#103 Rekolekcje adwentowe
O adwencie, czasie w którym przeżywamy rekolekcje i dlaczego warto je podejmować. Czy Adwent musi być idealny i czy przydatne może być doświadczenie porażki. O tym w dzisiejszym spotkaniu z o. Janem Królem. #Rekolekcje powołaniowe w Zakonie Paulinów: www.powolania.paulini.pl Masz pytania? Napisz: [email protected] #powolanie #zakon #rozeznanie #paulini #powołanie #podcast #jasnagóra #świętość
I na rekolekcje mają to do siebie, że jest to rzeczywiście czas takiego głębszego wejścia w to Słowo. Jest jakiś, można podjąć temat konkretny, więcej coś wyciągnąć w czasie tych rekolekcji, czy takich wielkopostnych, czy adwentowych. czy też powołaniowych, które też przecież prowadzimy, które mają za zadanie rzeczywiście głębiej wejść w rozważanie Słowa Bożego, w jakąś też naukę kościołową, którą też uważam trzeba przedstawiać konkretnie, bo czasami trzeba Proste rzeczy wytłumaczyć, bardzo proste rzeczy w życiu Kościoła i to też ku temu służy, żeby człowiek mógł bardziej też poznać, odkryć i Boga, a w tym odkrywaniu Boga również i samego siebie. Jak tak sobie analizuję różne właśnie wydarzenia w tym kontekście duszpasterskim, dynamiki Kościoła, czy właśnie parafialnego, czy...
Że jesteśmy wyrwani z tego świata, z tego hałasu, po to byśmy usłyszeli, byśmy sobie wiele rzeczy poukładali. Były jakieś konferencje mówiące o życiu, o tym rozeznawaniu, o tym, jaką żonę powinieneś mieć, coś takiego było, nie? Żeby pomyśleć sobie, żeby zobaczyć swój charakter, z jakim charakterem kobiety by się mógł dogadać, wiesz, coś takiego. albo wiedzieć, jakie studia masz wybrać, bo to nie były rekolekcje stricte pod powołanie zakonne czy kampańskie, tylko ogólnie dla maturzystów, dla mężczyzn. Dla nas, chłopaków, ten z nas tam było, pamiętam, spora liczba mężczyzn, no i człowiek rozeznawał, wiesz... siadłeś, pomyślałeś, dostajesz jakąś konferencyjkę, jedną, drugą, zastanowiłeś się i nagle słyszysz wewnątrz swojego serca, pójdź za mną. No i taka była wtedy kłótnia, pamiętam, z Panem Bogiem się krzyczyłem, ale ja nie chcę, ja mam inny plan, ja chcę mieć żonę, dzieci, proszę mnie nie robić, nie komplikować życia, ale Pan... Tak, tak, tak.
No więc taka kłótnia była, nie? Natomiast, wiesz, pomyślałem sobie kiedyś i wiele razy nad tym myślałem, co by było, gdybym wtedy na te rekolekcje nie pojechał. Czy byłbym w tym miejscu, w którym jestem? Czy wybrałbym tą drogę, którą Pan Bóg mi wskazał? Właśnie to był ten taki moment takiego, wiesz, wyjścia jak ten Mojżesz, który pas te owce, gdzieś tam się tajemno zabłąkała, spotkał tego, ten krzak gorący i jakby, wiesz, on spotkał się z Bogiem w rozmowie z Nim w tym krzaku gorącym. Ale musiał wyjść ze swojego domu, nie? Wyszedł z tego miejsca, gdzie był i w tej ciszy, w samotności usłyszał ten głos Pana Boga. Wybrałem Cię, byś poszedł po mój lud, który cierpie, jest uciemierzony w Egipcie, nie?
