Mentionsy Mentionsy
Pierwsza Młodość
Pierwsza Młodość

Pierwsza Młodość #167

20.02.2026 ·1 godz 25 min

Internet się gotuje po premierze serialu o amerykańskim Top Model. Nic dziwnego, to chaotyczna, zmanipulowana wizerunkowa landrynka. Jakie czasy i mentalność towarzyszyła powstawaniu tego programu, dlaczego ludzkość oszalała na punkcie reality shows i jakie są z tego dla nas wnioski? Ten podcast powstaje dzięki Patronite: https://patronite.pl/karolinakp  0:00:00 Intro 0:03:32 America's Next Top Model 0:04:26 Big Brother 0:07:54 Idol 0:14:47 Programy typu reality show 0:21:07 Wielki show, którego nie było 0:24:42 Contestant 0:34:38 Tyra Banks i Top Model 0:59:53 Vice TV - Dark Side of reality TV 1:04:45 Materiał E! Entertainment 1:21:46 Outro

To, co się stało w Londynie w 2002 roku, to jest nic. Nie wiem, czy wiecie, co się stało w Japonii. Proszę bardzo, to jest fragment materiału telewizji CBS sprzed dwóch lat o filmie Contestant. Posłuchajcie. Seria przetestowała limity klientów, takich jak Tamaki Hamatsu, nicknamed Nasubi. W 1998 roku komedian wygrał audycję na nowym segmentie nazywanym A Life in Prizes. Był zablokowany. Wstąpił w niebezpieczny pomieszczenie.

Właśnie na tym, że dajesz się zamknąć w jakimś pomieszczeniu i robimy z ciebie gwiazdę. Na taki casting trafił 24-letni komik, który nazywał się Tamaaki Hamatsu. Miał ksywę Nasubi i on poszedł na ten casting. Też miał jakieś życie, miał jakąś pracę, jakieś życie, był komikiem. I poszedł na ten casting, chociaż jakby te japońskie reality shows były bardzo brutalne, znaczy one rzeczywiście ocierały się o sadyzm, były bardzo brutalne, bardzo poniżające, dehumanizujące. Człowiek był tam zrównany z ziemią, Chociaż były niektóre, które były takimi reality show spodróżniczymi, ale ten komik stwierdził dobra, mam 24 lata, nowe otwarcie w życiu. On miał charakterystyczny wygląd. Miał dość taką wyrazistą, wyciągniętą dolną żuchwę i w dzieciństwie to było powodem do tego, że był bullyingowany w szkole, ale on potem jako właśnie komik zrobił z tego swój atut i taką cechę charakterystyczną i uznał, że żartowanie z siebie jest najlepszą drogą do tego, żeby ludzie go zaakceptowali.

Mamy gołego faceta zamkniętego w mieszkaniu, w którym są tylko suche krakersy i trochę wody, bardzo niewiele. I jeżeli on chce mieć coś do ubrania, coś do jedzenia i w ogóle chce funkcjonować, to musi robić z siebie pośmiewisko przed kamerami. On nie wie przez cały ten czas, a jest tam ponad rok, że oglądają go miliony Japończyków. To jest po prostu Truman Show, ale w realnym życiu. Wyobraźcie sobie. Po prostu chodzi o to, że Nasubi musiał brać udział w konkursach reklamowanych w magazynach, a wyzwanie reality show miało się zakończyć, kiedy suma wygranych nagród, które on zdobędzie, przekroczył milion jenów. To jest mniej więcej na dzisiejsze, jak sprawdzałam, to jest jakieś 50 tysięcy złotych. On myślał, że on siebie filmuje sam, on wiedział, że tam są kamery, ale myślał, że to będzie wyemitowane po tym, jak to wyzwanie się skończy.

Totalna manipulacja i totalne oszustwo wobec uczestników. Znaczy ustalmy jedno. Tu jakby uczestnik takiego programu jest na ostatnim planie. Na pierwszym planie jest widz, któremu trzeba dostarczyć wyprodukowany produkt, format, który ma wzbudzić jego emocje i za wszelką cenę, podkreślam, wszelką cenę przytrzymać widza przy ekranie. A jak to się robi? Nakręcając cały czas spirale emocji, przemocy, dehumanizacji, różnych tego typu historii. To ma się kręcić, ma być inba, ma być drama. Skąd my to znamy? I Nasubi, bohater tego programu Reality Show, wyszedł z tego programu, był kompletnie załamany, nie wiedział w ogóle jak wrócić do życia w społeczeństwie. On tam siedział parę dobrych miesięcy, ale stał się gwiazdą telewizji.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.