Pierwsza Młodość #141

Nagle rozmawiam z ludźmi, o których wiem, bo rozmawiałam z nimi wtedy przed prawyborami, którzy mówili, że tylko Rafał Trzaskowski, tylko Rafał, Rafał, Rafał. A oni teraz mówią, pani redaktor, bo Radek to ma taką charyzmę i jak Radek mówi, to wszyscy go słuchają, bo to jest ważne. Radek jest waszą nadzieją, że dostaniecie się do Sejmu. I nagle, wiesz, mam taki kompletny ząb. Znaczy, ale przecież pan mi mówił 10 miesięcy temu, że tylko Rafał. A tutaj się okazuje, że Radek ma charyzmę. To, drodzy państwo, jest jasny sygnał, że Radosław Sikorski prowadzi szeroko zakrojoną kampanię wewnątrz partii. To jest dociążenie go. Natomiast w relacjach wewnątrzpartyjnych Tusk pokazuje, że to jest zawodnik, na którego stawia i w jakimś układzie Sikorski dostanie coś jeszcze więcej.

Jest to nudne w chuj, bo jak się nad tym zastanowić, no... Domyślam się, że tak jest, nie? Co więcej, jestem w stanie też uwierzyć, że jeżeli masz strasznie dużo siana, to jesteś w stanie załatwić kogoś, nie? To nie jest tak, że oni powiedzą, o nie, nie, nie, nie. Nie, za dużo pieniędzy. No dobra, może za walizkę nie, ale za dwie walizki, w sensie, jeżeli stawka jest walizką, no to dajesz dwie walizki i... zwłaszcza, że on mówi o Igim Popie, że za mniejszy hajs w ogóle udało się go namówić. I tam, że pucowali się do Igiego Popa tą przeszłością partyjną Palikota, no bo on przecież miał pierwszą na przykład osobę trans wprowadzoną do Sejmu, bo Anna Grodzka. I to jest takie... Ja rozumiem, że nawet Igipop mógł się na pewne rzeczy nabrać i patrzeć z jakiejś tam perspektywy, ale też trochę śmieszne, że to zrobił za mniej pieniędzy.