I tak sobie zawsze pomyślałem tak o sobie, że też Pan Bóg jakby mnie wyrwał z takiego, wiesz, no przerwa świąteczna, to wiadomo, czy miał jakieś plany, czy coś się porobi, nie? I wyrwał cię Pan Bóg z tego, dał ci ten święty czas rekolekcji, którego nie planowałeś, którego nie chciałeś, którego nie chciałem, którego w ogóle nie planowałem, że pojadę. Tak się stało i tam w tym momencie Pan Bóg konkretnie dał sygnał, ale ja cię chcę, nie? Konkret. I jestem przekonany, że rekolekcje powołania mają ogromny sens do tego, by wyrwać się z tego świata, głębiej wejść w zasłuchanie Boga i w tym poznaniu Boga też poznać samego siebie i konkretną decyzję podjąć, nie? Tak. Ja mówię też o tym w takim kontekście, że to jest ważne chyba, co mówisz, ponieważ być może kogoś odstrasza hasło powołaniowe, że to są rekolekcje, na których będziemy tam powoływać.
W duszpasterstwie ogólnie. I myślę, że tam też jest taka okazja do tego, żeby właśnie wyrywać się i poczynić ten święty czas. W takich rekolekcjach, wiesz, ja nigdy takich rekolekcji osobiście nie odbywałem, takich internetowych, dlatego ciężko mi cokolwiek teraz powiedzieć, bo ja na przykład teraz trwam jeszcze w swoich prywatnych rekolekcjach 33-dniowych. Może nie przed już zawierzeniem się, bo ja już tam kilka lat temu zawierzyłem się Matce Bożej, ale co roku ponawiam te rekolekcje i używam tej samej książeczki, którą pierwszy raz użyłem na podstawie traktatu św. Ludwika. i używam jej co roku, i już jest troszeczkę zniszczona, tam jakieś swoje notatki poczyniam cały czas na boku, na marginesach, i powiem szczerze, co roku odkrywam co innego jeszcze dalej, to jest taki rozwój, odkrywam jeszcze bardziej Maryję, odkrywam też jeszcze swoje jakieś braki, swoje wady, odkrywam samego siebie, odkrywam bardziej jeszcze Boga,
Czyli ostatecznie są trudniejsze, nie? Dla mnie osobiście byłyby trudniejsze. Ale myślę, że to, co powiedziałeś na temat swoich prywatnych rekolekcji 33-dniowych, Też trochę odpowiada na moje pytanie, bo pokazuje tak naprawdę, że czas rekolekcji to jest przede wszystkim czas serca. Nie jest ważne, gdzie jestem. Wiadomo, to może pomagać, może przeszkadzać. Nie jest ważne nawet, ja zaryzykuję takie stwierdzenie i powiem, że nawet nie jest ważne, kto głosi. bo na końcu ważne jest kto słucha. Tak uważam osobiście, bo Słowo Boże zawsze jest kierowane. Wiadomo, to może pomagać, może przeszkadzać, ale właśnie na końcu to jest czas serca. I tak sobie myślę właśnie, że ten czas rekolekcji powołaniowych, które już w ten weekend, to jest chyba taki piękny moment, w którym można rozpocząć Adwent.
I w życiu duchowym też tak może być. Porażka w takim sensie, że nie zawsze będzie mi fajnie się słuchało Słowa Bożego, że czegoś nie usłyszę, że czegoś nie zrozumiem, że mi ta modlitwa po prostu nie pójdzie, no bo to też są ćwiczenia, to jest i modlitwa, i medytacja, kontemplacja, adoracja, czasem na adoracji po prostu uśmiesz. I możesz uważać, kurczę, to była moja porażka, tu chciałem się spotkać z Panem Jezusem, pogadać z Nim, wiesz, tu na adoracji, a ja zjechałem pod ławkę, Boże, usnął. I możesz tu uznać jakąś porażkę. Słabszy moment. To też jest taka porażka. Musisz założyć, ale założyć to nie dlatego, żeby się poddać, tylko właśnie zobaczyć jedną rzecz. Coś nie wyszło w tych ćwiczeniach, coś nie pykło, może trzeba inną formę przyjąć ćwiczeń.
