Po Prostu Wschód: Współpraca Rosja - Iran, scena polityczna Ukrainy

Po prostu Wschód. Magazyn Piotra Pogorzelskiego. Witam wszystkich słuchaczy Trójki i tych, którzy słuchają nas w streamingu i na platformach Polskiego Radia. Dzisiaj porozmawiamy o rekonstrukcji rządu na Ukrainie, a także o rosnących wpływach szefa biura prezydenta Andrija Jermaka. Zajmiemy się też współpracą Rosji z Iranem, w tym wsparciem zbrojnym, którego Teheran udziela Moskwie. Tradycyjnie zachęcam do zaglądania na profile społecznościowe Po Prostu Wschód na Instagramie, Facebooku oraz mój prywatny na Twitterze. Zachęcam też do słuchania muzyki w Radiu Wschód na Spotify i YouTube. W studiu jest już ze mną Michał Potocki z Dziennika Gazety Prawnej.

Traci stanowisko człowiek, który wykazał, że jest świetnym menedżerem, który był doceniany przez kolegów z Europy, czy z reszty Europy i ze Stanów Zjednoczonych. To był człowiek, który mimo pierwszych chaotycznych tygodni, których pierwsze chaotyczne, najbardziej chaotyczne tygodnie rosyjskiej inwazji, Był w stanie z ogromnym sukcesem przeprowadzić dysynchronizację, czyli przekładając na język ludzki, odłączyć ukraińską sieć elektroenergetyczną od sieci rosyjsko-białoruskiej i podłączyć ją pod sieć unijną. Nie było to związane z wojną w tym sensie, że było to planowane dużo wcześniej. Przez przypadek dzień odłączenia się od sieci rosyjskiej, to był 24 lutego, czyli dzień kiedy Rosjanie zaczęli inwazję,

Pewnie takiego konkurenta będzie można szukać gdzieś w środowiskach weterańskich, właśnie wolontariackich, czyli ludzi, którzy bezpośrednio przyczynili się do obrony kraju. I to nastanie. Pytanie oczywiście kiedy, ale biorąc pod uwagę coraz głośniejsze sugerowanie przez różnych zachodnich liderów, ostatnio słyszeliśmy Olafa Scholza, dążenia do rozmów pokojowych, biorąc pod uwagę też to, że Rosjanie na przykład przestali tak wyraźnie delegitymizować prezydenta Zeleńskiego jako legalnego przywódcę państwa, to był też bardzo charakterystyczny moment, Zdaje się, że do tego momentu rozmów i jakiejś formy schłodzenia, zamrożenia, zakończenia konfliktu jakąś formą rozejmu pewnie się zbliżamy. Politycy ukraińscy są też tego świadomi i chyba część decyzji, które podejmują wiąże się już bezpośrednio z myśleniem o tym, co będzie dalej.

I pewnie te wybory zostaną szybko przeprowadzone, żeby inni nie zdążyli się tak dobrze do nich przygotować. Michał Potocki, Dziennik Gazeta Prawna, bardzo ci dziękuję. Dziękuję, do usłyszenia. Po prostu Wschód. Magazyn Piotra Pogorzelskiego. Waszyngton twierdzi, że Iran przekazał Rosji rakiety balistyczne. Teheran oczywiście zaprzecza. Łączymy się z Krakowem, gdzie jest Marcin Krzyżanowski z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dzień dobry. Dzień dobry Panu, dzień dobry Państwu. Według ukraińskiego think tanku Defense Express na początku miesiąca Rosjanie otrzymali 200 taktycznych pocisków balistycznych FAT-360. Wcześniej Irańczycy przekazywali Ukraińcom drony Szachet masowo używane przez rosyjską armię i o nich właściwie cały czas słyszymy, prawie każdego dnia.

Czy te informacje o nowych dostawach są, zdaniem Pana, wiarygodne i czy my możemy określić, co dokładnie, jeżeli dostarczyli Irańczycy Rosjanom? Z określeniem tego, co dokładnie Iranczycy Rosjanom dostarczyli, będzie bardzo duży problem. Jak się łatwo domyśleć, obydwie strony bardzo dbają o to, żeby zbyt wiele informacji nie wydostawało się na światło dzienne. Jeśli chodzi o tą konkretną dostawę, to nie mogę wykluczyć takowej, Aczkolwiek przyznam, że traktuję tego typu doniesienia z dość dużą rezerwą. Iran w tym momencie jest bardzo mocno zaangażowany w kilka blisko wschodnich konfliktów, z konfliktem z Izraelem na czele, a jego moce produkcyjne, jeśli chodzi o rakiety balistyczne i rakiety manewrujące, nie są nieograniczone.

Ukraiński sztab generalny podał informację, że od początku konfliktu strącił 8 tysięcy irańskich produkcji dronów. Tutaj mowa o 200 rakietach, więc jeśli to nie jest To nie jest jakaś partia próbna, partia szkoleniowa. No to nie jest to liczba, która w jakiś istotny sposób jest w stanie wpłynąć na sytuację na ukraińskich frontach. Tu rzeczywiście jest tak, że strona irańska albo zaprzecza, albo po prostu nic nie mówi na ten temat. Z kolei rzecznik Kremla Dmitry Pieskow Otwarcie powiedział, że Rosja rozwija relacje handlowe i gospodarcze właśnie z Iranem.

