Krok 11 programu Anonimowych Alkoholików

Nie modliłam się wcześniej, bo nie wiem dlaczego, bo pewnie obraziłam się na tego Boga, bo pewnie go gdzieś tam nie rozumiałam, Powiem ci, chyba nie wierzyłam też w to, że on może mi pomóc. No i to poczucie winy. Ja nie wiem jak ty, ale ja miałam duże takie poczucie winy, że przecież ja tyle narozrabiałam i no jak on może mi tutaj teraz pomagać, nie? No kurczę. Może nie to, że myślałam, że się ode mnie odwrócił, tylko jakby Wydawało mi się, że nie zasługuje. Czyli bardzo małe poczucie własnej wartości nie zasługuje na to, żeby ktoś się mną zajmował, żeby ktoś mi pomagał, żeby ktoś czy coś opiekował się mną.

Nie mogłem zasnąć, miałem jakieś drgawki, bałem się, że w ogóle przedawkowałem, że stracę życie. No po prostu totalny syf, nie? To wtedy ja tak zwijałem się w kuleczkę, w pozycję embrionalną na tym łóżku i sobie powtarzałem, Boże pomóż mi, Boże pomóż mi, Boże pomóż mi. Potrafiłem tak przez wiele godzin, nie? To mi dawało jakieś namiastkę poczucia spokoju, nie? Ja to wtedy tak traktowałem, że równie dobrze mógłbym sobie mówić raz, dwa, trzy, cztery, pięć, raz, dwa, trzy, cztery, pięć, tak żeby się zająć czymś, ale z jakiegoś powodu, z jakiegoś powodu mówiłem Boże pomóż mi. To używałam właśnie tej modlitwy o pogodę ducha.

Robiłem to dlatego, że bałem się, że zacznę pić. I robiłem to dlatego, że na sugestiach mi sponsor tak powiedział, a wiedziałem, że źle się będę czuł z tym, jeśli będę go okłapywał. Więc robiłem to tak mechanicznie, żeby było zaliczone. I wychodziłem z takiego założenia, że dobra, nie ma żadnego Boga, ale będę się modlił tak, jakby był. Też traktowałem tę modlitwę Tak bardziej może pod kątem psychologicznym, jako taki efekt placebo, że dziwne to jest, ale u wielu ludzi działa, to może u mnie też zadziała.

Bo to nie jest takie istnienie na poziomie doświadczalnym, tylko to jest Takie nastawienie, poczucie, że on jest. Jeżeli ja nagle odkryłem, że zacząłem żyć tak, jakby to wszystko miało sens, to rzeczywiście ma sens w tym sensie. Gdzieś tam ta moja wiara cały czas ewoluuje. Ja bardzo zazdroszczę ludziom w taki zdrowy sposób, mam nadzieję, po których widzę, że u nich ta wiara jest taka żywa. Często są to ludzie związani z jakąś religią, ale nie zawsze, ale ja czuję, że oni na przykład mówią o tym, że spotkała ich jakaś łaska Boża albo przeczytają jakąś piękną modlitwę i oni płaczą, albo odprawiają jakieś

W sensie takim, nie to, że modlimy się za nich po to, żeby wyszli nam z głowy. Ja to cały czas używam. Właśnie Boże daj mu wszystko, cokolwiek on tylko chce, sobie wymarzy, tylko żebym ja już nie musiała o tym człowieku myśleć. Po prostu, żeby on mi gdzieś wyszedł z głowy. Ten człowiek jest takim lokatorem za darmo. W mojej łepetynie tam sobie siedzi i sobie gada. I powiem ci, dwa dni temu zadzwonił do mnie szwagier. No i szwagier, rozumiesz, ma taką tendencję przyciągania alkoholików do siebie i to takich mocnych alkoholików, z których jeden zapił się na śmierć.

Więc zupełnie instrumentalnie to pojmowałem. A tutaj mi mówią uczciwość to jest wartość. Uczciwość dla samej uczciwości. Chociaż czasami trudno to zrozumieć. Jeżeli na przykład pomyli się ktoś w rozliczeniu na moją korzyść, to co ja zyskam jak mu oddam te pieniądze. A tu mi mówią uczciwość to jest wartość. Bądź uczciwy, nie zastanawiaj się dlaczego. A wyjdzie ci to na dobre. Taka jest wola Boża, czy jak kto woli, taka jest duchowa zasada. Jeżeli ktoś nie chce traktować Boga osobowo, tylko jakoś tam najwyższy porządek nazwijmy to.

I to jest doświadczenie duchowe dla mnie. Bo moje instynkty zwierzęce podpowiadały mi, że mam postąpić inaczej i bym się czuł źle. Może i do tej pory bym się czuł źle, to miało miejsce parę dni temu. Jakoś by się to rozpłynęło, ale niesmak by pozostał. A tymczasem ten głos od Boga, czy to mój wewnętrzny głos od Boga, To, że ja poznałem jakieś zasady programu, to, że nasłuchałem się dużo na tych mitingach, jest literatura, są te modlitwy, to mi kazało zrobić wbrew sobie i dało dobre rezultaty. Taki przykład z tej mojej doskonalenia, tej więzi z Bogiem, z rozwoju duchowego.