Ja mogę sobie wszystko przypisać. A w ćwiczeniach, w rekolekcjach, które przeżywam, to łaska Boga jest najważniejsza. A najgorzej, jak ja sobie coś przypiszę, że mi się udało i nagle się okaże, że w sumie owoców żadnych nie będzie. Owoce przychodzą, bo dawcą tego wszystkiego jest Bóg i Jego łaska. A nie, że mi się coś udało. I dlatego to jest ważne, że porażka pokazuje jedną rzecz. Nie ja, ale Bóg. Myślę sobie, że to jest jedna z wielu trudności, nie wiem, czy tylko młodych ludzi, czy w ogóle współczesnego człowieka. Może przyczyną, przyczyn jest na pewno wiele, ale może jedną z przyczyn jest właśnie idealny świat, który jest tam prezentowany w mediach bardzo często, świat bez porażki, nie?
No nie ma szans, oni zawsze się gdzieś pokłócą ze sobą, mogą mieć tak zwane ciche dni, że coś nie wyjdzie, no czasami się nie dogadamy, bo to są dwoje mimo wszystko różnych ludzi, którzy są połączyli świętym wezem małżeńskim, bo wiąże ich sam Bóg, nie? Swoją miłością. I teraz ja sobie tak to widzę, że czasami, o nie, no pokłóciłem się z żoną i to jest moja porażka. Ale to nie jest porażka, to jest coś normalnego. W pewien sposób. Ja to zawsze widzę, że to jest coś normalnego. Jesteśmy ludźmi słabymi i gdzieś w pewien sposób mamy prawo się pokłócić. Dlatego też Jezus dał nam przykazanie i powiedział, siedem razy na dzień sobie przebaczajcie. To raz. Druga rzecz, strach przed tym, czy będę miał dzieci, bo nie wiem, jak je wychowam, bo sobie nie poradzę w wychowaniu dziecka, bo czasami przyjdę i nakrzyczę na dzieci, czasami
Dzisiaj widzę, że ponad półtora roku minęło i Pan Bóg daje łaskę robić te spotkania. Mam nadzieję, że one też w jakiś sposób pomagają, te treści w rozeznawaniu powołania, a jak nie, to przynajmniej zachęcają tych, którzy nas słuchają do tego, żeby za tych powołanych się modlić. No i jakby nie mi jest oceniać, czy to jest dobre, czy to jest złe, ale mogę dzisiaj dziękować Bogu, że to cały czas jest, więc to też świadczy o czymś takim, żeby się nie bać. To mówię takie swoje prywatne świadectwo tutaj, które mam nadzieję, że zachęci was do odwagi, ale widzę, że ciebie tutaj nosi, żeby coś jeszcze dodać, więc... Czemu? Jak mnie nosi? Nie, nie. Nie mnie nic nie nosi, tylko wiesz, ty mówisz, że dobrze, że są.
Janowi też dziękuję za to, że jesteście razem z nami. I do usłyszenia, do zobaczenia. Z Panem Bogiem. Edyta Stein mówiła, że powołania nie znajduje się po prostu po zestawieniu i przeanalizowaniu różnych dróg. Powołanie jest odpowiedzią otrzymaną w modlitwie. Proszę więc trwaj na modlitwie za siebie i za innych. A jeśli szukasz wsparcia zajrzyj na powołaniapaulini.pl i na nasze media społecznościowe.
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
O adwencie, czasie w którym przeżywamy rekolekcje i dlaczego warto je podejmować. Czy Adwent musi być idealny i czy przydatne może być doświadczenie porażki. O tym w dzisiejszym spotkaniu z o. Janem Królem.
#Rekolekcje powołaniowe w Zakonie Paulinów: www.powolania.paulini.pl Masz pytania? Napisz: [email protected] #powolanie #zakon #rozeznanie #paulini #powołanie #podcast #jasnagóra #świętość