym.

Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.