Drugie urodziny Pliku Tekstowego

Dlaczego tak się działo? Myślę, że jest kilka przyczyn. Po pierwsze, oczywiście cały ten ruch ku emancypacji, ku migracji wiejsko-miejskiej, ku w ogóle całej narracji chwalącej możliwości i scenariusze awansu trochę wymagał takiej opowieści spod podszewki, nie? I trochę należało posłuchać i zapytać tych ludzi, którzy faktycznie doświadczali tego typu Ruchów społecznych, żeby oni mogli opowiedzieć sami o sobie, to jest jedna rzecz. Druga, silne związanie czytelników i czytelniczek na przykład z redakcjami konkretnych czasopism i w ogóle obecność czytania i obecność prasy w ich życiu. Bo niektóre moje pamiętnikarki nadsyłające pamiętniki na konkursy w latach 60. i 70. wzięły w nich udział tylko dlatego, że promowała je Filipinka i Przyjaciółka, więc one nie piszą dla gremiów naukowych, tylko piszą moja kochana Filipinko.

Ale wróćmy na poziom konkretnych osób, bo wydaje mi się, że siła książki, przepraszam za brzydkie pismo, Pamiętniki wiejskich kobiet, cały czas z nami Antonina, Tosiek, polega na tym właśnie, że z poziomu statystyki przechodzisz na poziom właśnie Jadzia, Marianna, Wisełka, Juliana i tak dalej, i tak dalej. Dlaczego one w tym brały udział? Co one chciały osiągnąć wysyłając ten tekst do przyjaciółki Filipinki i tak dalej? To zależy. No właśnie, bo to jest jak wspomniałaś książka o tych różnicach właśnie. Tak, ale myślę, że taka rzecz wspólna im wszystkim to jest potrzeba i chęć opowiedzenia siebie na własnych zasadach.