Staropolskie ogrody

Ogrody barokowe w Europie to przede wszystkim, proszę Państwa, Wersal. I ta szkoła francuska, właśnie przede wszystkim widziana w Wersalu, w Polsce jest jakby receptowana dużo później, bo aż dopiero w wieku XVIII, kiedy właściwie w Europie króluje już troszeczkę inny styl. Więc my też mamy poniekąd lekkie jakby zapóźnienie kulturowe w tej recepcji. ale z różnych powodów, to znaczy rzeczywiście ten wiek XVIII w Polsce to triumf sasów i triumf takiego myślenia o absolutyzmie władzy i razem z tą władzą absolutną przychodzi myślenie właśnie o tej totalności, o tym obejmowaniu całych przestrzeni, także urbanistycznej. August II ma pomysł właśnie zbudowania tak zwanej osi Saskiej, czyli w ogóle przekształcenia Warszawy w taką wielką rezydencję podporządkowującą to wszystko jego myśleniu i stara się wyznaczać nowe kierunki, te właśnie optyczne, o których już mówiłam.

Centralnym założeniem ma być taki punkt zbiegu, dzisiaj mniej więcej tam, gdzie znajduje się ulica Żelazna. Od tego placu mają w sposób promienisty rozchodzić się geometrycznie aleje widokowe po Warszawie. Nie udaje się zrealizować tego założenia, właściwie architektyw tego założenia miał być Mateusz Popelman i niestety nie udaje się przeprowadzić tej koncepcji. August II w związku z tym przenosi jakby swoją inicjatywę architektoniczną i taką właśnie organizacyjno-przestrzenną w inne miejsca i konstruuje takie... Założenia właśnie wachlarzowe, czyli takie promienie rozchodzące się z jednego punktu lub też gwiaździste, czyli takie, które są jakby podwojeniem czy też zwielokrotnieniem wachlarza, taki, który ma centralny punkt i od niego rozchodzące się promieniście, promieniście aleje.