Rozwija także współpracę i dialog we wszystkich możliwych strefach, w tym także w tych właśnie bardzo takich czułych, tak zwanych strefach czułych właśnie współpracy. Czyli tutaj Moskwa widać, że się do tego trochę jednak przyznaje. Może chce sugerować, że nie jest sama w tym konflikcie z Ukrainą. Zdecydowanie tak. Dla Rosji, zresztą dla Iranu też, bardzo istotnym politycznie zadaniem jest stworzenie obrazu kraju, który nie jest pariasem, który nie został wypchnięty na Na margines polityki międzynarodowej, ale który tworzy swój własny opozycyjny względem Zachodu, a właściwie w szczególności Stanów Zjednoczonych obóz, który na dodatek nie tylko, że istnieje, ale również odnosi sukcesy i się powiększa.

Nieco mniej. Im bardziej Stany Zjednoczone są materiałowo i finansowo zaangażowane czy w Europie, czy na Pacyfiku, tym mniej Amerykanów na Bliskim Wschodzie, co jest jak najbardziej na rękę Iranowi. Oczywiście z punktu widzenia Rosji im więcej bałaganu na Bliskim Wschodzie, Tym mniej zaangażowania Stanów Zjednoczonych na Ukrainie. Z kolei z punktu widzenia Chin, im więcej zamieszania na Ukrainie, im więcej zamieszania na Bliskim Wschodzie, tym mniejsze siły i środki, jakie są w stanie Stany Zjednoczone zaangażować na Pacyfiku. Załóżmy, że Iran rzeczywiście przekazał tę broń Rosji, czegoś oczekuje w zamian. Co to może być? Czy tutaj chodzi na przykład o myśliwce SU-35 i systemy obrony przeciwrakietowej S-400?

Czy to jest ta broń, którą Teheran by chciał? Tylko też jest pytanie, bo właściwie Rosja jako zaangażowana na Ukrainie też pewnie ma z tą bronią kłopoty. Dokładnie. I tutaj, jeśli chodzi o moce przerobowe rosyjskiego przemysłu zbrojeniowego, to problem jest jeszcze większy niż w przypadku Iranu. Z jednej strony rosyjska zbrojenie, rosyjski przemysł jest kilkukrotnie większy, potężniejszy, bardziej zaawansowany od irańskiego, ale jego produkty są na bieżąco i to w bardzo szybkim tempie zużywane, że tak powiem. Na Ukrainie. Więc Rosja nie mówię, że goni ostatnim sił, to jeszcze niestety do tego daleko, ale też musi umiejętnie alokować swoje zasoby, a tak zaawansowane systemy jak SU-35 czy zestawy S-400 to nie są produkty, które wytwarza się taśmowo w ciągu kilku lat.

Kilku dni, to bardzo długi i skomplikowany proces. To po pierwsze. Po drugie, dostawa tak zaawansowanych systemów uzbrojenia do Iranu bardzo mocno zaburzyła, nazwijmy to, tą chwiejną równowagę sił na Bliskim Wschodzie, a Rosja stara się z jednej strony pogłębiać się, zgodnie z tym zresztą, co powiedział Dmitry Pieska, To w tym wypadku akurat mówił prawdę. Rosja oprócz pogłębiania współpracy z Iranem bardzo dba też o swoje dobre relacje z Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi oraz z Arabią Saudyjską i dostawa myśliwców i zaawansowanych systemów obrony przeciwlotniczej spotkałaby się z bardzo negatywną reakcją w wyżej wymienionych krajach.

Turcja jest jednym z tych Szlaków, którymi można omijać wymierzone w Iran sankcje, aczkolwiek też nie patrzyłaby z przychylnym okiem na to, że jej sąsiad i potencjalny przeciwnik, bo punktów spornych we wzajemnych relacjach Między Turcją a Iranem jest bardzo wiele, więc Turcja patrzyłaby bardzo niechętnie na wzmocnienie tego potencjału odstraszania Iranu. I to jest też kolejna z przyczyn, czyli ta niechęć właściwie wszystkich, poza samym zainteresowanym, do sprzedaży, do dostarczenia właściwie, bo umowy w sumie zostały zawarte, Tak zaawansowanych systemów uzbrojenia, ale to nie znaczy, że Rosja nie ma innych bardzo smakowitych kąsków, na które wojsko irańskie miałoby chrapkę.

Mówię tutaj w szczególności o systemach radarowych, mówię tutaj o silnikach odrzutowych, a wreszcie o współpracy w zakresie przestrzeni kosmicznej. Kilkakrotnie Rosjanie Rosjanie służyli swoją pomocą i kosmodromem i wystrzeliwali, wynosili Irańskie satelity w kosmos, co bardzo znacząco podniosło irańskie możliwości w zakresie nasłuchu, w zakresie wywiadu i w zakresie możliwości celnego strzelania posiadanymi przez siebie rakietami oraz do rozwoju programu rakiet manewrujących.

Więc tutaj w polityce zagranicznej Iranu, jeśli chodzi o region, nie zmieni się nic, ale faktycznie była szansa na nieco złagodzenie najpierw tonu, a później właśnie złagodzenie agresji Iranu i złagodzenie jego agresywnej polityki wymierzonej w Europę. Stany Zjednoczone, no i może szansa na jakieś, niewielka, ale jednak zawsze szansa na porozumienie, to zbliżenie z Rosją, no te i tak stosunkowo niewielkie szanse jeszcze bardziej niweluje. A jeśli chodzi o sankcje, bo Pazaszkionowi też zależało na tym, żeby trochę ożywić irańską gospodarkę. Informacje o tych dostawach z kolei mogą doprowadzić do tego, że będziemy mieć kolejne sankcje.