Odcinek 112 – Co się działo przy Brodzie

drugim powodem jest pierścień, a takim troszkę jeszcze dodatkowym powodem jest Frodo jako jego powiernik, no i trzecim powodem jest Bilbo, znalazca pierścienia wuj Froda. I to jest takie trochę z tych trzech powodów, tylko pół z jednego jest zasługą Froda, a reszta wszystko jest jakby z zewnątrz, nie? Czy trochę mniejsza zasługi? Tak mi się takie to jest dziwne troszkę, nie? Że jakby zasługi Froda są jednym z podpunktów jednego z trzech punktów. tylko, tylko to skluczowe, nie? Masz takie wrażenie, czy może tylko ja tak odczuwam ten fragment? Znaczy, jak czytając jakby tłumaczenie, to nie jest tak źle, powiedziałabym, bo czytając właśnie to zdanie mamy Rzek z uśmiechem Gandalf, jednym jestem ja, drugim jest pierścień, a ty jesteś jego stróżem, no i jesteś dziedzicem Bilba, lascy pierścienia.

Więc też wydaje mi się, że no... Frodo jeszcze nie jest do końca świadomy, jak duży wysiłek włożył i jakby wydawanie uczty ku jego czci dzięki tym wydarzeniom z ostatnich tygodni, to jest chyba jeszcze trochę na wyrost. Może tak, może tak to odczuwał. Słuchajcie, kolejny fragment, dowiemy się, co się stanie z Frodem po tym, jak zacznie, bo oczywiście zasnął. Frodo był teraz bezpieczny w ostatnim przyjaznym domu na wschód od morza. Zgodnie z tym, co mówił niegdyś Bilbo, był to cudowny dom, gdzie rad, jesz, albo śpisz, albo słuchasz opowieści, albo śpiewasz, albo po prostu siedzisz sobie miło, zamyślony. Albo przyjemnie łącz te wszystkie rzeczy.

Samo przebywanie tutaj leczyło z trosk, trwogi i smutku. Wraz z nadejściem wieczoru Frodo znowu się przebudził i poczuł, że nie trzeba już mu wypoczynku ani snu. Wielko ma natomiast ochotę na jedzenie i napitek, a potem pewnie na śpiew i opowieści. Zerwał się z łóżka i stwierdził, że ręka służy mu już niemal tak samo dobrze jak dawniej. Na stoliku znalazł czyste szaty z zielonego sukna, które leżały na nim jak ulał. W lustrze ze zdumieniem ujrzał postać o wiele szczuplejszą niż pamiętał. Zupełnie jakby spoglądał na niego młody krewniak Bilba, który lubił wędrować z wujem po Shire, tyle że w oczach miał więcej teraz zamyślenia. — Tak, tak, zobaczyłeś parę nowych rzeczy od czasu, kiedy ostatni raz tak na mnie patrzyłeś — powiedział do odbicia.

Dłuższy fragment, ale jest tutaj kilka momentów, na których warto się skupić. Pierwsze co, zatrzymamy się na chwilę przy stwierdzeniu, że jesteśmy w ostatnim przyjaznym domu, na wschód od morza dokładnie, The Last Homely House. W obicie mieliśmy podobne określenie tego samego miejsca, czyli Rivendell, jako ostatni przyjazny dom, ale na zachód od góry, prawda? Więc tutaj jakby inne umiejscowienie całych wydarzeń. Tak, inny punkt odniesienia. Tak, natomiast kluczowe jest to, że tutaj w tym momencie w Władcy Pierścieni Frodo cytuje słowa Bilba z Hobbita, prawda? Ale czytuje nie do końca poprawnie. Tak, słowa Bilba w Hobbicie, w oryginale brzmiały następująco. His house was perfect. A tutaj we Władcy Pierścieni Frodo jako narrator mówi...

A perfect house, whether you like food or sleep or storytelling or singing or just sitting and thinking best or a pleasant mixture of them all. I w tej wersji brakuje jednego słowa. Tak, nie ma kluczowego słowa o pracy, czyli or work. W oryginale u Bilba to było, a u Froda nie ma. Czyli Frodo nie zakładał, że będzie musiał pracować w swoim życiu. Tak. Jeszcze nie wie, jaka praca go czeka. Jeśli można powiedzieć, że to jest praca, prawda, co go czeka. Tak, no i jeszcze utrzymując się dalej przy tym samym fragmencie i dotyczącym ostatniego przyjaznego domu, pytanie, dlaczego inne określenie kierunku przygody? No, oczywiście w Hobicie wiadomo, celem Bilba była położona za górami na wschodzie, daleko, daleko, samotna góra.