29: Faith No More – Angel Dust

A jednocześnie jest to antycypacja też zjawiska, które jest bardzo kultowe dla fanów Majka Patona, czyli projektu Fantomas, zwłaszcza płyty Director's Cut. To jest taki zespół, projekt Patona, chyba z Dave'em Lombardo, jeśli dobrze pamiętam. I John Zorn? Czy tam Johna Zorna już nie było? Ja nie wiem, ja trochę straciłem orientację. Ja już nie pamiętam, bo strasznie dawno tego nie słuchałem, ale bardzo dobrze pamiętam klimat. Fantomas i Tomahawk. Tak, to Tomahawk i jeszcze tam inne rzeczy, ale Fantomas na tej płycie Director Scott nagrał... Takie właśnie jak Malpractice, reinterpretacje tematów ze słynnych klasycznych filmów, albo horrorów, albo filmów gangsterskich, albo zwłaszcza filmów noirowych i neonuarowych.

Czy wy liczyliście jakie są metra? Bardzo różne na pewno. Dokładnie tak. Dokładnie tak. 4 czwarte, 5 ósmych, 7 ósmych, 11 ósmych, 7 ósmych, 5 ósmych, 7 ósmych, aż do tego mostka z dzwoneczkami odpierdalają się takie rzeczy. I ja kocham ten mostek z dzwoneczkami. Piękny jest. To jest taka śliczna melodyjka. Ale właśnie totalnie Fantomas, totalnie. Ale nawet ta śliczna melodyjka jest po C-molu, w skala molowa, nie? I potem zaraz wchodzi niby ten riff już znany, ale dochodzą smyczki samplowane z Chronos Quartet. To nie w tym utworze. Jak nie? To w Gizlober są smyczki z Chronos Quartet. To skąd to się wzięło, te smyki? Ja myślałem zawsze, że w tym numerze. Nie, w Gizlober.

Znowu Fantomas się tutaj wkrada z Director's Cut. No i jakby jesteśmy na finale tego potężnego, popierdolonego filmu pt. Angel Dust. I ta muzyka to jest muzyka pod wielki, mroczny finał, w którym oszalały typ zabija innego oszalałego typa i zjada jego wnętrzności. Tak się ten film wydaje, że kończy. Miejsce 11.