Jak rozwijaliśmy się w okresie II RP i PRL?

To jest taka grupa mężczyzn, siłaczy, którzy wznoszą takie hasło, taką tablicę nad wejściem do budynku. Idealny socrealizm, prawda? A to druga Rzeczpospolita. No właśnie o to chodzi, że tutaj podobieństw było dużo więcej. Gdybyśmy wzięli książkę Melchiora Wańkowicza o COP-ie, czyli Centralny Okręg Przemysłowy Ognisko Siły, taki ona miała tytuł, to oczywiście była dużo lepiej napisana, ale ona brzmiała trochę jak to, co pisali dziennikarze jeżdżący do Nowej Huty. 12 lat później. To takie pierwsze polskie produkcyjniaki, chociaż jakościowo nieco lepsze. Jakościowo zupełnie inne, ale znowu, proszę Państwa, nam się zawsze kojarzy, że to, że ktoś nazywa miasto jakąś taką nazwą ideologiczną, to jest idealny socjalizm, komunizm.

Te rejony, gdzie bardzo wiele osób, wrócimy na chwilę do wsi, było na wsi zbędnych. Było na wsi zbędnych, bo gdyby tylko mieli gdzie pójść, to powinni z tej wsi wyjść. co się przyłoży i do poprawy warunków życia tych, którzy zostaną i ich samych. I stąd powstaje przecież COP 36-39, mniej więcej 100 tysięcy miejsc pracy. To wówczas w tym kraju ciągle wielkiego bezrobocia i tego realnego w miastach i tego ukrytego na wsi, to jest olbrzymia liczba. I tu znowu też podobieństwo, przede wszystkim siłą państwa. Nie kapitału prywatnego, kapitał prywatny tam jest, ale on ma małe znaczenie. Nie kapitału zagranicznego, bo kapitał zagraniczny praktycznie w tym nie uczestniczy, dlatego że się boi.