Pierwsza Młodość #140

To nie jest tak, że on sobie o nich obejrzał jakieś filmiki na Netflixie i obejrzał mapę w Google. On zdecydowanie sobie tam pojeździł, poznał ten kraj i jest też kinomanem. I co jest niesamowite w tej książce? Ja Wam przeczytam jej spis treści. Fajnie, że sobie nie założyłam. No dobra. Bo mamy tak, egzekucja czołgosza z panoramą więzienia w Auburn, narodziny narodu, brzdąc, a tu są też daty filmów, brzdąc 1921, kapry z platynowej blondynki 1932, Diligence, obywatel Kane 1941, bulwar zachodzącego słońca 1950, jest też nocny kowboj, jest taksówkarz, jest E.T., jest Thelma i Louise. kończy się na pewnego razu w Hollywood z 2019 roku. I to jest opowieść, która nie jest opowieścią o filmach sensu stricte.

To jest opowieść też o miejscu, gdzie te filmy, gdzie ich akcja się toczy, trochę o twórcach tych filmów, co nagle czytającemu przed oczami pokazuje ten film w zupełnie innym kontekście. Nie ocenia jego wartości, tylko mówi o ludziach, którzy go stworzyli I o miejscu, w którym dzieje się ta historia i też na przykład jak miejsce, w którym urodzili się ludzie, którzy stworzyli dany film, wpłynęło na to, jak opowiedzieli i w jaki sposób w ogóle opowiedzieli daną historię. Ja tutaj mam, bo to jest jeden z moich ulubionych rozdziałów, Thelma i Louise. Trochę chyba dzisiaj zapomniany film, a bardzo, bardzo szkoda. 1991 rok. I to jest opowieść, która zaczyna się, ten rozdział zaczyna się historią scenarzystki tego filmu. Warto, żebyście ją poznali.

Uwaga, to jest rozdział Telma i Louise z książki Na bulwarach czyhają potwory. Filmowa historia Ameryki. Maciej Jarkowiec. O czwartej nad ranem podjechała swoim subem pod parterowy dom w Santa Monica, który dzieliła z dwiema innymi dziewczynami. Miała dość. W firmie produkującej teledyski odpowiadała za dostarczanie na plan kabli, świateł materiałów do budowy dekoracji, za układanie grafików, wywoływanie taśmy filmowej, wyszukiwanie plenerów, organizowanie castingów. Ludzie, których uważała za bałwanów, dostawali od wytwórni po kilkanaście milionów dolarów za robienie idiotycznych filmów, a ona z trzydziestką na karku nadal była nikim. Tak się zaczyna historia o Kali Khoury i pewnym epokowym filmie opisana w książce Becky Aikman, Of the Cliff.

Stamtąd trafiła do studia produkcji teledysków. Role w teledyskach otwierały furtkę do ról w reklamach, role w reklamach do ról w serialach, a role w serialach do ról w filmach. Ale tylko nielicznym. Kastingi przypominały targ bydła. Za zamkniętych drzwik sal castingowych Kali słyszała okrzyki. Za małe cycki! Następna! Kiedyś opowie, że ratunek przyszedł jak uderzenie w serce. Gdy o czwartej nad ranem, po morderczym dniu pracy, siedziała w samochodzie przed domem, wyobraziła sobie film drogi o dwóch wkurwionych dziewczynach. Czyli Thelma i Louise, film z 1991 roku. Więcej takich opowieści w książce Na bulwarach czyhają potwory, filmowa historia Ameryki Maciej Jarkowiec i druga książka filmowa.