Pierwsza Młodość #194

Wiecie, o czym mówię. Mam przesyt takimi rozmowami. Teraz w związku z premierą mojej książki i promocją będę miała parę wywiadów. Przez rok ich nie udzielałam i to był cudowny okres mojego życia. On właśnie za chwilę się skończy. Ale potem mam zamiar znowu zamilknąć na bardzo długo, jeżeli chodzi o udzielanie wywiadów, bo po prostu mam takie wrażenie, że dzisiaj to po prostu nie ma sensu. I zazdroszczę Olgę Tokarczuk, że ona rozmawia, udziela wywiadów tylko i wyłącznie, kiedy wydaje książkę, bo wtedy ma coś do powiedzenia, to jest zwykle związane z książką, ale nie tylko. Bo zacznijmy od tego, że wywiad z Olgą Tokarczuk w Tygodniku Powszechnym przeprowadzają Michał Okoński i Tomasz Stawiszyński. To są dwa bardzo mocne nazwiska dziennikarskie i to już od razu nam sugeruje, znaczy my wiemy, Co w tej rozmowie będzie? Że to będzie coś bardzo dobrego.

Prób nadania światu i jego narracjom sensu już bardzo wiele mówi i bardzo zachęca. Bo myślę, że ona ma takie spojrzenie na świat, jakiego my nie mamy. Nie mamy tej wrażliwości, nie mamy tych narzędzi, nie mamy tych umiejętności poznawczych, jakie ona ma. No, ustalmy, to jest osoba o umyśle wybitnym. Koniec, kropka. Nie musi się nam podobać, ale warto posłuchać. I to, co ona tutaj mówi w tym wywiadzie, który jest, tak jak już powiedziałam, on jest bardzo dobry i zaczyna się naprawdę świetnie. Młody, daj jakiś las teraz, proszę, bo będzie trochę o drzewie. Michał Okoński i Tomasz Stawiszyński pytają. Gdybyś miała być drzewem, to jakim? Olga Tokarczuk. Właśnie wróciłam z ziemi lubuskiej, gdzie widziałam piękne wielkie dęby czerwone, które porastają nizinne okolice Odry i jej starorzecze.

Bo owszem, czasami do mnie dochodziły jakieś historie. Ta zbiórka, do której się dorzuciłam, też okazała się potem lewa. Ale nie zdawałam sobie sprawy z tego, co się dzieje. Słuchajcie, w miesiączce poleciłam wam książkę Michała Kowalskiego, jak zarobić na zwierzętach, patologię pet biznesu i słuchajcie, no dostawałam i to sprytnie, nie pod postem, tylko na DM-ach, jakim prawem to zrobiłam, że w ogóle dlaczego, bo to jest oszukańcza książka i że to jest nieprawda i sobie pomyślałam, aha, czyli facet naprawdę musiał dotknąć pewnego tematu. No, który w Polsce jest dalej trochę tematem tabu, nie dotyka się do tego, bo też wiemy, że różne organizacje prozwierzęce mają swoje fanowskie grupy w internecie, mają swoje sekty i wiadomo, że jak się coś powie źle o jednej z organizacji albo o drugiej, to potem masz nalot na profil taki, że możesz go nawet stracić.

Dedykowane Dolnośląskiemu Inspektoratowi Ochrony Zwierząt albo Gieniutkowo pod lupą internautów, które zajmuje się azylem dla świn Gieniutkowo, czy Ada tak nie wypada, obserwująca fundację Ada z Przemyśla, która w zeszłym roku zebrała 14,2 miliona złotych. Jest też ta czarna lista organizacji prozwierzęcych, społeczność licząca 47 tysięcy obserwujących, która od 10 lat tropi nieprawidłowości w działaniu różnych fundacji i stowarzyszeń. I teraz tak, ten cały tekst jest bardzo merytoryczny, jest taki jakby tą książkę, o której Wam mówiłam, podam Wam jeszcze raz jej tytuł, jak zarobić na zwierzętach, patologię pet biznesu Michał Kowalski, jakby tą książkę ktoś wycisnął i zostawił esencję. Warto o tym wiedzieć, ten tekst w polityce jest ważny,